Kompozisyon:
Uygulama:
Tedavide kullanılır:
Oliinyk Elizabeth Ivanovna tarafından tıbbi olarak gözden geçirilmiştir, Eczane Son güncelleme: 18.03.2022
![](/style/images/attention_blue.png)
Dikkat! Sayfadaki bilgiler sadece sağlık profesyonelleri içindir! Bilgi kamu kaynaklarında toplanır ve anlamlı hatalar içerebilir! Dikkatli olun ve bu sayfadaki tüm bilgileri tekrar kontrol edin!
Aynı bileşenlere sahip en iyi 20 ilaç:
![](/style/images/attention_blue.png)
Alea
![](/style/images/attention_blue.png)
Amlodipin, Olmesartan Medoksomil
![](/style/images/attention_blue.png)
Azor, kan basıncını düşürmek için tek başına veya diğer antihipertansif ajanlarla hipertansiyonun tedavisi için endikedir. Kan basıncını düşürmek, başta felç ve miyokard enfarktüsü olmak üzere ölümcül ve ölümcül olmayan kardiyovasküler olay riskini azaltır. Bu faydalar, bu ilacın esas olarak ait olduğu sınıf da dahil olmak üzere çok çeşitli farmakolojik sınıflardan antihipertansif ilaçların kontrollü denemelerinde görülmüştür. Azor ile risk azalmasını gösteren kontrollü bir çalışma yoktur.
Yüksek tansiyonun kontrolü, lipid kontrolü, diyabet yönetimi, antitrombotik tedavi, sigarayı bırakma, egzersiz ve sınırlı sodyum alımı dahil olmak üzere kapsamlı kardiyovasküler risk yönetiminin bir parçası olmalıdır. Birçok hasta kan basıncı hedeflerine ulaşmak için birden fazla ilaca ihtiyaç duyacaktır. Hedefler ve yönetim ile ilgili özel tavsiyeler için, ulusal yüksek tansiyon eğitim programının yüksek tansiyonun önlenmesi, tespiti, değerlendirilmesi ve tedavisi (JNC) ortak Ulusal Komitesi gibi yayınlanmış kılavuzlara bakın.
Birçok hipertansiyon ilaçları, farmakolojik sınıfları çeşitli eylem farklı mekanizmalar ile gelen ve rastgele kontrollü çalışmalarda kardiyovasküler morbidite ve mortalite azaltmak için gösterilmiştir, ve bu faydaları büyük ölçüde sorumlu olduğu ilaçların kan basıncı ve diğer farmakolojik özelliği olduğu sonucuna varılabilir. Kardiyovasküler sonuçların en büyük ve en tutarlı yararı, inme riskinde bir azalma olmuştur, ancak miyokard enfarktüsü ve kardiyovasküler mortalitede bir azalma da düzenli olarak gözlenmiştir.
Yüksek sistolik veya diyastolik basınç artmış kardiyovasküler riske neden olur ve mmHg başına mutlak risk artışı daha yüksek kan basıncında daha fazladır, böylece şiddetli hipertansiyonun mütevazı bir şekilde azaltılması bile önemli fayda sağlayabilir. Kan basıncı göreli risk azalması, mutlak risk değişen nüfus genelinde benzer, yani mutlak fayda (örneğin, diyabet veya hiperlipidemi olan hastalarda), ve bu hastalar daha agresif tedavi daha düşük kan basıncı bir amaç için fayda beklenir hipertansiyon, kendi bağımsız yüksek risk altında olan hastalarda daha fazladır.
Bazı antihipertansif ilaçlar, siyah hastalarda daha küçük kan basıncı etkilerine (monoterapi olarak) sahiptir ve birçok antihipertansif ilacın ek onaylanmış endikasyonları ve etkileri vardır (örneğin, anjina, kalp yetmezliği veya diyabetik böbrek hastalığı). Bu düşünceler terapi seçimini yönlendirebilir.
Azor, kan basıncı hedeflerine ulaşmak için birden fazla antihipertansif ajana ihtiyaç duyması muhtemel hastalarda başlangıç tedavisi olarak da kullanılabilir.
Orta veya şiddetli hipertansiyonu olan hastalar kardiyovasküler olaylar (felç, kalp krizi ve kalp yetmezliği gibi), böbrek yetmezliği ve görme problemleri için nispeten yüksek risk altındadır, bu nedenle hızlı tedavi klinik olarak önemlidir. Bir kombinasyonu ilk tedavi olarak kullanma kararı bireyselleştirilmeli ve temel kan basıncı, hedef hedef ve monoterapiye kıyasla bir kombinasyonla hedefe ulaşma olasılığının artması gibi hususlarla şekillendirilmelidir. Bireysel kan basıncı hedefleri hastanın riskine bağlı olarak değişebilir.
8 haftalık, plasebo kontrollü, paralel grup faktöriyel çalışmasından elde edilen veriler, amlodipin veya olmesartan medoksomil monoterapisine kıyasla Azor ile kan basıncı hedefine ulaşma olasılığının tahminlerini sağlar. Aşağıdaki rakamlar, temel sistolik veya diyastolik kan basıncına dayanan amlodipin veya olmesartan medoksomil monoterapisine kıyasla azor 10/40 mg ile hedeflenen sistolik veya diyastolik kan basıncı hedeflerine ulaşma olasılığının tahminlerini sunmaktadır. Her tedavi grubunun eğrisi, bu tedavi grubunun mevcut tüm verilerinden lojistik regresyon modellemesi ile tahmin edilmiştir. Her eğrinin sağ kuyruğu, yüksek başlangıç kan basıncına sahip az sayıda denek nedeniyle daha az güvenilirdir
Şekil 1: LOCF ile 8. haftada sistolik kan basıncına (sbp) < 140 mmHg ulaşma olasılığı
Şekil 2: LOCF ile 8. haftada diyastolik kan basıncına (DBP) < 90 mmHg ulaşma olasılığı
Şekil 3: LOCF ile 8. haftada sistolik kan basıncına (sbp) < 130 mmHg ulaşma olasılığı
Şekil 4: LOCF ile 8. haftada diyastolik kan basıncına (DBP) < 80 mmHg ulaşma olasılığı
Yukarıdaki rakamlar, çalışmada değerlendirilen yüksek doz tedavi grupları için hedeflenen bir kan basıncı hedefine (örneğin, Hafta 8 SBP <140 mmHg veya <130 mmHg veya DBP <90 mmHg veya <80 mmHg) ulaşma olasılığının bir yaklaşımını sağlar. En düşük doz kombinasyon tedavi grubu olan azor 5/20 mg, en yüksek doz monoterapileri olan amlodipin 10 mg ve olmesartan medoksomil 40 mg ile karşılaştırıldığında kan basıncı hedefine ulaşma olasılığını artırır.
Örneğin, başlangıç kan basıncı 160/100 mmHg olan bir hasta, olmesartan medoksomil 40 mg ile monoterapide <140 mmHg (sistolik) bir hedefe ulaşma olasılığının yaklaşık %48'ine ve olmesartan medoksomil 40 mg ile monoterapide <90 mmHg (diyastolik) bir hedefe ulaşma olasılığının yaklaşık %51'ine ve amlodipin 10 mg ile monoterapide <140 mmHg (sistolik) bir hedefe ulaşma olasılığının yaklaşık %46'sına sahiptir. Aynı hedeflere ulaşma olasılığı azor 5/20 mg'da %63 (sistolik) ve %71 (diyastolik) ve Azor 10/40 mg'da %68 (sistolik) ve %85 (diyastolik) artar.
![](/style/images/attention_blue.png)
Genel Hususlar
Olmesartan medoksomilin yan etkileri genellikle nadirdir ve görünüşe göre dozdan bağımsızdır. Amlodipin olanlar genellikle doza bağımlıdır (çoğunlukla ödem).
Maksimum antihipertansif etki, doz değişiminden sonraki 2 HAFTA içinde elde edilir.
Azor hem gıda ile hem de gıda olmadan alınabilir.
Azor diğer antihipertansif ajanlarla birlikte uygulanabilir.
Dozaj 2 hafta sonra arttırılabilir. Önerilen maksimum Azor dozu 10/40 mg'dır.
Replasman Tedavisi
Azor, ayrı ayrı titre edilmiş bileşenleri ile değiştirilebilir.
Tek tek bileşenlerin yerini alırken, kan basıncı kontrolü tatmin edici değilse, bileşenlerden birinin veya her ikisinin dozu arttırılabilir.
Ek Terapi
Azor, tek başına amlodipin (veya başka bir dihidropiridin kalsiyum kanal blokeri) veya tek başına olmesartan medoksomil (veya başka bir anjiyotensin reseptör blokeri) ile yeterince kontrol edilmeyen hastalar için ek kan basıncı düşürücü sağlamak için kullanılabilir.
İlk Tedavi
Azor'un normal başlangıç dozu günde bir kez 5/20 mg'dır. Dozaj, 1 ila 2 haftalık tedaviden sonra, kan basıncını kontrol etmek için gerektiğinde günde bir kez maksimum 10/40 mg tablet dozuna yükseltilebilir.
Azor ile başlangıç tedavisi ≥75 yaşında veya karaciğer yetmezliği olan hastalarda önerilmez.
![](/style/images/attention_blue.png)
Diabetes mellituslu hastalarda aliskiren Azor ile birlikte kullanılmamalıdır.
![](/style/images/attention_blue.png)
UYARMALAR
Bir parçası olarak dahil "TEDBİRLER" Bölme
TEDBİRLER
Fetal Toksisite
Gebelik Kategorisi D
Gebeliğin ikinci ve üçüncü trimesterlerinde renin-anjiyotensin sistemi üzerinde etkili olan ilaçların kullanımı fetal böbrek fonksiyonunu azaltır ve fetal ve neonatal morbidite ve ölümü arttırır. Ortaya çıkan oligohidramnios, fetal akciğer hipoplazisi ve iskelet deformasyonları ile ilişkili olabilir. Potansiyel neonatal yan etkiler arasında kafatası hipoplazisi, anüri, hipotansiyon, böbrek yetmezliği ve ölüm bulunur. Hamilelik tespit edildiğinde, Azor'u mümkün olan en kısa sürede durdurun.
Hacim Veya Tuz Tükenmiş Hastalarda Hipotansiyon
Olmesartan Medoksomil
Olmesartan medoksomil ile tedaviye başlandıktan sonra semptomatik hipotansiyon beklenebilir. Hacim ve/veya tuz tükenmiş hastalar (e) gibi aktive renin-anjiyotensin sistemi olan hastalar.bin dolar., yüksek dozda diüretik ile tedavi edilenler) özellikle savunmasız olabilir. Yakın tıbbi gözetim altında azor ile tedaviye başlayın. Hipotansiyon hala ortaya çıkarsa, hastayı yüzüstü pozisyona getirin ve gerekirse intravenöz normal salin infüzyonu yapın. Geçici bir hipotansif yanıt, kan basıncı stabilize edildikten sonra genellikle zorluk çekmeden devam edebilen ileri tedavi için bir kontrendikasyon değildir
Vazodilatasyon
Amlodipin
Azorda amlodipine atfedilen vazodilatasyon yavaş yavaş başladığından, oral uygulamadan sonra akut hipotansiyon nadiren bildirilmiştir. Bununla birlikte, özellikle şiddetli aort darlığı olan hastalarda, Azor uygularken, diğer periferik vazodilatatörlerde olduğu gibi dikkatli olun.
Ağır Obstrüktif Koroner Arter Hastalığı Olan Hastalar
Özellikle ağır obstrüktif koroner arter hastalığı olan hastalar, kalsiyum kanal blokeri tedavisine başlarken veya dozaj artışı sırasında anjina veya akut miyokard enfarktüsünün sıklığını, süresini veya şiddetini artırabilir. Bu etkinin mekanizması açıklığa kavuşturulmamıştır.
Konjestif Kalp Yetmezliği Olan Hastalar
Amlodipin
Amlodipin (günde 5-10 mg), ACE inhibitörü, digoksin ve diüretiklerin stabil dozlarında NYHA Sınıf III veya IV kalp yetmezliği olan 1153 hastanın plasebo kontrollü bir çalışmasında çalışılmıştır. Takip süresi en az 6 aydı ve ortalama 14 aydı. Sağkalım veya kardiyak morbidite üzerinde genel bir olumsuz etki yoktu (hayatı tehdit eden aritmi, akut miyokard enfarktüsü veya kötüleşen kalp yetmezliği için hastaneye yatış ile tanımlandığı gibi). Amlodipin, toplam 697 hastayı içeren NYHA Sınıf II/III kalp yetmezliği olan hastaların dört 8-12 haftalık çalışmasında plasebo ile karşılaştırılmıştır. Bu çalışmalarda, egzersiz toleransı, NYHA Sınıflandırması, semptomlar veya LVEF ölçümlerine dayanarak kalp yetmezliğinin kötüleştiğine dair bir kanıt yoktu
Böbrek Fonksiyon Bozukluğu Olan Hastalar
Azor
Böbrek yetmezliği olan hastalarda Azor ile ilgili herhangi bir çalışma yoktur.
Olmesartan Medoksomil
Renin-anjiyotensin-aldosteron sisteminin inhibisyonunun bir sonucu olarak olmesartan medoksomil ile tedavi edilen duyarlı bireylerde böbrek fonksiyonundaki değişiklikler beklenebilir. Renal fonksiyon-anjiyotensin-renin aktivitesine bağlı olan hastalarda klinik sistemi (enzim inhibitörü ve anjiyotensin reseptör antagonist anjiyotensin dönüştürme ile örn., şiddetli konjestif kalp yetmezliği olan hastalar), tedavi oligüri veya ilerleyen azotemi ve (nadiren) akut böbrek yetmezliği ve/veya ölüm ile ilişkilendirilmiştir. Olmesartan medoksomil bileşeni nedeniyle Azor ile tedavi edilen hastalarda da benzer etkiler ortaya çıkabilir.
Tek taraflı veya bilateral renal arter stenozu olan hastalarda ACE inhibitörleri ile ilgili çalışmalarda, serum kreatinin veya kan üre azotu (BUN) artışları bildirilmiştir. Tek taraflı veya bilateral renal arter stenozu olan hastalarda uzun süreli olmesartan medoksomil kullanımı olmamıştır, ancak olmesartan medoksomil ve Azor ile benzer etkiler beklenebilir.
Karaciğer Yetmezliği Olan Hastalar
Amlodipin
Amlodipin karaciğer ve plazma eliminasyon yarı ömrü (t) tarafından yoğun olarak metabolize edildiğinden½) şiddetli karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalarda 56 saattir, şiddetli karaciğer yetmezliği olan hastalara Azor uygularken dikkatli olun.
Karaciğer yetmezliği olan hastalarda kognitif klerensi azalmıştır. Karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalarda amlodipinin alınması veya 2.5 mg amlodipin eklenmesi önerilir. En düşük Azor dozu 5/20 mg'dır, bu nedenle hepatik olarak bozulmuş hastalarda azor ile başlangıç tedavisi önerilmez.
Sprue Benzeri Enteropati
Olmesartan alan hastalarda, ilacın başlamasından aylar ila yıllar sonra önemli kilo kaybı ile şiddetli, kronik ishal bildirilmiştir. Hastaların bağırsak biyopsileri sıklıkla villöz atrofi gösterdi. Bir hasta olmesartan ile tedavi sırasında bu semptomları geliştirirse, diğer etiyolojileri hariç tutun. Başka hiçbir etiyolojinin tanımlanmadığı durumlarda Azorun kesilmesini düşünün.
Elektrolit Dengesizlikleri
Azor, renin-anjiyotensin sistemini (RAS) inhibe eden bir ilaç olan olmesartan içerir. RAS'I inhibe eden ilaçlar hiperkalemiye neden olabilir. Serum elektrolitlerini periyodik olarak izleyin.
Laboratuvar Testleri
Azor
Kombinasyon ürününde her iki bileşene kıyasla hemoglobin ve hematokritte daha büyük bir azalma vardı. Diğer laboratuvar değişiklikleri genellikle monoterapinin herhangi bir bileşenine atfedilebilir.
Amlodipin
Pazarlama sonrası deneyimlerde hepatik enzim yükselmeleri bildirilmiştir (6.2).
Olmesartan Medoksomil
Pazarlama sonrası deneyimde, artmış kan kreatinin seviyeleri bildirilmiştir.
Klinik Olmayan Toksikoloji
Karsinogenez, Mutajenez, Doğurganlık Bozukluğu
Amlodipin. Amlodipin maleat ile diyette iki yıla kadar tedavi edilen sıçanlar ve fareler, amlodipin 0.5, 1.25 ve 2.5 mg/kg/gün günlük dozaj seviyelerini sağlamak için hesaplanan konsantrasyonlarda ilacın kanserojen etkisine dair bir kanıt göstermedi. Fare için en yüksek doz mg/m idi2 amlodipinin önerilen maksimum insan dozuna (MRHD) benzer şekilde 10 mg/gün. Sıçan için en yüksek doz mg/m idi2 temel olarak, MRHD'NİN yaklaşık iki buçuk katı. (60 kg'lık bir hastaya dayalı hesaplamalar.)
Amlodipin maleat ile yapılan mutajenite çalışmaları, gen veya kromozom seviyesinde ilaca bağlı bir etki göstermedi.
Amlodipin maleat (64 gün boyunca erkekler ve çiftleşmeden 14 gün önce dişiler) ile oral olarak tedavi edilen sıçanların doğurganlığı üzerinde 10 mg/kg/güne kadar amlodipin dozlarında (mg/m başına 10 mg/gün MRHD'NİN yaklaşık 10 katı) hiçbir etkisi yoktu.2 temel).
Olmesartan Medoksomil
Olmesartan, 2 yıla kadar sıçanlara diyetle uygulandığında kanserojen değildi. Test edilen en yüksek doz (2000 mg/kg/gün) mg/m idi2 temel olarak, 40 mg/gün önerilen maksimum insan dozunun (MRHD) yaklaşık 480 katı. Farelerde yapılan iki kanserojenlik çalışması, p53 nakavt faresinde 6 aylık bir gavage çalışması ve hras2 transgenik farede 6 aylık bir diyet uygulaması çalışması, 1000 mg/kg/gün'e kadar dozlarda (MRHD'NİN yaklaşık 120 katı), olmesartanın kanserojen bir etkisine dair hiçbir kanıt ortaya çıkarmadı. Hem olmesartan medoksomil hem de olmesartan negatif olarak test edildi in vitro Suriye Hamster embriyo hücre transformasyonu testi ve Ames (bakteriyel mutajenite) testinde genetik toksisite kanıtı göstermedi. Ancak, her iki kültür hücreleri üzerinde kromozom sapmaları neden gösterildi in vitro (Çin Hamster akciğer) ve timidin kinaz mutasyonları için pozitif test in vitro fare lenfoma testi. Olmesartan medoksomil negatif test edildi in vivo MutaMouse bağırsak ve böbreklerdeki mutasyonlar ve 2000 mg/kg'a kadar oral dozlarda fare kemik iliğinde (mikronükleus testi) klastojenite için (olmesartan test edilmemiştir).
Sıçanların doğurganlığı, çiftleşmeden 2 (Kadın) veya 9 (erkek) hafta önce dozlamaya başlandığı bir çalışmada 1000 mg/kg/gün (MRHD'NİN 240 katı) kadar yüksek doz seviyelerinde olmesartan uygulamasından etkilenmedi.
Belirli Popülasyonlarda Kullanım
Gebelik
Gebelik Kategorisi D
Gebeliğin ikinci ve üçüncü trimesterlerinde renin-anjiyotensin sistemi üzerinde etkili olan ilaçların kullanımı fetal böbrek fonksiyonunu azaltır ve fetal ve neonatal morbidite ve ölümü arttırır. Ortaya çıkan oligohidramnios fetal akciğer hipoplazisi ve iskelet deformasyonları ile ilişkili olabilir. Potansiyel neonatal yan etkiler arasında kafatası hipoplazisi, anüri, hipotansiyon, böbrek yetmezliği ve ölüm bulunur. Hamilelik tespit edildiğinde, Azor'u mümkün olan en kısa sürede durdurun. Bu olumsuz sonuçlar genellikle gebeliğin ikinci ve üçüncü trimesterinde bu ilaçların kullanımı ile ilişkilidir. İlk trimesterde antihipertansif kullanıma maruz kaldıktan sonra fetal anormallikleri inceleyen epidemiyolojik çalışmaların çoğu, renin-anjiyotensin sistemini etkileyen ilaçları diğer antihipertansif ajanlardan ayırt etmemiştir. Hamilelik sırasında maternal hipertansiyonun uygun yönetimi, hem anne hem de fetus için sonuçları optimize etmek için önemlidir
Belirli bir hasta için renin-anjiyotensin sistemini etkileyen ilaçlarla tedaviye uygun bir alternatif olmadığı olağandışı bir durumda, anneye fetus için potansiyel risk hakkında bilgi verin. İntraamniyotik ortamı değerlendirmek için seri ultrason muayeneleri yapın. Oligohidramnios gözlenirse, anne için hayat kurtarıcı olarak kabul edilmediği sürece Azor'u durdurun. Gebelik haftasına göre Fetal test uygun olabilir. Hastalar ve doktorlar oligohidramnios fetusun etkilenme yaralanmış sonra kadar görünmüyor olabilir unutmayın, ancak gerekir. Yakın geçmişleri olan bebekleri gözlemleyin rahimde hipotansiyon, oligüri ve hiperkalemi için Azor'a maruz kalma.
Olmesartan
Olmesartan medoksomil, hamile sıçanlara 1000 mg/kg/gün'e kadar oral dozlarda (mg/m'de önerilen maksimum insan dozunun (MRHD) 240 katı) uygulandığında teratojenik etki gözlenmedi2 baz) veya 1 mg/kg/güne kadar oral dozlarda hamile tavşanlar (mg/m'de MRHD'NİN yarısı2 temel olarak, daha yüksek dozlar fetüsün intrauterin gelişimi üzerindeki etkileri açısından değerlendirilemedi, çünkü bunlar ölümcül idi). Sıçanlarda, yavru doğum ağırlığı ve kilo ciddi düşüşler doz ≥1.5 mg/kg/gün gözlendi ve renal pelvis dilatasyon oranları da göz kulak kulak gecikmeli ayırma, alt kesici dişlerin patlaması, karın saç görünümü, testis iniş ve ayrılık) gelişimsel kilometre taşları gecikmeler ve doza bağımlı artışlar ≥ 8 mg/kg/gün dozlarda gözlenmiştir. Sıçanlarda gelişimsel toksisite için gözlemlenmemiş etki dozu 0.3 mg/kg/gün, MRHD'NİN yaklaşık onda biri 40 mg / gün'dür.
Amlodipin
Hamile sıçanlar ve tavşanlar, 10 mg amlodipin/kg/güne kadar dozlarda amlodipin maleat ile oral olarak tedavi edildiğinde teratojenite veya diğer embriyo/fetal toksisite kanıtı bulunmamıştır (sırasıyla, bir mg/m'de 10 mg amlodipinin maksimum önerilen insan dozunun yaklaşık 10 ve 20 katı2 temel) kendi ana organogenez dönemlerinde. (60 kg'lık bir hasta ağırlığına dayalı hesaplamalar). Bununla birlikte, çöp boyutu önemli ölçüde azaldı (yaklaşık %50) ve çiftleşmeden önce ve çiftleşme ve gebelik boyunca 10 mg amlodipin/kg/güne eşdeğer bir dozda amlodipin maleat alan sıçanlarda intrauterin ölüm sayısı önemli ölçüde arttı (yaklaşık 5 kat) . Amlodipin maleatın bu dozda sıçanlarda hem gebelik süresini hem de doğum süresini uzattığı gösterilmiştir. Gebe kadınlarda yeterli ve iyi kontrol edilen çalışmalar yoktur. Amlodipin hamilelik sırasında sadece potansiyel fayda fetus için potansiyel riski haklı çıkarırsa kullanılmalıdır
Emziren Anneler
Azor'un amlodipin veya olmesartan medoksomil bileşenlerinin insan sütüne atılıp atılmadığı bilinmemektedir, ancak olmesartan emziren sıçanların sütünde düşük konsantrasyonda salgılanmaktadır. Emziren bebek üzerindeki potansiyel olumsuz etkiler nedeniyle, ilacın anne için önemini dikkate alarak emzirmeyi bırakmaya veya ilacı bırakmaya karar verilmelidir.
Pediatrik Kullanım
Azor'a İntrauterin Maruz Kalma Öyküsü Olan Yenidoğanlar
Oligüri veya hipotansiyon meydana gelirse, kan basıncını ve böbrek perfüzyonunu desteklemeye doğrudan dikkat edin. Metabolik transfüzyonlar veya diyaliz, hipotansiyonu tersine çevirmek ve/veya bozulmuş böbrek fonksiyonunun yerini almak için bir araç olarak gerekli olabilir.
Pediatrik hastalarda azorun güvenliği ve etkinliği belirlenmemiştir.
Amlodipin
6 yaşından küçük hastalarda amlodipinin kan basıncı üzerindeki etkisi bilinmemektedir.
Olmesartan medoksomil
Pediatrik hastalarda olmesartan medoksomilin güvenliği ve etkinliği belirlenmemiştir.
Geriatrik Kullanım
Azor'un çift kör klinik çalışmasında toplam denek sayısının %20'si (384/1940) 65 yaş ve üstü ve %3'ü (62/1940) 75 yaş ve üstü idi. 65 yaş ve üstü ve daha genç denekler arasında genel güvenlik veya etkinlik farklılıkları gözlenmemiştir.
Yaşlı hastalarda amlodipin klirensi azalmıştır. ≥75 yaşında olan hastalarda amlodipin veya 2.5 mg amlodipin eklenmesi önerilir. En düşük Azor dozu 5/20 mg'dır, bu nedenle ≥75 yaş arası hastalarda azor ile başlangıç tedavisi önerilmez.
Amlodipin
Bildirilen klinik deneyim, yaşlı ve genç hastalar arasındaki yanıtlarda farklılıklar tespit etmemiştir. Genel olarak, yaşlı bir hasta için doz seçimi, genellikle doz aralığının alt ucundan başlayarak, karaciğer, böbrek veya kalp fonksiyonlarında azalma ve eşlik eden hastalık veya diğer ilaç tedavisinin daha yüksek sıklığını yansıtan dikkatli olmalıdır. Yaşlı hastalar amlodipin klirensini yaklaşık %40 ila %60 arasında bir AUC artışı ile azaltmıştır ve daha düşük bir başlangıç dozu gerekebilir.
Olmesartan Medoksomil
Klinik çalışmalarda olmesartan medoksomil ile tedavi edilen toplam hipertansif hastaların %20'sinden fazlası 65 yaş ve üstü, %5'inden fazlası 75 yaş ve üstü idi. Yaşlı hastalar ve genç hastalar arasında etkinlik veya güvenlikte genel bir fark gözlenmedi. Bildirilen diğer klinik deneyimler, yaşlı ve genç hastalar arasındaki yanıtlarda farklılıklar tespit etmemiştir, ancak bazı yaşlı bireylerin daha fazla duyarlılığı göz ardı edilemez.
Karaciğer Yetmezliği
Karaciğer yetmezliği olan hastalarda Azor ile ilgili herhangi bir çalışma yoktur, ancak hem amlodipin hem de olmesartan medoksomil, karaciğer yetmezliği olan hastalarda maruziyette orta derecede artış göstermektedir. Şiddetli karaciğer yetmezliği olan hastalara Azor uygularken dikkatli olun.
Karaciğer yetmezliği olan hastalarda kognitif klerensi azalmıştır. Karaciğer yetmezliği olan hastalarda amlodipin veya 2.5 mg amlodipin eklenmesi önerilir. En düşük Azor dozu 5/20 mg'dır, bu nedenle hepatik olarak bozulmuş hastalarda azor ile başlangıç tedavisi önerilmez.
Böbrek Yetmezliği
Böbrek yetmezliği olan hastalarda Azor ile ilgili herhangi bir çalışma yoktur.
Amlodipin
Amlodipinin farmakokinetiği böbrek yetmezliğinden önemli ölçüde etkilenmez. Böbrek yetmezliği olan hastalar bu nedenle normal başlangıç dozunu alabilir.
Olmesartan Medoksomil
Böbrek yetmezliği olan hastalar, normal böbrek fonksiyonuna sahip hastalarla karşılaştırıldığında serum olmesartan konsantrasyonlarında artışa sahiptir. Tekrarlanan dozdan sonra, şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda AUC yaklaşık üç katına çıktı (kreatinin klirensi <20 mL/dak). Orta ila belirgin böbrek yetmezliği olan hastalar için başlangıç dozu ayarlaması önerilmez (kreatinin klirensi <40 mL/dak).
Siyah Hastalar
Azor'un çift kör klinik çalışmasında toplam denek sayısının %25'i (481/1940) siyah hastaydı. Azor, siyah hastaların (genellikle düşük renin popülasyonu) tedavisinde etkiliydi ve siyah hastalarda kan basıncındaki düşüşün büyüklüğü, siyah olmayan hastalarda gözlemlenene yaklaştı.
![](/style/images/attention_blue.png)
Klinik Denemeler Deneyimi
Klinik çalışmalar çok çeşitli koşullar altında yapıldığından, bir ilacın klinik çalışmalarında gözlenen advers reaksiyon oranları, başka bir ilacın klinik çalışmalarındaki oranlarla doğrudan karşılaştırılamaz ve uygulamada gözlemlenen oranları yansıtmayabilir.
Azor
Aşağıda açıklanan veriler, en az 6 ay boyunca maruz kalan 1000'den fazla ve 1 yıl boyunca maruz kalan 700'den fazla dahil olmak üzere 1600'den fazla hastada Azor'a Maruz kalmayı yansıtmaktadır. Azor, plasebo kontrollü bir faktöriyel çalışmada incelenmiştir (bkz. Klinik Çalışmalar). Nüfusun ortalama yaşı 54 idi ve erkeklerin yaklaşık %55'ini içeriyordu. Yüzde yetmiş bir Kafkas ve %25'i Siyahtı. Hastalar günde bir kez oral olarak 5/20 mg ila 10/40 mg arasında değişen dozlar aldı.
Azor tedavisi ile ilgili advers reaksiyonların genel insidansı, azorun bireysel bileşenlerinin karşılık gelen dozlarında ve plaseboda görülene benzerdi. Bildirilen ADVERS REAKSİYONLAR genellikle hafifti ve nadiren tedavinin kesilmesine yol açtı (azor için %2.6 ve plasebo için %6.8).
Ödem
Ödem, amlodipinin bilinen, doza bağlı bir yan etkisidir, ancak olmesartan medoksomil değildir.
8 haftalık, randomize, çift kör tedavi süresi boyunca plasebodan çıkarılan ödem insidansı, amlodipin 10 mg monoterapisi ile en yüksekti. 10 mg amlodipin dozuna 20 mg veya 40 mg olmesartan medoksomil eklendiğinde insidans önemli ölçüde azaldı.
Çift kör tedavi döneminde plasebodan çıkan ödeme ınsidansı
Olmesartan Medoksomil | ||||
Plasebo | 20 mg | 40 mg | ||
Amlodipin | Plasebo | -* | -2.4% | 6.2% |
5 mg | 0.7% | 5.7% | 6.2% | |
10 mg | 24.5% | 13.3% | 11.2% | |
* .3 = gerçek plasebo insidansı |
Tüm tedavi gruplarında, önceki amlodipin çalışmalarında gözlemlendiği gibi, ödem sıklığı genellikle kadınlarda erkeklerden daha yüksekti.
Çift kör dönemde daha düşük oranlarda görülen ADVERS REAKSİYONLAR, plasebo alan hastalarda olduğu gibi Azor ile tedavi edilen hastalarda da aynı veya daha fazla insidansta meydana geldi. Bunlara hipotansiyon, ortostatik hipotansiyon, döküntü, kaşıntı, çarpıntı, idrar sıklığı ve noktüri dahildir.
Amlodipin artı olmesartan medoksomil ile 44 haftalık açık etiketli kombinasyon tedavisinden elde edilen advers olay profili, 8 haftalık, çift kör, plasebo kontrollü dönemde gözlemlenene benzerdi.
İlk Tedavi
Özellikle başlangıç tedavisi için yukarıda açıklanan verileri analiz ederek, daha yüksek Azor dozlarının biraz daha fazla hipotansiyon ve ortostatik semptomlara neden olduğu, ancak Önerilen Azor 5/20 mg başlangıç dozunda olmadığı gözlenmiştir. Senkop veya yakın senkop insidansında bir artış gözlenmedi. Çift kör fazda ortaya çıkan herhangi bir tedavi yan etkisinden dolayı kesilme vakaları aşağıdaki tabloda özetlenmiştir.
Herhangi bir tedavi acil advers olay için kesilmesi1
Olmesartan Medoksomil | |||||
Plasebo | 10 mg | 20 mg | 40 mg | ||
Amlodipin | Plasebo | 4.9% | 4.3% | 5.6% | 3.1% |
5 mg | 3.7% | 0.0% | 1.2% | 3.7% | |
10 mg | 5.5% | 6.8% | 2.5% | 5.6% | |
1 Hipertansion tedavi başarısı değil tedavi acil yan etkisi olarak sayılır. N = tedavi grubu başına 160-163 denek. |
Amlodipin
Amlodipin, ABD ve yabancı klinik çalışmalarda 11.000'den fazla hastada güvenlik açısından değerlendirilmiştir. Amlodipin ile tedavi sırasında bildirilen advers reaksiyonların çoğu hafif veya orta şiddette idi. Kontrollü klinik çalışmalarda, amlodipini (n=1730) 10 mg'a kadar olan dozlarda plaseboya (N=1250) doğrudan karşılaştıran kontrollü klinik çalışmalarda, amlodipin ile tedavi edilen hastaların sadece %1.5'inde ve plasebo ile tedavi edilen hastaların yaklaşık %1'inde advers reaksiyonlara bağlı olarak amlodipinin kesilmesi gerekiyordu. En sık görülen yan etkiler baş ağrısı ve ödem idi. Doza bağlı yan etkilerin insidansı ( % ) aşağıdaki gibiydi:
Olumsuz Olay | Plasebo N = 520 | 2.5 mg N = 275 | 5.0 mg N = 296 | 10.0 mg N = 268 |
Ödem | 0.6 | 1.8 | 3.0 | 10.8 |
Baş dönmesi | 1.5 | 1.1 | 3.4 | 3.4 |
Sifon | 0.0 | 0.7 | 1.4 | 2.6 |
Çarpıntı | 0.6 | 0.7 | 1.4 | 4.5 |
İlaç ve doza bağlı görünen bazı olumsuz deneyimler için, kadınlarda aşağıdaki tabloda gösterildiği gibi amlodipin tedavisi ile ilişkili erkeklerden daha fazla insidans vardı:
Olumsuz Olay | Plasebo | Amlodipin | ||
Erkeksi=% (N = 914) | Kadın=% (N = 336) | Erkeksi=% (N = 1218) | Kadın=% (N = 512) | |
Ödem | 1.4 | 5.1 | 5.6 | 14.6 |
Sifon | 0.3 | 0.9 | 1.5 | 4.5 |
Çarpıntı | 0.9 | 0.9 | 1.4 | 3.3 |
Uyku hali | 0.8 | 0.3 | 1.3 | 1.6 |
Olmesartan Medoksomil
Olmesartan medoksomil, kontrollü çalışmalarda hipertansiyon için tedavi edilen 3275'den fazla hasta da dahil olmak üzere 3825'den fazla hasta/denekte güvenlik açısından değerlendirilmiştir. Bu deneyim, en az 6 ay boyunca tedavi edilen yaklaşık 900 hastayı ve en az 1 yıl boyunca tedavi edilen 525'ten fazlasını içeriyordu. Olmesartan medoksomil ile tedavi, plasebo ile görülene benzer advers olayların insidansı ile iyi tolere edildi. Olaylar genellikle hafif, geçici ve olmesartan medoksomil dozu ile ilişkili değildi.
Yan etkilerin genel sıklığı doza bağlı değildi. Cinsiyet, yaş ve ırk gruplarının analizi, olmesartan medoksomil ve plasebo ile tedavi edilen hastalar arasında hiçbir fark göstermedi. Hipertansif hastaların tüm denemelerinde advers olaylara bağlı geri çekilme oranı, olmesartan medoksomil ile tedavi edilen hastaların %2.4'ü (yani, 79/3278) ve kontrol hastalarının %2.7'si (yani, 32/1179) idi. Plasebo kontrollü çalışmalarda, olmesartan medoksomil ile tedavi edilen hastaların %1'inden fazlasında ve olmesartan medoksomil ile tedavi edilen hastalarda plaseboya kıyasla daha yüksek bir insidansta meydana gelen tek advers olay baş dönmesiydi (%3'e karşı %1).
Pazarlama Sonrası Deneyim
Azor'un bireysel bileşenlerinin onay sonrası kullanımı sırasında aşağıdaki ADVERS REAKSİYONLAR tespit edilmiştir. Bu reaksiyonlar belirsiz büyüklükteki bir popülasyondan gönüllü olarak bildirildiğinden, sıklıklarını güvenilir bir şekilde tahmin etmek veya ilaca maruz kalma ile nedensel bir ilişki kurmak her zaman mümkün değildir.
Amlodipin
Nedensel bir ilişkinin belirsiz olduğu aşağıdaki pazarlama sonrası olay nadiren bildirilmiştir: jinekomasti. Pazarlama sonrası deneyimde, sarılık ve hepatik enzim yükselmeleri (çoğunlukla kolestaz veya hepatit ile tutarlı), bazı durumlarda hastaneye yatış gerektirecek kadar şiddetli, amlodipin kullanımı ile birlikte bildirilmiştir.
Olmesartan Medoksomil
Aşağıdaki yan etkiler sonrası bildirilmiştir - pazarlama deneyim:
Bir bütün olarak vücut: asteni, anjiyoödem, anafilaktik reaksiyonlar, periferik ödem
Gastrointestinal sistem: kusma, ishal, Ladin benzeri enteropati
Metabolik ve beslenme bozuklukları: hiperkalemi
Iskelet: rabdomiyoliz
Genitoüriner Sistem: akut böbrek yetmezliği
Cilt ve ekler: alopesi, kaşıntı, ürtiker
Kontrollü bir çalışma ve epidemiyolojik bir çalışmadan elde edilen veriler, yüksek doz olmesartanın diyabetik hastalarda kardiyovasküler (CV) riskini artırabileceğini göstermiştir, ancak genel veriler kesin değildir. Randomize, plasebo kontrollü, çift kör yol haritası çalışması (randomize Olmesartan ve diyabet Mikroalbüminüri önleme çalışması, n=4447) günlük 40 mg olmesartan kullanımını inceledi.. tip 2 diabetes mellitus, normoalbuminüri ve CV hastalığı için en az bir ek risk faktörü olan hastalarda plasebo. Çalışma, birincil son noktasını, mikroalbüminürinin gecikmiş başlangıcını karşıladı, ancak olmesartanın glomerüler filtrasyon hızındaki düşüş üzerinde yararlı bir etkisi yoktu (GFR). Olmesartan grubunda plasebo grubuna (15 olmesartan vs) kıyasla artmış CV mortalitesi (ani kardiyak ölüm, ölümcül miyokard enfarktüsü, ölümcül inme, revaskülarizasyon ölümü) bulundu. 3 plasebo, kalp hızı 4.9, %95 güven aralığı [CI], 1.4, 17), ancak olmesartan ile ölümcül olmayan miyokard enfarktüsü riski daha düşüktü (HR 0.64, 95 % CI 0.35, 1.18)
Epidemiyolojik çalışma, toplam maruz kalma > 300.000 hasta yılı olan 65 yaş ve üstü hastaları içeriyordu. > 6 ay boyunca yüksek doz olmesartan (40 mg/gün) alan diabetes mellituslu hastaların alt grubunda ölüm riski artmıştır (HR 2.0, 95 % CI 1.1, 3.8) diğer anjiyotensin reseptör blokerleri alan benzer hastalarla karşılaştırıldığında. Buna karşılık, diyabetik olmayan hastalarda yüksek doz olmesartan kullanımının ölüm riskinin azalması ile ilişkili olduğu ortaya çıkmıştır (HR 0.46, 95 % CI 0.24, 0.86) diğer anjiyotensin reseptör blokerleri alan benzer hastalarla karşılaştırıldığında. Düşük dozda olmesartan alan gruplar arasında diğer anjiyotensin blokerlerine veya < 6 ay boyunca tedavi görenlere kıyasla hiçbir fark gözlenmedi
Genel olarak, bu veriler diyabetik hastalarda yüksek doz olmesartan kullanımı ile ilişkili olası bir artmış CV riski endişesini ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, artan CV riskinin saptanmasının güvenilirliği ile ilgili endişeler vardır, özellikle de diyabetiklerde olumsuz bulgulara benzer bir büyüklükteki diyabetiklerde hayatta kalma yararı için büyük epidemiyolojik çalışmada gözlem.
![](/style/images/attention_blue.png)
İnsanlarda azor ile aşırı doz hakkında bilgi yoktur.
Amlodipin
Farelerde ve sıçanlarda sırasıyla 40 mg amlodipin/kg ve 100 mg amlodipin/kg'a eşdeğer tek oral amlodipin maleat dozları ölümlere neden oldu. Köpeklerde 4 veya daha fazla mg amlodipin/kg veya daha yüksek olan tek oral amlodipin maleat dozları (mg / m'de önerilen maksimum insan dozunun 11 veya daha fazla katı2 baz) belirgin bir periferik vazodilatasyon ve hipotansiyona neden oldu.
Doz aşımı, belirgin hipotansiyon ve muhtemelen refleks taşikardi ile aşırı periferik vazodilatasyona neden olabilir. İnsanlarda, kasıtlı amlodipin doz aşımı deneyimi sınırlıdır.
Büyük doz aşımı meydana gelirse, aktif kalp ve solunum izleme yapılmalıdır. Sık kan basıncı ölçümleri çok önemlidir. Hipotansiyon ortaya çıkarsa, ekstremitelerin yükselmesi ve sıvıların makul bir şekilde uygulanması da dahil olmak üzere kardiyovasküler destek başlatılmalıdır. Hipotansiyon bu konservatif önlemlere yanıt vermiyorsa, dolaşımdaki hacim ve idrar çıkışına dikkat ederek vazopresörlerin (fenilefrin gibi) uygulanması düşünülmelidir. İntravenöz kalsiyum glukonat, kalsiyum giriş blokajının etkilerini tersine çevirmeye yardımcı olabilir. Amlodipin yüksek oranda proteine bağlı olduğundan, hemodiyalizin yararı olması muhtemel değildir
Olmesartan medoksomil. İnsanlarda aşırı doz ile ilgili sınırlı veriler mevcuttur. Aşırı dozun en olası belirtileri hipotansiyon ve taşikardi olacaktır, parasempatik (vagal) stimülasyon meydana gelirse bradikardi ile karşılaşılabilir. Semptomatik hipotansiyon ortaya çıkarsa, destekleyici tedavi başlatılmalıdır. Olmesartanın diyalizabilitesi bilinmemektedir.
![](/style/images/attention_blue.png)
Amlodipin
Hipertansiyonu olan hastalara terapötik dozların ardından, gruptaki hastalar supin ve ayakta kan basıncı azaltılmasını genişlemesine üretir. Kan basıncındaki bu düşüşlere, kronik dozlama ile kalp hızında veya plazma katekolamin seviyelerinde önemli bir değişiklik eşlik etmez.
Kronik günde bir kez oral uygulama ile antihipertansif etkinlik en az 24 saat boyunca korunur. Kan plazmasındaki konsantrasyonlar hem genç hem de yaşlı hastalarda etki ile ilişkilidir. Amlodipin ile kan basıncındaki azalmanın büyüklüğü de tedavi öncesi yükselmenin yüksekliği ile ilişkilidir, bu nedenle orta derecede hipertansiyonu olan bireyler (diyastolik basınç 105-114 mmHg) hafif hipertansiyonu olan hastalara göre yaklaşık %50 daha fazla yanıt vermiştir (diyastolik basınç 90-104 mmHg). Normotansif denekler kan basıncında klinik olarak anlamlı bir değişiklik yaşamamıştır (1 / -2 mmHg).
Normal böbrek fonksiyonuna sahip hipertansif hastalarda, amlodipinin terapötik dozları, böbrek vasküler direncinde bir azalmaya ve filtrasyon fraksiyonunda veya proteinüride değişiklik olmaksızın glomerüler filtrasyon hızında ve etkili renal plazma akışında bir artışa neden olmuştur.
Diğer kalsiyum kanal blokerleri gibi dinlenme kullanılmaları ile tedavi edilen ve normal ventrikül fonksiyon bozukluğu olan hastalarda (veya pacing) egzersiz sırasında ve kardiyak fonksiyonları hemodinamik Ölçümler genellikle diastolik basınç veya ses son dP/dt ya da sol ventrikül üzerinde önemli bir etkisi olmadan kardiyak indeks küçük bir artış göstermiştir . Hemodinamik çalışmalarda, amlodipin, beta-blokerlerle birlikte uygulandığında bile, bozulmamış hayvanlara ve insanlara terapötik doz aralığında uygulandığında negatif inotropik etki ile ilişkili değildir. Bununla birlikte, benzer bulgular, önemli negatif inotropik etkilere sahip ajanlarla kalp yetmezliği olan normal veya iyi dengelenmiş hastalarda gözlenmiştir
Amlodipin, sağlam hayvanlarda veya insanlarda sinoatriyal nodal fonksiyonu veya atriyoventriküler iletimi değiştirmez. Amlodipinin hipertansiyon veya anjina pektorisli hastalara beta-blokerler ile kombinasyon halinde uygulandığı klinik çalışmalarda, elektrokardiyografik parametreler üzerinde herhangi bir yan etki gözlenmemiştir.
Olmesartan Medoksomil
Olmesartan medoksomil 2.5 mg ila 40 mg dozları anjiyotensin I infüzyonunun baskı etkilerini inhibe eder. İnhibitör etkinin süresi doz ile ilişkiliydi, olmesartan medoksomil >40 mg dozları 24 saatte >%90 inhibisyon verdi.
Olmesartan medoksomilin sağlıklı bireylere ve hipertansif hastalara tek ve tekrarlanan uygulanmasından sonra anjiyotensin I ve anjiyotensin II ve plazma renin aktivitesi (PRA) plazma konsantrasyonları artar. 80 mg'a kadar olmesartan medoksomilin tekrar tekrar uygulanması, aldosteron seviyeleri üzerinde minimum etkiye sahipti ve serum potasyum üzerinde hiçbir etkisi yoktu.
![](/style/images/attention_blue.png)
Azor'dan amlodipin ve olmesartan medoksomilin farmakokinetiği, ayrı ayrı uygulandığında amlodipin ve olmesartan medoksomilin farmakokinetiğine eşdeğerdir. Her iki bileşenin biyoyararlanımı %100'ün çok altındadır, ancak hiçbir bileşen gıdadan etkilenmez. Amlodipin (45±11 saat) ve olmesartanın (7±1 saat) etkili yarı ömrü, amlodipin için 2-3 kat birikim ve günde bir kez dozlama ile olmesartan için ihmal edilebilir birikim ile sonuçlanır.
Amlodipin
Amlodipinin terapötik dozlarının oral olarak uygulanmasından sonra, emilim 6 ila 12 saat arasında pik plazma konsantrasyonları üretir. Mutlak biyoyararlanımın %64 ile %90 arasında olduğu tahmin edilmektedir.
Olmesartan Medoksomil
Olmesartan medoksomil, gastrointestinal sistemden emilim sırasında olmesartana ester hidrolizi ile hızlı ve tamamen biyoaktive edilir. Olmesartan medoksomilin mutlak biyoyararlanımı yaklaşık %26'dır. Oral uygulamadan sonra, olmesartanın pik plazma konsantrasyonuna (Cmaksimum) 1-2 saat sonra ulaşılır. Gıda, olmesartan medoksomilin biyoyararlanımını etkilemez.
Dağıtım
Amlodipin
Ex vivo çalışmalar, dolaşımdaki ilacın yaklaşık %93'ünün hipertansif hastalarda plazma proteinlerine bağlı olduğunu göstermiştir. Kan plazmasındaki kararlı amlodipin seviyeleri, ardışık günlük dozdan 7 ila 8 gün sonra elde edilir.
Olmesartan medoksomil
Olmesartanın dağılım hacmi Yaklaşık 17 l'dir. Olmesartan plazma proteinlerine (%99) güçlü bir şekilde bağlanır ve kırmızı kan hücrelerine nüfuz etmez. Protein bağlanması, önerilen dozlarla elde edilen aralığın çok üzerinde plazma olmesartan konsantrasyonlarında sabittir.
Sıçanlarda, olmesartan kan-beyin bariyerini zayıf bir şekilde geçti. Olmesartan sıçanlarda plasental bariyerden geçti ve fetusa dağıtıldı. Olmesartan sıçanlarda düşük seviyelerde süte dağıtıldı.
Metabolizma Ve Atılım
Amlodipin
Amlodipin yaygın olarak (yaklaşık %90) hepatik metabolizma yoluyla inaktif metabolitlere dönüştürülür. Plazmadan eliminasyon, yaklaşık 30 ila 50 saatlik bir terminal eliminasyon yarı ömrü ile iki fazlıdır. Ana bileşiğin yüzde on'u ve metabolitlerin %60'ı idrarla atılır.
Olmesartan medoksomil
Olmesartan medoksomilin emilim sırasında olmesartana hızlı ve tam olarak dönüştürülmesinden sonra, olmesartanın hemen hemen hiç metabolizması yoktur. Olmesartanın toplam plazma klirensi 1.3 L/s'dir ve böbrek klirensi 0.6 L/s'dir. emilen dozun yaklaşık %35 ila %50'si idrarda geri kazanılır ve geri kalanı safra yoluyla dışkıda elimine edilir.
Olmesartan, yaklaşık 13 saatlik bir terminal eliminasyon yarı ömrü ile iki fazlı bir şekilde elimine edilmiş gibi görünmektedir. Olmesartan, 320 mg'a kadar tek oral dozları ve 80 mg'a kadar çoklu oral dozları takiben doğrusal farmakokinetik gösterir. Olmesartanın kararlı durum seviyeleri 3-5 gün içinde elde edilir ve günde bir kez dozlama ile plazmada birikim meydana gelmez.
Yaşlı
Yaşlılarda azorun farmakokinetik özellikleri, bireysel bileşenlerinkine benzer.
Amlodipin
Yaşlı hastalarda amlodipin klirensi azaldı ve auc'de yaklaşık %40 ila %60 arasında bir artış oldu ve daha düşük bir başlangıç dozu gerekebilir.
Olmesartan medoksomil
Olmesartan medoksomilin farmakokinetiği yaşlılarda (≥65 yaş) incelenmiştir. Genel olarak, olmesartanın maksimum plazma konsantrasyonları genç erişkinlerde ve yaşlılarda benzerdi. Tekrarlanan dozlama ile yaşlılarda mütevazı olmesartan birikimi gözlendi, aucss, τ yaşlı hastalarda %33 daha yüksekti ve CL'DE yaklaşık %30'luk bir azalmaya karşılık geldir Harfi.
Çocuk
Amlodipin
6 ila 17 yaş arasındaki altmış iki hipertansif hasta, 1.25 mg ila 20 mg arasında amlodipin dozları aldı. Ağırlık ayarlı açıklık ve dağılım hacmi yetişkinlerde değerlere benzerdi.
Olmesartan medoksomil
Farklı bir medoksomil bu hafta yaş yaş <18 yıl içinde bir soruşturma açılmadı.
Cinsiyet
Kadın hastalarda erkek hastalardan daha farklı olan ve %15 civarında daha küçük boşluklar vardı nüfus kinetik analizi belirtti. Cinsiyetin amlodipin klirensi üzerinde hiçbir etkisi yoktu.
Olmesartan medoksomil
Kadınlarda olmesartan medoksomilin farmakokinetiğinde erkeklere kıyasla küçük farklılıklar gözlendi. AUC ve Cmax, kadınlarda erkeklerden %10 ila %15 daha yüksekti.
Böbrek Yetmezliği
Amlodipin
Amlodipinin farmakokinetiği böbrek yetmezliğinden önemli ölçüde etkilenmez. Böbrek yetmezliği olan hastalar bu nedenle normal başlangıç dozunu alabilir.
Olmesartan medoksomil
Böbrek yetmezliği olan hastalarda, serum olmesartan konsantrasyonları normal böbrek fonksiyonuna sahip bireylere göre artmıştır. Tekrarlanan dozlamadan sonra, şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda AUC yaklaşık üç katına çıktı (kreatinin klirensi <20 mL/dak). Hemodiyaliz geçiren hastalarda olmesartan medoksomilin farmakokinetiği çalışılmamıştır. Orta ila belirgin böbrek yetmezliği olan hastalar için başlangıç dozu ayarlaması önerilmez (kreatinin klirensi <40 mL/dak).
Karaciğer Yetmezliği
Amlodipin
Karaciğer yetmezliği olan hastalarda amlodipin klirensi azaldı ve auc'de yaklaşık %40 ila %60'lık bir artış oldu.
Olmesartan medoksomil
Orta derecede karaciğer yetmezliği olan hastalarda, ilgili kontrollere kıyasla AUC0 -₂ ve Cmaksimum artışları, AUC'DE yaklaşık %60'lık bir artış ile gözlendi.
Kalp Yetmezliği
Amlodipin
Kalp yetmezliği olan hastalarda amlodipin klirensi azaldı ve auc'de yaklaşık %40 ila %60 arasında bir artış oldu.