Vancomycine

Önemli bölümlere hızlı bağlantılar

Tıbbi inceleme

Marina Burgos

Son güncelleme 22.12.2025

Bu sayfa, resmi tıbbi kaynaklardan derlenen genel ve başvuru niteliğinde bilgiler sunar. Profesyonel tıbbi tavsiye, teşhis veya tedavinin yerine geçmez. Sağlıkınızla ilgili kararlar alırken lütfen nitelikli bir sağlık uzmanına danışın.

Vancomycine hakkında genel bakış

Vankomisin, özellikle diğer yaygın antibiyotiklere karşı dirençli hale gelmiş bakteri türlerinin yol açtığı şiddetli enfeksiyonları tedavi etmek için kullanılan, kritik bir antibiyotik tedavisidir.

Özellik Açıklama
Etkin Madde Vankomisin Hidroklorür
Form Damar içi (IV) enjeksiyonluk çözelti ve oral kapsül
Farmakolojik Sınıf Glikopeptit antibiyotik
Genel Kullanım Ciddi, ilaca dirençli bakteriyel enfeksiyonların tedavisi
Köken Doğal olarak türetilmiş (Amycolatopsis orientalis)

İlacın etkin maddesi Vankomisin Hidroklorür'dür. Uluslararası Tescilsiz Adı (INN) Vankomisin olmasına rağmen, genellikle Vancocin gibi marka isimleri veya jenerik etiketler altında uygulanır. Bu ilacın rolü, potansiyelinin zorlu enfeksiyonların üstesinden gelmek için temel olduğu ciddi tıbbi durumlar için ayrılmıştır.


Sınıflandırma ve Kökeni: Glikopeptit Antibiyotik

Vankomisin, bakteriyel hücre duvarı sentezini bozma gibi benzersiz bir etki mekanizması ile karakterize edilen, özelleşmiş glikopeptit antibiyotikler sınıfına aittir. Büyük tıbbi dergilerde yayınlanan farmakolojik çalışmalar, Vankomisin'in bu dirençli bakteri suşlarının neden olduğu enfeksiyonların tedavisindeki önemini klinik olarak tanımıştır.

İlaç, aslen toprak mikroorganizması Amycolatopsis orientalis'ten izole edildiği için, doğal yollarla türetilmiş bir bileşik olarak sınıflandırılır. Bu doğal köken, Vankomisin'in yapısını yaygın sentetik antibiyotiklerin çoğundan ayıran önemli bir özelliktir.


Genel Terapötik Kullanım: Ciddi Gram-Pozitif Bakterilerle Mücadele

Vankomisin'in genel tedavi amacı, hastane ortamlarında karşılaşılan şiddetli ve hayati tehlike arz eden enfeksiyonlar için yedek bir tedavi seçeneği olarak hizmet etmektir. Özellikle Metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) gibi ortadan kaldırılması zor enfeksiyonlarla mücadele etmek için kritik bir öneme sahiptir. Tıbbi kurumların Vankomisin hakkındaki bilgileri, birinci basamak tedavi ajanlarının etkisiz olduğu veya kullanılamadığı durumlarda, ciddi bakteriyel hastalıkların tedavisinde hayati bir rol oynadığını doğrulamaktadır.

Vancomycine ile hangi yan etkiler görülebilir?

Olası Yan Etkiler ve Güvenlik Bilgileri

Vankomisin'in güvenlik bilgileri, düzenleyici kurumlar tarafından hazırlanan resmi metinlerde detaylı olarak belgelenmiştir. Bu profil, esas olarak organa özgü toksik etkiler ile uygulama sırasındaki reaksiyonlara odaklanmaktadır. Risk yapısı, çeşitli fizyolojik sistemlerdeki oluşum sıklıklarına göre sınıflandırılmıştır.

Sıklıklarına Göre Sınıflandırılmış Yan Etkiler

Resmi etiketlemede Yaygın ( ge 1/100 ila < 1/10) olarak sınıflandırılan en sık rastlanan advers reaksiyonlar şunlardır: Nefrotoksisite (böbrek yetmezliği veya böbrek hasarı), flebit (enjeksiyon bölgesinde damar iltihabı), hipotansiyon (düşük kan basıncı) ve Kırmızı Adam Sendromu (kızarma, döküntü ve kaşıntı). Ototoksisite (işitme kaybı) riski ise, Yaygın Olmayan ( ge 1/1.000 ila < 1/100) olarak resmi olarak kaydedilmiştir.

Ciddi Güvenlik Göz Önünde Bulundurulması Gerekenler

Düzenleyici belgeler, ilacın ciddi advers reaksiyonlar potansiyelini açıkça belirtmektedir. Bunlar arasında, potansiyel olarak ölümcül olabilen şiddetli nefrotoksisite ve DRESS Sendromu, Stevens-Johnson sendromu (SJS) ve Toksik Epidermal Nekroliz (TEN) gibi ciddi dermatolojik olaylar yer alır. Bu son derece nadir reaksiyonların sıklığı, mevcut verilerden tahmin edilemediği için Bilinmiyor olarak sınıflandırılmıştır. Ayrıca, anafilaktik reaksiyonlar da ciddi bir bağışıklık sistemi riski olarak belgelenmiştir.

Popülasyon ve Zamana Bağlı Kısıtlamalar

Belirli popülasyonlar için özel güvenlik hususları mevcuttur: Yaşlı yetişkinlerin hem böbrek toksisitesi (nefrotoksisite) hem de işitme toksisitesi (ototoksisite) riskinin daha yüksek olduğu resmi olarak kaydedilmiştir. Bazı etkilerin ortaya çıkışı, uygulama zamanıyla ilişkilidir; örneğin, infüzyonla ilgili reaksiyonlar doğrudan intravenöz uygulama hızıyla bağlantılıdır. Dahası, ciddi toksisiteler riskini azaltmak için resmi bir güvenlik kısıtlaması olarak ilaç serum konsantrasyonlarını ölçmeye yönelik Terapötik İlaç Takibinin (TİT) gerekliliği düzenleyici kurumlar tarafından tanımlanmıştır.

Aşırı doz ve acil müdahale

Vankomisin'in resmi düzenleyici belgeleri, yüksek sistemik maruziyet sonucu ortaya çıkan ciddi toksisite riski etrafında bir doz aşımı profili tanımlar. Birincil belgelenmiş klinik belirti, akut böbrek yetmezliğine ilerleme potansiyeli taşıyan Akut Böbrek Hasarı (ABH)'dır. Yüksek maruziyetle ilişkili fizyolojik bulgular, artan serum kreatinin ve Kan Üre Nitrojeni (BUN) konsantrasyonları gibi böbrek hasarına dair laboratuvar kanıtlarını içerebilir. Ayrıca, işitme kaybı, baş dönmesi (vertigo) veya kulak çınlaması (tinnitus) şeklinde ortaya çıkabilen belgelenmiş bir Ototoksisite riski de bulunmaktadır.

Bilinçli veya şüpheli bir doz aşımı durumunda, hastaların derhal tıbbi yardım alması zorunludur. Düzenleyici kurumlar, kişilerin uzmanlaşmış, güncel tedavi bilgisi almak için özellikle yetkili Bölgesel Zehir Kontrol Merkezi ile iletişime geçmeleri gerektiğini belirtmektedir. Vankomisin doz aşımı için bilinen spesifik bir antidot yoktur; resmi yönetim yaklaşımı, glomerüler filtrasyonun sürdürülmesine odaklanan semptomatik ve destekleyici bakımla sınırlıdır.

İlacın standart diyaliz ile yetersiz bir şekilde uzaklaştırılması önemli bir kısıtlamadır. Bu nedenle, hemofiltrasyon veya polisülfon reçinesi ile hemoperfüzyon gibi prosedürlerin, Vankomisin klerensini artırdığı bildirilmiştir. Önceden böbrek hasarı olan popülasyonlar ve yaşlı hastaların, toksik maruziyetten kaynaklanan ciddi sonuçlar açısından artmış risk altında olduğu özellikle belirtilmiştir.

Vancomycine’in terapötik kullanımları

Vankomisin Ne İşe Yarar: Başlıca Kullanım Alanları ve Faydaları

Vankomisin, özellikle metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) gibi yaygın antibiyotiklere karşı direnç geliştirmiş bakterilerin neden olduğu şiddetli, hayatı tehdit eden bakteriyel enfeksiyonların tedavisinde yaygın olarak kullanılır. İlacın temel tedavi uygulaması, septisemi (kan zehirlenmesi), endokardit, kemik enfeksiyonları ve komplike deri ve deri yapısı enfeksiyonları gibi durumlar için belirtilen resmi endikasyonlarla uyumludur.

Bu ilaç, dirençli patojeni hedef alarak önemli bir rol oynar ve aynı zamanda sürekli yüksek ateş ve titreme gibi sistemik dengesizlikle ilişkili semptomların yönetilmesine katkıda bulunur. Derin yerleşimli enfeksiyonlardan kaynaklanan lokal rahatsızlık belirtilerinin kontrol altına alınmasına yardımcı olur ve semptomların akut olarak arttığı dönemlerde hastaya destek sağlar. Özel bir kullanım bağlamında, Vankomisin oral yolla kullanılarak C. difficile koliti ile ilişkili şiddetli ishal ve buna bağlı karın rahatsızlığının bulunduğu, semptomların şiddetlendiği dönemlerle karakterize durumlar için tedavi sunar.

Hızlı Bilgi: Sistemik Dengeye Yardımcı Olur

Vankomisin, dirençli bakteriyel patojenlerin neden olduğu sistemik dengesizlikle ilişkili belirti kümelerine ve akut, bozucu epizotlara karşı semptomların hafifletilmesine yardımcı olmak için yaygın bir tedavi seçeneğidir.

Kullanım uygunluğu ve kısıtlamalar

Vankomisini Kimler Kullanabilir ve Kimler Kullanamaz?

Vankomisin'in kimlere uygulanabileceği, resmi düzenleyici bilgilerde kesin olarak tanımlanmıştır ve temel olarak kullanımın yasak olduğu durumlar (kontrendikasyonlar) ile zorunlu izleme kurallarına dayanır.

Uygunluk Yapısı

Sınıflandırma Popülasyon/Durum
Mutlak Kontrendikasyon Vankomisine veya ilacın bileşenlerine karşı bilinen aşırı duyarlılığı veya alerjisi olan hastalar.
İzin Verilen Kullanım İntravenöz (IV) uygulama için her yaştan (yenidoğanlar dahil) yetişkin ve çocuk hastalar.
Kısıtlı Kullanım Oral kapsül formları, bazı bölgelerde genellikle 12 yaş ve üzeri hastalarla sınırlıdır.
Yasaklanmış Uygulama Yolu IV formülasyonların doku hasarı riski nedeniyle kas içine (İM) uygulanması kesinlikle yasaktır.

Özel Popülasyonlara Yönelik Hususlar

Bozulmuş böbrek fonksiyonu olan veya önceden var olan işitme kaybı bulunan hastalar Vankomisin tedavisi alabilirler; ancak, olası toksik etkileri yönetmek için serum konsantrasyonlarının ve böbrek fonksiyonunun yakından izlenmesi resmi talimatlarca zorunludur. Doz ayarlamaları, bu grupların yanı sıra yaşlı hastalar için de gereklidir. Hamile veya emziren kadınlar için kullanım, ancak açıkça ihtiyaç duyuluyorsa ve potansiyel riskler veya anne sütüne geçişe özel dikkat gösterilerek değerlendirilmelidir.

Diğer ilaçlarla etkileşimler hakkında neler bilinmelidir?

Diğer İlaçlar ve Ürünlerle Etkileşimler

Vankomisin'in resmi etkileşim profili, temel olarak organlardaki toksik etkiyi artırma riski ve özel kullanım kısıtlamalarıyla belirlenir. Bu, hastanın dikkatli bir şekilde izlenmesini ve ilacın uygulama dozunda ayarlamalar yapılmasını gerektirir.


Belgelenmiş Farmakodinamik ve Farmakokinetik Etkileşimler

Etkileşim Alanı Örnek Etkileşen Maddeler Pratik Çıkarım
Ek Nefrotoksisite/Ototoksisite Aminoglikozitler (örn. Gentamisin), Amfoterisin B, Sisplatin Böbrek veya işitme hasarı riskinde artış; birlikte veya ardışık kullanım sırasında böbrek fonksiyonunun ve işitme durumunun yakından takibi zorunludur.
Akut Böbrek Hasarı Riski Piperasilin/Tazobaktam Birlikte uygulamanın, akut böbrek hasarı insidansının daha yüksek olmasıyla ilişkisi vardır; böbrek fonksiyon takibi gereklidir.
Gelişmiş Histamin Salınımı Anestezik Ajanlar (İntravenöz) Kızarma/eriteme neden olabilir; bu riski yönetmek için vankomisin, anestezik ajandan önce uygulanmalıdır.

Oral Vankomisin İçin Kontekste Özgü Kısıtlamalar

Clostridioides difficile enfeksiyonu (CDI) tedavisinde kullanılan oral vankomisin için, düzenleyici belgeler anti-motilite ajanlarının (bağırsak hareketini azaltan ilaçlar) kullanılmasından kaçınılmasını tavsiye eder. Ayrıca, Proton Pompa İnhibitörlerinin (PPİ) birlikte kullanımı yeniden değerlendirilmelidir, zira bu ajanlar tedavinin etkinliğine müdahale edebilir. Enflamatuar bağırsak bozuklukları ve/veya böbrek yetmezliği olan hastalarda, oral vankomisin'in sistemik emilimi meydana gelebilir ve bu da sistemik etkileşim riskini artırır.

Etki mekanizması

Vankomisin, duyarlı bakterilerin yapısal bütünlüğünü hedef alan oldukça spesifik bir moleküler süreç aracılığıyla işlev görerek, hücresel canlılıklarının sona ermesiyle sonuçlanır.

Hücre Duvarı Yapımının Hedeflenmiş Engellenmesi

Vankomisin'in birincil etki şekli, kritik peptidoglikan öncü molekülünün (Lipid II) D-Ala-D-Ala ucu'na fiziksel olarak ve yüksek afiniteyle bağlanmasıdır. Bu bağlanma, Transpeptidazlar ve Transglikozilazlar gibi bakteri enzimlerinin erişimini engelleyen sterik bir bariyer oluşturur. Bu durum, polimerizasyon ve çapraz bağlanma dahil olmak üzere hücre duvarı sentezinin son aşamalarının etkili bir şekilde önlenmesine neden olur.

Ozmotik Kararlılığın Kaybı ve Bakteriyi Öldürücü Etki

Kesintiye uğrayan hücre duvarı yapımı, bakterinin yüksek iç basıncına dayanamayan, yapısal olarak zayıf ve tamamlanmamış bir dış tabaka ortaya çıkarır. Bu yapısal bozukluk, bakteri hücresi zarının yırtılmasına ve hücre içeriğinin dışarı akmasına (lizis) neden olan ozmotik kararsızlık durumuna yol açar. Bu mekanik zincirleme reaksiyon, nihayetinde patojenin hücresel ölümüne yol açarak bakterisidal etkiyi gerçekleştirir.

Dozaj ve uygulama bilgileri

Vankomisin Nasıl Kullanılır: Resmi Uygulama Kuralları

Vankomisin'in uygulanması, birbirinden ayrı ve birbirinin yerine kullanılamayan iki farklı yöntemi tanımlayan resmi talimatlara sıkı sıkıya bağlıdır: Oral (ağızdan yutulan) ve İntravenöz (IV) İnfüzyon. Kullanım yolunun seçimi, ilacın prospektüsünde belirtilen tedavi amacına ve özel ihtiyaca göre belirlenir.


Uygulama Şekli Kapsamı

Özellik Oral Uygulama İntravenöz (IV) İnfüzyon
Amaç Bağırsaklar içinde lokal etki. Vücutta sistemik etki.
Formlar Kapsüller, Oral Çözelti için Toz. Enjeksiyon için Toz, Hazır Çözelti.
Önemli Kural Kapsüller bütün olarak yutulmalıdır. Asla ağızdan verilmemelidir.

Dozaj ve Hazırlık Bilgileri

Dozaj: Doz miktarı ve uygulama sıklığı (örneğin, her 6 saatte bir veya her 12 saatte bir) hastanın yaşına (yenidoğan, çocuk, yetişkin) ve ağırlığına göre kesin olarak belirlenir. Sistemik kullanımların çoğunda doz, genellikle çocuklar için kiloya dayalı bir rejimi veya yetişkinler için belirli sabit dozları (örneğin, 500 mg veya 1 g) takip eder. Böbrek fonksiyonu azalmış hastalarda dozajın ayarlanması zorunludur.

Hazırlık: IV çözeltiler, infüzyondan önce 5 mg/mL'yi geçmeyecek bir konsantrasyona kadar yeniden sulandırılmalı ve seyreltilmelidir. Elde edilen çözeltinin renk bozukluğu veya yabancı madde (partikül) açısından kontrol edilmesi gerekir.

Uygulama Hızı: İntravenöz Vankomisin, en az 60 dakika veya daha uzun bir süreye yayılarak yavaş bir infüzyon halinde uygulanmalıdır. Hızlı uygulama, düzenleyici talimatlarla kesinlikle yasaklanmıştır.


Prosedürel Talimatlar

  • Unutulan Doz: Bir dozun unutulması durumunda, bir sonraki planlanmış doza çok yakın değilse mümkün olan en kısa sürede alınmalıdır. İki kat doz alınmamalıdır.
  • Tedavi Süresinin Tamamlanması: Resmi talimatlarda belirtilen tam tedavi süresi (örneğin, 10 günlük kür) eksiksiz olarak tamamlanmalıdır.
  • Takip ve İzleme: IV kullanımı için, özellikle doz değişiklikleri yapıldığında, Vankomisin serum konsantrasyonlarının ve böbrek fonksiyonunun yakından izlenmesi zorunludur.

Güncel klinik kanıtlar

Vankomisin: Güncel Klinik Kanıtlar

Vankomisin, Gram-pozitif bakterilerin, özellikle de Metisiline Dirençli Staphylococcus aureus (MRSA)'nın neden olduğu ciddi enfeksiyonları tedavi etmek için kullanılan bir glikopeptit antibiyotiktir. Son dönemdeki klinik araştırmalar, ilacın patojenlere karşı etkinliğini korurken ilaçla ilişkili toksisite riskini dengelemek amacıyla kullanımını optimize etmeye odaklanmıştır.

Terapötik İlaç Takibi (TİT) Güncellemeleri

Tarihsel olarak, vankomisin'in etkinliği ve güvenliği, ilacın kandaki en düşük konsantrasyonu olan çukur düzeyi ölçülerek takip edilmiştir. Ancak, güncellenmiş fikir birliği kılavuzları ve son çalışmalar, tercih edilen metrik olarak Eğri Altındaki Alanın Minimum İnhibitör Konsantrasyonuna Oranına (AUC/MIC) odaklanmıştır.

  • Takipteki Değişim: Araştırmalar, AUC/MIC güdümlü dozlama ve takibin, geleneksel yüksek çukur düzeyi takibine kıyasla daha düşük böbrek hasarı (nefrotoksisite) oranlarıyla ilişkilendirildiği için ciddi MRSA enfeksiyonlarının yönetiminde daha doğru ve potansiyel olarak daha güvenli bir yaklaşım olabileceğini öne sürmektedir.
  • Hedef Oran: Etkili bakteri öldürme için yeterli antibiyotik maruziyetini sağlarken potansiyel zararı en aza indirmeye yardımcı olmak amacıyla, klinik uygulamada tipik olarak 400 ila 600 aralığında bir hedef AUC/MIC oranı kullanılmaktadır.

Spesifik Enfeksiyonlardaki Kanıtlar

Klinik çalışmalar, vankomisin'in çeşitli enfeksiyonlardaki ve belirli popülasyonlardaki rolünü değerlendirmeye devam etmektedir:

  • Clostridioides difficile Enfeksiyonu (CDI): Oral vankomisin, CDI için yerleşik bir tedavi yöntemidir. Çalışmalar, başlangıçtaki epizotlar için vankomisin'in diğer oral tedavilere kıyasla daha iyi klinik iyileşme oranlarıyla ilişkilendirilebileceğini göstererek, onu şiddetli vakaların yönetiminde kritik bir seçenek haline getirmektedir.
  • MRSA Yanıtı: Vankomisin, MRSA tedavisinin temel taşı olmaya devam etse de, bazı çalışmalar belirli S. aureus suşlarını tedavi etmek için gereken minimum inhibitör konsantrasyonlarında (MİK'ler) kademeli bir artış olduğunu kaydetmiştir. Bu azalan duyarlılık, ilacın etkinliğini korumak için dikkatli ilaç takibi ve antibiyotik yönetim programlarının gerekliliğinin altını çizmektedir.

Sıkça sorulan sorular (SSS)

Vankomisin Hakkında Sıkça Sorulan Sorular (SSS)

S: Vankomisini reçetesiz satılan bir soğuk algınlığı ilacı ile birlikte alabilir miyim?

C: İlaç etkileşimleri hakkındaki resmi ürün bilgileri, Vankomisin'in başka ilaçlarla birleştirilmesi durumunda dikkatli olunması gerektiğini belirtmektedir. Özellikle sedasyona yol açan veya benzer aktif maddeler içeren bazı ilaçlarla kullanımı sakıncalı olabilir veya tamamen kontrendike (önerilmeyen) kabul edilebilir. Düzenleyici etiketleme, bilinen ilaç-ilaç etkileşimlerini Uyarılar ve Önlemler bölümünde gözden geçirilmek üzere listelemektedir.


S: Vankomisini nasıl saklamalıyım?

C: Resmi düzenleyici belgeler, Vankomisin'in saklanması için özel talimatlar sunar. Ürün, aşırı nem ve sıcağa karşı korunarak genellikle oda sıcaklığında saklanır. Resmi saklama talimatları, ilacın kendi orijinal ambalajında ve çocukların erişemeyeceği bir yerde tutulmasını önermektedir. Ayrıntılı saklama yönergeleri, ürün bilgi broşüründe yer almaktadır.


S: Vankomisin 5 yaşındaki bir çocuk için güvenli midir?

C: Resmi ürün bilgileri, çocuklar için belirlenen yetkili yaş aralıklarını içeren onaylanmış hasta popülasyonlarını netleştirir. Eğer 5 yaşındaki çocuklar resmi reçeteleme bilgisinde onaylanmış bir popülasyon olarak listelenmiyorsa, ilaç o yaş grubu için kullanıma yetkili değildir. Resmi ürün bilgileri, ilacın kullanılabileceği minimum yetkili yaşı belirtir.


S: Vankomisin uyuşukluk veya uyku hali hissetmeye neden olur mu?

C: Bilinen advers reaksiyonları listeleyen düzenleyici belgeler, somnolansın (uyuşukluk hali) veya merkezi sinir sistemi üzerinde başka etkilerin bildirildiğini göstermektedir. Bu, uyku halinin ilaçla ilişkili bilinen bir yan etki olduğu anlamına gelmektedir. Uyuşukluk rapor edilen bir yan etki olduğu için, resmi güvenlik bilgileri, tam zihinsel uyanıklık gerektiren aktiviteleri gerçekleştirirken dikkatli olunması gerektiğini belirten bir uyarı içerir.


S: Vankomisin ne kadar çabuk etki etmeye başlar?

C: Resmi ürün bilgileri, özellikle klinik farmakoloji verileri, ilacın uygulamadan sonra ne kadar hızlı emildiğine dair ölçümleri içerir. Genellikle maksimum konsantrasyona ulaşma süresi olarak adlandırılan bu bilgi, etki başlangıcıyla ilgili bir farmakokinetik ölçüm sağlar. Bu ölçüm teknik bir değerdir ve her birey için klinik iyileşmenin veya terapötik etkinin ne zaman başlayacağını doğrudan tahmin etmez.

Vancomycine nasıl saklanmalı ve imha edilmelidir?

Saklama Koşulları

Resmi düzenleyici bilgiler, Vankomisin formülasyonlarına göre farklı saklama gerekliliklerini açıkça belirtmektedir:

  • Yeniden Sulandırılmamış Enjeksiyonluk Toz: Kontrollü oda sıcaklığında (tipik olarak 20 C ila 25 C) saklanmalıdır.
  • Vankomisin Kapsülleri (Oral): 15 C ile 30 C arasındaki sıcaklıklarda saklanmalıdır.
  • Dondurulmuş Hazır Çözeltiler: -20 C veya daha soğukta saklanmalıdır; çözüldükten sonra tekrar dondurulması kesinlikle yasaktır.

Stabilite ve Kullanım Şekli

İlacın sulandırılması veya seyreltilmesi sonrasında çözeltinin stabilitesi zamanla sınırlıdır. Buzdolabında saklanan çözeltiler (2 C ila 8 C) genellikle 96 saate kadar stabil kalırken, oda sıcaklığında saklama süresi genellikle 24 saat ile kısıtlıdır. Kullanım öncesinde partikül madde (yabancı cisimler) açısından görsel olarak kontrol edilmesi ve bulanık görünen veya ambalaj bütünlüğü bozulmuş çözeltilerin atılması gerekir. Ayrıca, alkali çözeltilerle karıştırılmamalıdır.

İmha Etme

Kullanılmamış, son kullanma tarihi geçmiş veya artan Vankomisin, uygulamanın yapıldığı kurumun veya tesisin standart farmasötik atık prosedürlerine uygun olarak imha edilmelidir. Özel bir talimat verilmediği sürece evsel atık olarak atılmamalıdır.

Dikkat! Her zaman hap veya ilaç kullanmadan önce doktorunuza veya eczacınıza danışın.

Ülkelerde mevcut:

Vancomycine eşdeğeri bulundu:

A-Z İndeksi: