Kompozisyon:
Uygulama:
Tedavide kullanılır:
Oliinyk Elizabeth Ivanovna tarafından tıbbi olarak gözden geçirilmiştir, Eczane Son güncelleme: 01.04.2022
![](/style/images/attention_blue.png)
Dikkat! Sayfadaki bilgiler sadece sağlık profesyonelleri içindir! Bilgi kamu kaynaklarında toplanır ve anlamlı hatalar içerebilir! Dikkatli olun ve bu sayfadaki tüm bilgileri tekrar kontrol edin!
Aynı bileşenlere sahip en iyi 20 ilaç:
Aynı kullanıma sahip ilk 20 ilaç:
![](/style/images/attention_blue.png)
![](/style/images/attention_blue.png)
![](/style/images/attention_blue.png)
İzoksan, mikrop hücresi testis kanserinin üçüncü basamak kemoterapisi için onaylanmış diğer bazı antineoplastik ajanlarla kombinasyon halinde kullanım için endikedir. Hemorajik sistitin profilaksisi için mesna ile kombinasyon halinde kullanılmalıdır.
IFEX, mikrop hücresi testis kanserinin üçüncü basamak kemoterapisi için onaylanmış diğer bazı antineoplastik ajanlarla kombinasyon halinde kullanım için endikedir. Hemorajik sistitin profilaksisi için mesna ile kombinasyon halinde kullanılmalıdır.
![](/style/images/attention_blue.png)
İzoksan, m başına 1.2 gramlık bir dozda intravenöz olarak uygulanmalıdır2 arka arkaya 5 gün boyunca günde. Tedavi her 3 haftada bir veya hematolojik toksisiteden iyileştikten sonra tekrarlanır.
Mesane toksisitesini önlemek için, İzoksan günde en az 2 litre oral veya intravenöz sıvıdan oluşan geniş hidrasyon ile verilmelidir. Hemorajik sistit insidansını azaltmak için Mesna kullanılmalıdır. İzoksan, en az 30 dakika süren yavaş bir intravenöz infüzyon olarak uygulanmalıdır. Karaciğer veya böbrek yetmezliği olan hastalarda Isoxan çalışmaları yapılmamıştır.
Enjeksiyonlar parenteral kullanım için eklenerek hazırlanır Enjeksiyon için Steril Su, USP veya Enjeksiyon için Bakteriyostatik Su, USP (benzil alkol veya parabenler korunmuş), şişeye ve erimesi için çalkalama. Parenteral uygulamadan önce, madde tamamen çözülmelidir. Ürünü oluşturmak için aşağıda gösterilen seyreltici miktarını kullanın:
Dozaj Gücü | Seyreltici miktarı | Son Konsantrasyon |
1 gram | 20 mL | ML başına 50 mg |
3 gram | 60 mL | ML başına 50 mg |
İfosfamid çözeltileri, 0.6 ila 20 mg / m konsantrasyonlara ulaşmak için daha fazla seyreltilebilir2Aşağıdaki sıvılarda L:
% 5 Dekstroz Enjeksiyonu, USP
% 0.9 Sodyum Klorür Enjeksiyonu, USP
Emzikli Zil Enjeksiyonları, USP
Enjeksiyon için Steril Su, USP
Steril Su katkı maddeleri için diğer katkı maddelerinde olduğu gibi esasen aynı stabilite sonuçları elde edildiğinden (% 5 Dekstroz Enjeksiyonu,% 0.9 Sodyum Klorür Enjeksiyonu ve Laktatlı Zil Enjeksiyonu), büyük hacimli parenteral cam şişeler, VIAFLEX torbaları veya PAB torbalarının kullanımı ara konsantrasyonlar veya eksipiyan karışımları (örn.% 2.5 Dekstroz Enjeksiyonu,% 0.45 Sodyum Klorür Enjeksiyonu veya% 5 Dekstroz ve% 0.9 Sodyum Klorür Enjeksiyonu) da kabul edilebilir.
İzoksan'ın oluşturulmuş veya oluşturulmuş ve daha fazla seyreltilmiş çözeltileri soğutulmalı ve 24 saat içinde kullanılmalıdır. Benzil-alkol içeren çözeltiler ifosfamidin stabilitesini azaltabilir.
Parenteral ilaç ürünleri, çözelti ve kap izin verdiğinde uygulamadan önce partikül madde ve renk değişikliği açısından görsel olarak incelenmelidir.
IFEX, m başına 1.2 gramlık bir dozda intravenöz olarak uygulanmalıdır2 arka arkaya 5 gün boyunca günde. Tedavi her 3 haftada bir veya hematolojik toksisiteden iyileştikten sonra tekrarlanır.
Mesane toksisitesini önlemek için, IFEX günde en az 2 litre oral veya intravenöz sıvıdan oluşan geniş hidrasyon ile verilmelidir. Hemorajik sistit insidansını azaltmak için Mesna kullanılmalıdır. IFEX, en az 30 dakika süren yavaş bir intravenöz infüzyon olarak uygulanmalıdır. Karaciğer veya böbrek yetmezliği olan hastalarda IFEX çalışmaları yapılmamıştır.
Enjeksiyonlar parenteral kullanım için eklenerek hazırlanır Enjeksiyon için Steril Su, USP veya Enjeksiyon için Bakteriyostatik Su, USP (benzil alkol veya parabenler korunmuş), şişeye ve erimesi için çalkalama. Parenteral uygulamadan önce, madde tamamen çözülmelidir. Ürünü oluşturmak için aşağıda gösterilen seyreltici miktarını kullanın:
Dozaj Gücü | Seyreltici miktarı | Son Konsantrasyon |
1 gram | 20 mL | ML başına 50 mg |
3 gram | 60 mL | ML başına 50 mg |
İfosfamid çözeltileri, 0.6 ila 20 mg / m konsantrasyonlara ulaşmak için daha fazla seyreltilebilir2Aşağıdaki sıvılarda L:
% 5 Dekstroz Enjeksiyonu, USP
% 0.9 Sodyum Klorür Enjeksiyonu, USP
Emzikli Zil Enjeksiyonları, USP
Enjeksiyon için Steril Su, USP
Steril Su katkı maddeleri için diğer katkı maddelerinde olduğu gibi esasen aynı stabilite sonuçları elde edildiğinden (% 5 Dekstroz Enjeksiyonu,% 0.9 Sodyum Klorür Enjeksiyonu ve Laktatlı Zil Enjeksiyonu), büyük hacimli parenteral cam şişeler, VIAFLEX torbaları veya PAB torbalarının kullanımı ara konsantrasyonlar veya eksipiyan karışımları (örn.% 2.5 Dekstroz Enjeksiyonu,% 0.45 Sodyum Klorür Enjeksiyonu veya% 5 Dekstroz ve% 0.9 Sodyum Klorür Enjeksiyonu) da kabul edilebilir.
IFEX'in oluşturulmuş veya oluşturulmuş ve daha fazla seyreltilmiş çözeltileri 24 saat içinde soğutulmalı ve kullanılmalıdır. Benzil-alkol içeren çözeltiler ifosfamidin stabilitesini azaltabilir.
Parenteral ilaç ürünleri, çözelti ve kap izin verdiğinde uygulamadan önce partikül madde ve renk değişikliği açısından görsel olarak incelenmelidir.
![](/style/images/attention_blue.png)
İzoksan aşağıdaki hastalarda kontrendikedir
- İfosfamid uygulamasına karşı bilinen aşırı duyarlılık.
- Üriner çıkış tıkanıklığı.
IFEX aşağıdaki hastalarda kontrendikedir
- İfosfamid uygulamasına karşı bilinen aşırı duyarlılık.
- Üriner çıkış tıkanıklığı.
![](/style/images/attention_blue.png)
UYARILAR
Bir parçası olarak dahil "KORUMALAR" Bölüm
ÖNLEMLER
Miyelosupresyon, İmmünosupresyon ve Enfeksiyonlar
İfosfamid ile tedavi, miyelosupresyona ve bağışıklık tepkilerinin önemli ölçüde baskılanmasına neden olabilir ve bu da ciddi enfeksiyonlara yol açabilir. İfosfamid ile ilişkili miyelosupresyonun ölümcül sonuçları bildirilmiştir. Ifosfamide bağlı miyelosupresyon lökopeni, nötropeni, trombositopeni (daha yüksek kanama olayı riski ile ilişkili) ve anemiye neden olabilir. Lökosit sayısının nadirliğine uygulamadan sonraki ikinci hafta boyunca ulaşma eğilimindedir. İzoksan diğer kemoterapötik / hematotoksik ajanlar ve / veya radyasyon tedavisi ile kombinasyon halinde verildiğinde, şiddetli miyelosupresyon sıklıkla görülür. Miyelosupresyon riski doza bağımlıdır ve fraksiyone uygulamaya kıyasla tek bir yüksek dozun uygulanmasıyla artar. Böbrek fonksiyonlarında azalma olan hastalarda miyelosupresyon riski de artar.
Şiddetli immünosupresyon ciddi, bazen ölümcül enfeksiyonlara yol açmıştır. Sepsis ve septik şok da bildirilmiştir. İfosfamid ile bildirilen enfeksiyonlar arasında pnömonilerin yanı sıra diğer bakteriyel, fungal, viral ve paraziter enfeksiyonlar bulunur. Gizli enfeksiyonlar yeniden aktif hale getirilebilir. İfosfamid ile tedavi edilen hastalarda, çeşitli viral enfeksiyonlar için reaktivasyon bildirilmiştir. Enfeksiyonlar uygun şekilde tedavi edilmelidir. Antimikrobiyal profilaksi, bazı nötropeni vakalarında, yönetici doktorun takdirine bağlı olarak belirtilebilir. Nötropenik ateş durumunda, antibiyotikler ve / veya antimikotikler verilmelidir. Hematolojik izleme yakın. Her uygulamadan önce ve uygulamadan sonra uygun aralıklarla beyaz kan hücresi (WBC) sayısı, trombosit sayısı ve hemoglobin alınmalıdır. Klinik olarak gerekli olmadıkça, WBC sayısı 2000 / μL'nin altında ve / veya trombosit sayısı 50.000 / μL'nin altında olan hastalara İzoksan verilmemelidir
Lökopeni, granülositopeni, geniş kemik iliği metastazları, önceki radyasyon tedavisi veya diğer sitotoksik ajanlarla önceki tedavi ile belirtildiği gibi, bir enfeksiyon, şiddetli immünosupresyon veya zayıf kemik iliği rezervi olan hastalara hiç değilse dikkatli bir şekilde verilmelidir. .
Merkezi Sinir Sistemi Toksisitesi, Nörotoksisite
İfosfamidin uygulanması CNS toksisitesine ve diğer nörotoksik etkilere neden olabilir. CNS toksisitesi ve diğer nörotoksik etkiler riski hastanın dikkatle izlenmesini gerektirir. İzoksan tedavisini takiben uyku hali, konfüzyon, halüsinasyonlar, bulanık görme, psikotik davranış, ekstrapiramidal semptomlar, idrar kaçırma, nöbetler ve bazı durumlarda koma içeren nörolojik belirtiler bildirilmiştir. Ayrıca ifosfamid kullanımı ile ilişkili periferik nöropati raporları da vardır.
Ifosfamid nörotoksisitesi, ilk uygulamadan birkaç saat ila birkaç gün sonra ortaya çıkabilir ve çoğu durumda ifosfamid kesildikten sonraki 48 ila 72 saat içinde düzelir. Semptomlar daha uzun süre devam edebilir. Destekleyici tedavi tam çözümlenene kadar sürdürülmelidir. Bazen iyileşme eksik olmuştur. CNS toksisitesinin ölümcül sonuçları bildirilmiştir. Birkaç olaysız tedavi kursundan sonra CNS toksisitesinin tekrarlandığı bildirilmiştir. Ensefalopati gelişirse, ifosfamid uygulaması kesilmelidir.
Katkı etkileri potansiyeli nedeniyle, CNS'ye etki eden ilaçlar (antiemetikler, yatıştırıcılar, narkotikler veya antihistaminikler gibi) özellikle dikkatli kullanılmalı veya gerekirse ifosfamide bağlı ensefalopati durumunda kesilmelidir.
CNS toksisitesinin tezahürleri, hastanın bir otomobil veya başka bir ağır makine kullanma yeteneğini bozabilir.
Böbrek ve Urothelial Toksisite ve Etkileri
Ifosfamid hem nefrotoksik hem de ürotoksiktir. Glomerüler ve tübüler böbrek fonksiyonu tedaviye başlamadan önce ve tedavi sırasında ve sonrasında değerlendirilmelidir. Eritrositlerin ve diğer üro / nefrotoksisite belirtilerinin varlığı için idrar tortularını düzenli olarak izleyin.
Fosfor ve potasyum dahil olmak üzere serum ve idrar kimyalarını düzenli olarak izleyin. Belirtildiği gibi uygun replasman tedavisini uygulayın. İfosfamid ile tedavi edilen hastalarda böbrek parankimal ve tübüler nekroz bildirilmiştir. Akut tübüler nekroz, akut böbrek yetmezliği ve ifosfamid tedavisine sekonder kronik böbrek yetmezliği bildirilmiştir ve nefrotoksisiteden ölümcül sonuç belgelenmiştir.
Böbrek fonksiyon bozuklukları, ifosfamid uygulamasını takiben (glomerüler ve tübüler) çok yaygındır. Tezahürler arasında glomerüler filtrasyon hızında bir azalma, artmış serum kreatinin, proteinüri, enzimüri, silindirüri, aminoasidüri, fosfatüri ve glikozüri ile tübüler asidoz bulunur. Fanconi sendromu, renal raşitizm ve çocuklarda büyüme geriliği ve yetişkinlerde osteomalazi de bildirilmiştir. İfosfamid ile SIADH'ye (uygunsuz antidiüretik hormon sekresyonu sendromu) benzeyen bir sendromun geliştiği bildirilmiştir.
Tübüler hasar tedavi sırasında, tedavinin kesilmesinden aylar hatta yıllar sonra ortaya çıkabilir. Glomerüler veya tübüler disfonksiyon, ifosfamid tedavisinin tamamlanmasından sonra bile zamanla düzelebilir, stabil kalabilir veya aylar veya yıllar boyunca ilerleyebilir.
Önceden var olan böbrek yetmezliği veya azalmış nefron rezervi olan hastalarda ifosfamid kullanımı göz önüne alındığında, ifosfamid tedavisinin riski ve beklenen faydaları dikkatle tartılmalıdır.
Ürotoksik yan etkiler, özellikle hemorajik sistit, Isoxan kullanımı ile çok yaygın olarak ilişkilendirilmiştir. Bu ürotoksik etkiler mesna profilaktik kullanımı ile azaltılabilir.
İfosfamid ile kan nakli gerektiren hemorajik sistit bildirilmiştir. Hemorajik sistit riski doza bağımlıdır ve fraksiyone uygulamaya kıyasla tek yüksek dozların uygulanmasıyla artar. Tek bir doz ifosfamidden sonra hemorajik sistit bildirilmiştir. Mesane veya busulfan tedavisinin geçmiş veya eşzamanlı radyasyonu hemorajik sistit riskini artırabilir.
Tedaviye başlamadan önce, herhangi bir idrar yolu tıkanıklığını dışlamak veya düzeltmek gerekir.
Uygulama sırasında veya hemen sonrasında, idrar yolu toksisitesi riskini azaltmak için dierezi zorlamak için yeterli miktarda sıvı alınmalı veya infüze edilmelidir. Her bir İzoksan dozundan önce bir idrar tahlili alın. Mikroskobik hematüri (yüksek güç alanı başına 10 RBC'den fazla) varsa, daha sonra tam çözünürlüğe kadar uygulama durdurulmalıdır. Isoxan'ın daha fazla uygulanması kuvvetli oral veya parenteral hidrasyon ile yapılmalıdır.
Aktif idrar yolu enfeksiyonu olan hastalarda ifosfamid, eğer varsa, dikkatli kullanılmalıdır.
Kardiyotoksisite
İfosfamid tedavisi ile bildirilen kardiyotoksisite belirtileri şunları içerir:
- Atriyal / supraventriküler taşikardi, atriyal fibrilasyon, pulselsiz ventriküler taşikardi dahil supraventriküler veya ventriküler aritmiler
- QRS voltajında azalma ve ST segmenti veya T dalgası değişiklikleri
- Tıkanıklık ve hipotansiyon ile kalp yetmezliğine yol açan toksik kardiyomiyopati
- Perikardiyal efüzyon, fibrinöz perikardit ve epikardiyal fibroz
İfosfamid ile ilişkili kardiyotoksisitenin ölümcül sonucu bildirilmiştir.
Kardiyotoksik etkiler geliştirme riski doza bağlıdır. Diğer kardiyotoksik ajanlarla önceden veya eşzamanlı tedavi gören veya kardiyak bölgenin radyasyonu ve muhtemelen böbrek yetmezliği olan hastalarda artar.
Kardiyotoksisite için risk faktörleri olan hastalarda ve önceden var olan kalp hastalığı olan hastalarda ifosfamid kullanıldığında özellikle dikkatli olunmalıdır.
Pulmoner Toksisite
İfosfamid tedavisi ile interstisyel pnömonit, pulmoner fibroz ve diğer pulmoner toksisite formları bildirilmiştir. Solunum yetmezliğine yol açan pulmoner toksisite ve ölümcül sonuç da bildirilmiştir. Pulmoner toksisite belirtileri ve semptomlarını izleyin ve klinik olarak belirtildiği gibi tedavi edin.
İkincil Maligniteler
İfosfamid ile tedavi, sekonder tümörlerin ve öncüllerinin geç sekel olarak riskini içerir. Bazıları akut lösemilere ilerleyen miyelodisplastik değişiklik riski artar. İfosfamid veya ifosfamid ile rejimlerin kullanımından sonra bildirilen diğer maligniteler arasında lenfoma, tiroid kanseri ve sarkomlar bulunur.
Kemoterapi kesildikten birkaç yıl sonra ikincil malignite gelişebilir.
Veno-Oklüzif Karaciğer Hastalığı
İfosfamid içeren kemoterapi ile venöz-oklüzif karaciğer hastalığı bildirilmiştir.
Gebelik
İzoksan hamile bir kadına uygulandığında fetal zarara neden olabilir. Hamilelik sırasında ifosfamid içeren kemoterapi rejimlerine maruz kaldıktan sonra fetal büyüme geriliği ve yenidoğan anemisi bildirilmiştir. Ifosfamid, erkek ve dişi germ hücrelerinde genotoksik ve mutajeniktir. Farelerde, sıçanlarda ve tavşanlarda insan dozunun 0.05 ila 0.075 katı dozlarda embriyotoksik ve teratojenik etkiler gözlenmiştir.
Kadınlar hamile kalmamalı ve erkekler ifosfamide tedavisi sırasında bir çocuğa baba olmamalıdır. Ayrıca, erkekler tedavinin bitiminden sonra 6 aya kadar bir çocuğa baba olmamalıdır. Bu ilaç hamilelik sırasında kullanılırsa veya hasta bu ilacı alırken veya tedaviden sonra hamile kalırsa, hasta bir fetusun potansiyel tehlikesinden haberdar edilmelidir.
Doğurganlık Üzerine Etkileri
Ifosfamid oogenez ve spermatogeneze müdahale eder. Her iki cinsiyette amenore, azoospermi ve sterilite bildirilmiştir. Sterilite gelişimi, ifosfamid dozuna, tedavi süresine ve tedavi sırasında gonadal fonksiyon durumuna bağlı gibi görünmektedir. Bazı hastalarda sterilite geri döndürülemez olabilir.
Kadın hastalar
İfosfamid ile tedavi edilen hastalarda amenore bildirilmiştir. Kalıcı kemoterapiye bağlı amenore riski yaşla birlikte artar. Daha sonra prepubescence sırasında ifosfamid ile tedavi edilen pediatrik hastalar gebe kalmayabilir ve tedaviyi tamamladıktan sonra yumurtalık fonksiyonunu koruyanların erken menopoz gelişme riski yüksektir.
Erkek hastalar
İfosfamid ile tedavi edilen erkeklerde oligospermi veya azoospermi gelişebilir. Prepubescence sırasında ifosfamid ile tedavi edilen pediatrik hastalar normalde ikincil cinsel özellikler geliştirmeyebilir, ancak oligospermi veya azoospermi olabilir. Azoospermi bazı hastalarda geri dönüşümlü olabilir, ancak tedavinin kesilmesinden sonra birkaç yıl boyunca geri dönüşüm gerçekleşmeyebilir. Bu hastalarda cinsel işlev ve libido genellikle bozulmamıştır. Bir dereceye kadar testis atrofisi oluşabilir. İfosfamid ile tedavi edilen hastalar daha sonra çocuk babasıdır.
Anafilaktik / Anafilaktoid Reaksiyonlar ve Çapraz duyarlılık
İfosfamid ile ilişkili olarak anafilaktik / anafilaktoid reaksiyonlar bildirilmiştir.
Oksazafosforin sitotoksik ajanlar arasında çapraz duyarlılık bildirilmiştir.
Yara İyileştirmenin Bozukluğu
Ifosfamid normal yara iyileşmesine müdahale edebilir.
Hemşirelik
Ifosfamid anne sütüne geçer. Kadınlar ifosfamid tedavisi sırasında emzirmemelidir.
Klinik Olmayan Toksikoloji
Kanserojenez, Mutajenez, Doğurganlığın Bozukluğu
Ifosfamidin, 6 mg / kg (37 mg / m) intraperitonal enjeksiyon ile uygulandığında sıçanlarda kanserojen olduğu gösterilmiştir2 veya mg / m'de günlük insan dozunun yaklaşık% 3'ü2 52 hafta boyunca haftada 3 kez. Dişi sıçanlar, uterus leiomyosarkomları ve meme fibroadenomları insidansına araç kontrollerinden önemli ölçüde daha yüksekti.
İfosfamidin mutajenik potansiyeli bakteriyel sistemlerde belgelenmiştir in vitro ve memeli hücreleri in vivo. İn vivoifosfamid farelerde mutajenik etkilere neden olmuştur ve Drosophila melanogaster mikrop hücreleri ve erkek farelerde baskın ölümcül mutasyonların yanı sıra Drosophila'da resesif cinsiyete bağlı ölümcül mutasyonlarda önemli bir artışa neden olmuştur.
Ifosfamid, erkek ve dişi beagle köpeklerine 1.00 veya 4.64 mg / kg / gün (20 veya 93 mg / m) dozlarında uygulandı2 ) 26 hafta boyunca haftada 6 gün oral olarak. 4.64 mg / kg'da erkek köpekler (mg / m'de günlük klinik dozun yaklaşık% 7.7'si)2 baz) seminifer tübüler epitel dejenerasyonu ile testis atrofisi vardı. İkinci bir çalışmada, erkek ve dişi sıçanlara 0, 25, 50 veya 100 mg / kg (0, 150, 300 veya 600 mg / m) verildi2 ) ifosfamid 6 ay boyunca her 3 haftada bir intraperitoneal olarak. 100 mg / kg (mg / m'de günlük klinik dozun yaklaşık yarısı) verilen çoğu erkek sıçanda spermatogenezde azalma gözlenmiştir2 temeli).
Belirli Popülasyonlarda Kullanın
Gebelik
Gebelik Kategorisi D .
.
İzoksan hamile bir kadına uygulandığında fetal zarara neden olabilir. Hamilelik sırasında ifosfamid içeren kemoterapi rejimlerine maruz kaldıktan sonra fetal büyüme geriliği ve yenidoğan anemisi bildirilmiştir.
Hayvan çalışmaları, ifosfamidin gen mutasyonlarına ve kromozomal hasara neden olabileceğini göstermektedir in vivo Gebe farelerde rezorpsiyonlar arttı ve 30 mg / m'den sonra 19. günde anomaliler vardı.2 gebeliğin 11. gününde ifosfamid dozu uygulandı. 54 mg / m uygulandıktan sonra sıçanlarda embriyo-ölümcül etkiler gözlenmiştir2 gebeliğin 6. gününden 15. gününe kadar ifosfamid dozları ve embriyotoksik etkiler, barajlar 18 mg / m alındıktan sonra belirgindi2 aynı dozlama süresi boyunca dozlar. Ifosfamid, 88 mg / m alan tavşanlara embriyotoksiktir2 / çiftleşmeden sonraki 6. ila 18. gün arasındaki günlük dozlar. Anomalilerin sayısı da kontrol grubuna göre önemli ölçüde artmıştır.
Kadınlar hamile kalmamalı ve erkekler ifosfamide tedavisi sırasında bir çocuğa baba olmamalıdır. Ayrıca, erkekler tedavinin bitiminden sonra 6 aya kadar bir çocuğa baba olmamalıdır. Bu ilaç hamilelik sırasında kullanılırsa veya hasta bu ilacı alırken veya tedaviden sonra hamile kalırsa, hasta bir fetusun potansiyel tehlikesinden haberdar edilmelidir.
Hemşirelik Anneler
Ifosfamid anne sütüne geçer. Ciddi advers olayların potansiyeli ve hayvan çalışmalarında ifosfamid için gösterilen tümörjenite nedeniyle, ilacın anneye önemi dikkate alınarak hemşireliğin kesilmesine veya ilacın kesilmesine karar verilmelidir. Kadınlar ifosfamid tedavisi sırasında emzirmemelidir.
Pediatrik Kullanım
Pediyatrik hastalarda güvenlik ve etkinlik belirlenmemiştir.
Geriatrik Kullanım
Genel olarak, yaşlı bir hasta için doz seçimi, azalmış hepatik, böbrek veya kalp fonksiyonunun ve eşlik eden hastalığın veya diğer ilaç tedavisinin daha sık olduğunu yansıtan dikkatli olmalıdır.
40 ila 71 yaş arası hastalar üzerinde yapılan bir araştırma, eliminasyon yarılanma ömrünün ilerleyen yaşla birlikte arttığı görülmüştür. Yarılanma ömründeki bu belirgin artışın, ifosfamidin yaşla dağılım hacmindeki artışlarla ilişkili olduğu görülmüştür. Toplam plazma klerensi veya yaşla birlikte böbrek veya böbrek dışı klerensde önemli bir değişiklik bildirilmemiştir.
Ifosfamid ve metabolitlerinin böbrek tarafından önemli ölçüde atıldığı bilinmektedir ve böbrek fonksiyon bozukluğu olan hastalarda bu ilaca toksik reaksiyon riski daha büyük olabilir. Yaşlı hastaların böbrek fonksiyonlarında azalma olasılığı daha yüksek olduğundan, doz seçiminde dikkatli olunmalıdır ve böbrek fonksiyonlarını izlemek yararlı olabilir.
Böbrek yetmezliği olan hastalarda kullanın
Böbrek yetmezliği olan hastalarda resmi bir çalışma yapılmamıştır. Ifosfamid ve metabolitlerinin böbrekler tarafından atıldığı bilinmektedir ve böbrek fonksiyonlarında azalma olan plazmada birikebilir. Böbrek yetmezliği olan hastalar toksisite açısından yakından izlenmelidir ve dozun azaltılması düşünülebilir. Ifosfamide ve metabolitleri diyaliz edilebilir.
Karaciğer yetmezliği olan hastalarda kullanın
Karaciğer yetmezliği olan hastalarda resmi bir çalışma yapılmamıştır. Ifosfamid karaciğerde yoğun bir şekilde metabolize edilir ve hem etkili hem de toksik metabolitler oluşturur. Karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalara İzoksan dikkatli bir şekilde verilmelidir.
UYARILAR
Bir parçası olarak dahil "KORUMALAR" Bölüm
ÖNLEMLER
Miyelosupresyon, İmmünosupresyon ve Enfeksiyonlar
İfosfamid ile tedavi, miyelosupresyona ve bağışıklık tepkilerinin önemli ölçüde baskılanmasına neden olabilir ve bu da ciddi enfeksiyonlara yol açabilir. İfosfamid ile ilişkili miyelosupresyonun ölümcül sonuçları bildirilmiştir. Ifosfamide bağlı miyelosupresyon lökopeni, nötropeni, trombositopeni (daha yüksek kanama olayı riski ile ilişkili) ve anemiye neden olabilir. Lökosit sayısının nadirliğine uygulamadan sonraki ikinci hafta boyunca ulaşma eğilimindedir. IFEX, diğer kemoterapötik / hematotoksik ajanlar ve / veya radyasyon tedavisi ile kombinasyon halinde verildiğinde, şiddetli miyelosupresyon sıklıkla görülür. Miyelosupresyon riski doza bağımlıdır ve fraksiyone uygulamaya kıyasla tek bir yüksek dozun uygulanmasıyla artar. Böbrek fonksiyonlarında azalma olan hastalarda miyelosupresyon riski de artar.
Şiddetli immünosupresyon ciddi, bazen ölümcül enfeksiyonlara yol açmıştır. Sepsis ve septik şok da bildirilmiştir. İfosfamid ile bildirilen enfeksiyonlar arasında pnömonilerin yanı sıra diğer bakteriyel, fungal, viral ve paraziter enfeksiyonlar bulunur. Gizli enfeksiyonlar yeniden aktif hale getirilebilir. İfosfamid ile tedavi edilen hastalarda, çeşitli viral enfeksiyonlar için reaktivasyon bildirilmiştir. Enfeksiyonlar uygun şekilde tedavi edilmelidir. Antimikrobiyal profilaksi, bazı nötropeni vakalarında, yönetici doktorun takdirine bağlı olarak belirtilebilir. Nötropenik ateş durumunda, antibiyotikler ve / veya antimikotikler verilmelidir. Hematolojik izleme yakın. Her uygulamadan önce ve uygulamadan sonra uygun aralıklarla beyaz kan hücresi (WBC) sayısı, trombosit sayısı ve hemoglobin alınmalıdır. Klinik olarak gerekli olmadıkça, IFEX 2000 / μL'nin altında WBC sayısı ve / veya 50.000 / μL'nin altında trombosit sayısı olan hastalara verilmemelidir
IFEX, lökopeni, granülositopeni, geniş kemik iliği metastazları, önceki radyasyon tedavisi veya diğer sitotoksik ajanlarla önceki tedavi ile belirtildiği gibi, enfeksiyon, şiddetli immünosupresyon veya zayıf kemik iliği rezervi olan hastalara dikkatli bir şekilde verilmelidir. .
Merkezi Sinir Sistemi Toksisitesi, Nörotoksisite
İfosfamidin uygulanması CNS toksisitesine ve diğer nörotoksik etkilere neden olabilir. CNS toksisitesi ve diğer nörotoksik etkiler riski hastanın dikkatle izlenmesini gerektirir. IFEX tedavisini takiben uyku hali, konfüzyon, halüsinasyonlar, bulanık görme, psikotik davranış, ekstrapiramidal semptomlar, idrar kaçırma, nöbetler ve bazı durumlarda koma içeren nörolojik belirtiler bildirilmiştir. Ayrıca ifosfamid kullanımı ile ilişkili periferik nöropati raporları da vardır.
Ifosfamid nörotoksisitesi, ilk uygulamadan birkaç saat ila birkaç gün sonra ortaya çıkabilir ve çoğu durumda ifosfamid kesildikten sonraki 48 ila 72 saat içinde düzelir. Semptomlar daha uzun süre devam edebilir. Destekleyici tedavi tam çözümlenene kadar sürdürülmelidir. Bazen iyileşme eksik olmuştur. CNS toksisitesinin ölümcül sonuçları bildirilmiştir. Birkaç olaysız tedavi kursundan sonra CNS toksisitesinin tekrarlandığı bildirilmiştir. Ensefalopati gelişirse, ifosfamid uygulaması kesilmelidir.
Katkı etkileri potansiyeli nedeniyle, CNS'ye etki eden ilaçlar (antiemetikler, yatıştırıcılar, narkotikler veya antihistaminikler gibi) özellikle dikkatli kullanılmalı veya gerekirse ifosfamide bağlı ensefalopati durumunda kesilmelidir.
CNS toksisitesinin tezahürleri, hastanın bir otomobil veya başka bir ağır makine kullanma yeteneğini bozabilir.
Böbrek ve Urothelial Toksisite ve Etkileri
Ifosfamid hem nefrotoksik hem de ürotoksiktir. Glomerüler ve tübüler böbrek fonksiyonu tedaviye başlamadan önce ve tedavi sırasında ve sonrasında değerlendirilmelidir. Eritrositlerin ve diğer üro / nefrotoksisite belirtilerinin varlığı için idrar tortularını düzenli olarak izleyin.
Fosfor ve potasyum dahil olmak üzere serum ve idrar kimyalarını düzenli olarak izleyin. Belirtildiği gibi uygun replasman tedavisini uygulayın. İfosfamid ile tedavi edilen hastalarda böbrek parankimal ve tübüler nekroz bildirilmiştir. Akut tübüler nekroz, akut böbrek yetmezliği ve ifosfamid tedavisine sekonder kronik böbrek yetmezliği bildirilmiştir ve nefrotoksisiteden ölümcül sonuç belgelenmiştir.
Böbrek fonksiyon bozuklukları, ifosfamid uygulamasını takiben (glomerüler ve tübüler) çok yaygındır. Tezahürler arasında glomerüler filtrasyon hızında bir azalma, artmış serum kreatinin, proteinüri, enzimüri, silindirüri, aminoasidüri, fosfatüri ve glikozüri ile tübüler asidoz bulunur. Fanconi sendromu, renal raşitizm ve çocuklarda büyüme geriliği ve yetişkinlerde osteomalazi de bildirilmiştir. İfosfamid ile SIADH'ye (uygunsuz antidiüretik hormon sekresyonu sendromu) benzeyen bir sendromun geliştiği bildirilmiştir.
Tübüler hasar tedavi sırasında, tedavinin kesilmesinden aylar hatta yıllar sonra ortaya çıkabilir. Glomerüler veya tübüler disfonksiyon, ifosfamid tedavisinin tamamlanmasından sonra bile zamanla düzelebilir, stabil kalabilir veya aylar veya yıllar boyunca ilerleyebilir.
Önceden var olan böbrek yetmezliği veya azalmış nefron rezervi olan hastalarda ifosfamid kullanımı göz önüne alındığında, ifosfamid tedavisinin riski ve beklenen faydaları dikkatle tartılmalıdır.
Urotoksik yan etkiler, özellikle hemorajik sistit, IFEX kullanımı ile çok yaygın olarak ilişkilendirilmiştir. Bu ürotoksik etkiler mesna profilaktik kullanımı ile azaltılabilir.
İfosfamid ile kan nakli gerektiren hemorajik sistit bildirilmiştir. Hemorajik sistit riski doza bağımlıdır ve fraksiyone uygulamaya kıyasla tek yüksek dozların uygulanmasıyla artar. Tek bir doz ifosfamidden sonra hemorajik sistit bildirilmiştir. Mesane veya busulfan tedavisinin geçmiş veya eşzamanlı radyasyonu hemorajik sistit riskini artırabilir.
Tedaviye başlamadan önce, herhangi bir idrar yolu tıkanıklığını dışlamak veya düzeltmek gerekir.
Uygulama sırasında veya hemen sonrasında, idrar yolu toksisitesi riskini azaltmak için dierezi zorlamak için yeterli miktarda sıvı alınmalı veya infüze edilmelidir. Her IFEX dozundan önce bir idrar tahlili alın. Mikroskobik hematüri (yüksek güç alanı başına 10 RBC'den fazla) varsa, tam çözünürlüğe kadar daha sonra uygulama yapılmamalıdır. IFEX'in daha fazla uygulanması kuvvetli oral veya parenteral hidrasyon ile yapılmalıdır.
Aktif idrar yolu enfeksiyonu olan hastalarda ifosfamid, eğer varsa, dikkatli kullanılmalıdır.
Kardiyotoksisite
İfosfamid tedavisi ile bildirilen kardiyotoksisite belirtileri şunları içerir:
- Atriyal / supraventriküler taşikardi, atriyal fibrilasyon, pulselsiz ventriküler taşikardi dahil supraventriküler veya ventriküler aritmiler
- QRS voltajında azalma ve ST segmenti veya T dalgası değişiklikleri
- Tıkanıklık ve hipotansiyon ile kalp yetmezliğine yol açan toksik kardiyomiyopati
- Perikardiyal efüzyon, fibrinöz perikardit ve epikardiyal fibroz
İfosfamid ile ilişkili kardiyotoksisitenin ölümcül sonucu bildirilmiştir.
Kardiyotoksik etkiler geliştirme riski doza bağlıdır. Diğer kardiyotoksik ajanlarla önceden veya eşzamanlı tedavi gören veya kardiyak bölgenin radyasyonu ve muhtemelen böbrek yetmezliği olan hastalarda artar.
Kardiyotoksisite için risk faktörleri olan hastalarda ve önceden var olan kalp hastalığı olan hastalarda ifosfamid kullanıldığında özellikle dikkatli olunmalıdır.
Pulmoner Toksisite
İfosfamid tedavisi ile interstisyel pnömonit, pulmoner fibroz ve diğer pulmoner toksisite formları bildirilmiştir. Solunum yetmezliğine yol açan pulmoner toksisite ve ölümcül sonuç da bildirilmiştir. Pulmoner toksisite belirtileri ve semptomlarını izleyin ve klinik olarak belirtildiği gibi tedavi edin.
İkincil Maligniteler
İfosfamid ile tedavi, sekonder tümörlerin ve öncüllerinin geç sekel olarak riskini içerir. Bazıları akut lösemilere ilerleyen miyelodisplastik değişiklik riski artar. İfosfamid veya ifosfamid ile rejimlerin kullanımından sonra bildirilen diğer maligniteler arasında lenfoma, tiroid kanseri ve sarkomlar bulunur.
Kemoterapi kesildikten birkaç yıl sonra ikincil malignite gelişebilir.
Veno-Oklüzif Karaciğer Hastalığı
İfosfamid içeren kemoterapi ile venöz-oklüzif karaciğer hastalığı bildirilmiştir.
Gebelik
IFEX hamile bir kadına uygulandığında fetal zarara neden olabilir. Hamilelik sırasında ifosfamid içeren kemoterapi rejimlerine maruz kaldıktan sonra fetal büyüme geriliği ve yenidoğan anemisi bildirilmiştir. Ifosfamid, erkek ve dişi germ hücrelerinde genotoksik ve mutajeniktir. Farelerde, sıçanlarda ve tavşanlarda insan dozunun 0.05 ila 0.075 katı dozlarda embriyotoksik ve teratojenik etkiler gözlenmiştir.
Kadınlar hamile kalmamalı ve erkekler ifosfamide tedavisi sırasında bir çocuğa baba olmamalıdır. Ayrıca, erkekler tedavinin bitiminden sonra 6 aya kadar bir çocuğa baba olmamalıdır. Bu ilaç hamilelik sırasında kullanılırsa veya hasta bu ilacı alırken veya tedaviden sonra hamile kalırsa, hasta bir fetusun potansiyel tehlikesinden haberdar edilmelidir.
Doğurganlık Üzerine Etkileri
Ifosfamid oogenez ve spermatogeneze müdahale eder. Her iki cinsiyette amenore, azoospermi ve sterilite bildirilmiştir. Sterilite gelişimi, ifosfamid dozuna, tedavi süresine ve tedavi sırasında gonadal fonksiyon durumuna bağlı gibi görünmektedir. Bazı hastalarda sterilite geri döndürülemez olabilir.
Kadın hastalar
İfosfamid ile tedavi edilen hastalarda amenore bildirilmiştir. Kalıcı kemoterapiye bağlı amenore riski yaşla birlikte artar. Daha sonra prepubescence sırasında ifosfamid ile tedavi edilen pediatrik hastalar gebe kalmayabilir ve tedaviyi tamamladıktan sonra yumurtalık fonksiyonunu koruyanların erken menopoz gelişme riski yüksektir.
Erkek hastalar
İfosfamid ile tedavi edilen erkeklerde oligospermi veya azoospermi gelişebilir. Prepubescence sırasında ifosfamid ile tedavi edilen pediatrik hastalar normalde ikincil cinsel özellikler geliştirmeyebilir, ancak oligospermi veya azoospermi olabilir. Azoospermi bazı hastalarda geri dönüşümlü olabilir, ancak tedavinin kesilmesinden sonra birkaç yıl boyunca geri dönüşüm gerçekleşmeyebilir. Bu hastalarda cinsel işlev ve libido genellikle bozulmamıştır. Bir dereceye kadar testis atrofisi oluşabilir. İfosfamid ile tedavi edilen hastalar daha sonra çocuk babasıdır.
Anafilaktik / Anafilaktoid Reaksiyonlar ve Çapraz duyarlılık
İfosfamid ile ilişkili olarak anafilaktik / anafilaktoid reaksiyonlar bildirilmiştir.
Oksazafosforin sitotoksik ajanlar arasında çapraz duyarlılık bildirilmiştir.
Yara İyileştirmenin Bozukluğu
Ifosfamid normal yara iyileşmesine müdahale edebilir.
Hemşirelik
Ifosfamid anne sütüne geçer. Kadınlar ifosfamid tedavisi sırasında emzirmemelidir.
Klinik Olmayan Toksikoloji
Kanserojenez, Mutajenez, Doğurganlığın Bozukluğu
Ifosfamidin, 6 mg / kg (37 mg / m) intraperitonal enjeksiyon ile uygulandığında sıçanlarda kanserojen olduğu gösterilmiştir2 veya mg / m'de günlük insan dozunun yaklaşık% 3'ü2 52 hafta boyunca haftada 3 kez. Dişi sıçanlar, uterus leiomyosarkomları ve meme fibroadenomları insidansına araç kontrollerinden önemli ölçüde daha yüksekti.
İfosfamidin mutajenik potansiyeli bakteriyel sistemlerde belgelenmiştir in vitro ve memeli hücreleri in vivo. İn vivoifosfamid farelerde mutajenik etkilere neden olmuştur ve Drosophila melanogaster mikrop hücreleri ve erkek farelerde baskın ölümcül mutasyonların yanı sıra Drosophila'da resesif cinsiyete bağlı ölümcül mutasyonlarda önemli bir artışa neden olmuştur.
Ifosfamid, erkek ve dişi beagle köpeklerine 1.00 veya 4.64 mg / kg / gün (20 veya 93 mg / m) dozlarında uygulandı2 ) 26 hafta boyunca haftada 6 gün oral olarak. 4.64 mg / kg'da erkek köpekler (mg / m'de günlük klinik dozun yaklaşık% 7.7'si)2 baz) seminifer tübüler epitel dejenerasyonu ile testis atrofisi vardı. İkinci bir çalışmada, erkek ve dişi sıçanlara 0, 25, 50 veya 100 mg / kg (0, 150, 300 veya 600 mg / m) verildi2 ) ifosfamid 6 ay boyunca her 3 haftada bir intraperitoneal olarak. 100 mg / kg (mg / m'de günlük klinik dozun yaklaşık yarısı) verilen çoğu erkek sıçanda spermatogenezde azalma gözlenmiştir2 temeli).
Belirli Popülasyonlarda Kullanın
Gebelik
Gebelik Kategorisi D .
.
IFEX hamile bir kadına uygulandığında fetal zarara neden olabilir. Hamilelik sırasında ifosfamid içeren kemoterapi rejimlerine maruz kaldıktan sonra fetal büyüme geriliği ve yenidoğan anemisi bildirilmiştir.
Hayvan çalışmaları, ifosfamidin gen mutasyonlarına ve kromozomal hasara neden olabileceğini göstermektedir in vivo Gebe farelerde rezorpsiyonlar arttı ve 30 mg / m'den sonra 19. günde anomaliler vardı.2 gebeliğin 11. gününde ifosfamid dozu uygulandı. 54 mg / m uygulandıktan sonra sıçanlarda embriyo-ölümcül etkiler gözlenmiştir2 gebeliğin 6. gününden 15. gününe kadar ifosfamid dozları ve embriyotoksik etkiler, barajlar 18 mg / m alındıktan sonra belirgindi2 aynı dozlama süresi boyunca dozlar. Ifosfamid, 88 mg / m alan tavşanlara embriyotoksiktir2 / çiftleşmeden sonraki 6. ila 18. gün arasındaki günlük dozlar. Anomalilerin sayısı da kontrol grubuna göre önemli ölçüde artmıştır.
Kadınlar hamile kalmamalı ve erkekler ifosfamide tedavisi sırasında bir çocuğa baba olmamalıdır. Ayrıca, erkekler tedavinin bitiminden sonra 6 aya kadar bir çocuğa baba olmamalıdır. Bu ilaç hamilelik sırasında kullanılırsa veya hasta bu ilacı alırken veya tedaviden sonra hamile kalırsa, hasta bir fetusun potansiyel tehlikesinden haberdar edilmelidir.
Hemşirelik Anneler
Ifosfamid anne sütüne geçer. Ciddi advers olayların potansiyeli ve hayvan çalışmalarında ifosfamid için gösterilen tümörjenite nedeniyle, ilacın anneye önemi dikkate alınarak hemşireliğin kesilmesine veya ilacın kesilmesine karar verilmelidir. Kadınlar ifosfamid tedavisi sırasında emzirmemelidir.
Pediatrik Kullanım
Pediyatrik hastalarda güvenlik ve etkinlik belirlenmemiştir.
Geriatrik Kullanım
Genel olarak, yaşlı bir hasta için doz seçimi, azalmış hepatik, böbrek veya kalp fonksiyonunun ve eşlik eden hastalığın veya diğer ilaç tedavisinin daha sık olduğunu yansıtan dikkatli olmalıdır.
40 ila 71 yaş arası hastalar üzerinde yapılan bir araştırma, eliminasyon yarılanma ömrünün ilerleyen yaşla birlikte arttığı görülmüştür. Yarılanma ömründeki bu belirgin artışın, ifosfamidin yaşla dağılım hacmindeki artışlarla ilişkili olduğu görülmüştür. Toplam plazma klerensi veya yaşla birlikte böbrek veya böbrek dışı klerensde önemli bir değişiklik bildirilmemiştir.
Ifosfamid ve metabolitlerinin böbrek tarafından önemli ölçüde atıldığı bilinmektedir ve böbrek fonksiyon bozukluğu olan hastalarda bu ilaca toksik reaksiyon riski daha büyük olabilir. Yaşlı hastaların böbrek fonksiyonlarında azalma olasılığı daha yüksek olduğundan, doz seçiminde dikkatli olunmalıdır ve böbrek fonksiyonlarını izlemek yararlı olabilir.
Böbrek yetmezliği olan hastalarda kullanın
Böbrek yetmezliği olan hastalarda resmi bir çalışma yapılmamıştır. Ifosfamid ve metabolitlerinin böbrekler tarafından atıldığı bilinmektedir ve böbrek fonksiyonlarında azalma olan plazmada birikebilir. Böbrek yetmezliği olan hastalar toksisite açısından yakından izlenmelidir ve dozun azaltılması düşünülebilir. Ifosfamide ve metabolitleri diyaliz edilebilir.
Karaciğer yetmezliği olan hastalarda kullanın
Karaciğer yetmezliği olan hastalarda resmi bir çalışma yapılmamıştır. Ifosfamid karaciğerde yoğun bir şekilde metabolize edilir ve hem etkili hem de toksik metabolitler oluşturur. IFEX, karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalara dikkatle verilmelidir.
![](/style/images/attention_blue.png)
Klinik Araştırmalardan Olumsuz Reaksiyonlar
Klinik araştırmalar çok çeşitli durumlardan yapıldığından, bir ilacın klinik çalışmalarında gözlenen advers reaksiyon oranları, başka bir ilacın klinik çalışmalarındaki oranlarla doğrudan karşılaştırılamaz ve klinik uygulamada gözlemlenen oranları yansıtmayabilir. Aşağıdaki advers reaksiyonlar ve frekanslar, toplam 4 ila 12 g / m dozunda monoterapi olarak fraksiyone ifosfamidin uygulanmasıyla klinik deneyimi tanımlayan 30 yayına dayanmaktadır2 kurs başına.
>
Sistem Organ Sınıfı (SOC) | Olumsuz Reaksiyon | Yüzde (Ratio) |
ENFEKSİYONLAR VE ENFESTASYONLAR | Enfeksiyon | % 9.9 (112/1128) |
KAN VE LİMFATİK SİSTEM BOZUKLUKLARI | Lökopeni (herhangi biri) | -† |
Lökopeni <1 x 103 /UlL | % 43.5 (267/614) | |
Trombositopeni‡ (Herhangi biri) | -§ | |
Trombositopeni, 50 x 103 /UlL | % 4.8 (35/729) | |
Anemi¶ | % 37.9 (202/533) | |
METABOLİZM VE BESLENME BOZUKLUKLARI | Anoreksiya | % 1.1 (15/1317) |
SİNİR SİSTEMİ BOZUKLUKLARI | Merkezi sinir sistemi toksisitesi#, Þ | % 15.4 (154/1001) |
Periferik nöropati | % 0.4 (5/1317) | |
KARDİYAC BOZUKLUKLARI | Kardiyotoksisiteß | % 0.5 (7/1317) |
VASKÜLER BOZUKLUKLAR | İktidarsızlıkà | % 0.3 (4/1317) |
GASTROINTESTINAL BOZUKLUKLAR | Bulantı / Kusma | % 46.8 (443/964) |
İshal | % 0.7 (9/1317) | |
Stomatit | % 0.3 (4/1317) | |
MUTLU BOZUKLUKLAR | Hepatotoksisiteè | % 1.8 (22/1190) |
CİLT VE YÜKSEK DİSKLER DISORDERS | Alopesi | % 89.6 (540/603) |
Dermatit | % 0.08 (1/1317) | |
Papüler döküntü | % 0.08 (1/1317) | |
RENAL VE ÜRETİMLİ BOZUKLUKLAR | Hemorajik sistit | -ð |
Hematüri | ||
- mesna olmadan | % 44.1 (282/640) | |
- mesna ile | % 21.3 (33/155) | |
Makrohematüri | ||
- mesna olmadan | % 11.1 (66/594) | |
- mesna ile | % 5.2 (5/97) | |
Böbrek fonksiyon bozukluğuø | - | |
Böbrek yapısal hasarı | - | |
GENEL BOZUKLUKLAR VE İDARİ SİTE KOŞULLARI | Flebitý | % 2.8 (37/1317) |
Nötropenik ateş£ | % 1.0 (13/1317) | |
Yorgunluk | % 0.3 (4/1317) | |
Malaise | Hesaplanamıyor | |
* Lökopeni için aşağıdaki advers reaksiyon terimleri bildirilmiştir: nötropeni, granülositopeni, lenfopeni ve pansitopeni. Nötropenik ateş için aşağıya bakınız. †Lökopeni frekans kategorisi lökopeni frekansına <3 x 10 dayanmaktadır3 / ìL [4% 2.5 (150/353) tabloda gösterilmemiştir] ve <1 x 103 / ìL; toplanan veriler için ilgili bir yüzde oranı hesaplanamaz ve bu nedenle “Çok yaygın” muhafazakar frekans kategorisi tabloya dahil edilmiştir. ‡ Trombositopeni kanama ile de komplike olabilir. Ölümcül sonuç ile kanama bildirilmiştir. §Trombositopeni sıklığı, trombositopeni <100 x 10 sıklığına dayanır3 / ìL [% 12.2 (24/196) tabloda gösterilmemiştir] ve <50 x 103 / ìL; toplanan verilerden ilgili bir yüzde oranı hesaplanamaz ve bu nedenle “Çok yaygın” konservatif sıklığı tabloya dahil edilmiştir. ¶Anemi olarak bildirilen vakaları ve hemoglobin / hematokritte azalma içerir. #Koma ve ölüm ile ensefalopati bildirilmiştir. ÞMerkezi sinir sistemi toksisitesinin aşağıdaki belirti ve semptomlarla ortaya çıktığı bildirilmiştir: Anormal davranış, İstikrarlı Saldırganlığı etkileyin, Ajitasyon, Anksiyete, Afazi, Asteni, Ataksi, Serebellar sendromu, Serebral fonksiyon eksikliği, Bilişsel bozukluk, Koma, Karışıklık durumu, Konvülsiyonlar, Kranial sinir disfonksiyonu, Depresyon bilinci durumu, Depresyon, Oryantasyon bozukluğu, Baş dönmesi, Elektroensefalogram anormal, Ensefalopati, Düz etki. Halüsinasyonlar, Baş Ağrısı, Fikir, Uyuşukluk, Bellek bozukluğu, Ruh hali değişikliği, Motor disfonksiyonu, Kas spazmları, Miyoklonus, Beyin sapı reflekslerinin progresif kaybı, Psikotik reaksiyon, Huzursuzluk, Somnolans, Tremor, Üriner inkontinans. ßKardiyotoksisite konjestif kalp yetmezliği, taşikardi, pulmoner ödem olarak bildirilmiştir. Ölümcül sonuç bildirildi. àŞok ve ölümcül sonuca yol açan hipotansiyon bildirilmiştir. èHepatotoksisitenin karaciğer enzimlerinde artış olduğu, yani., serum alanin aminotransferaz, serum aspartat aminotransferaz, alkalin fosfataz, gama-glutamiltransferaz ve laktat dehidrojenaz, artmış bilirubin, sarılık, hepatorenal sendrom. ðHemorajik sistit sıklığı, hematüri sıklığına göre tahmin edilir. Hemorajik sistitin bildirilen semptomları arasında dizüri ve pollakiüri vardı. Ayrıca bakınız Pazarlama Sonrası REKLAM REAKSİYONLARI. øBöbrek fonksiyon bozukluğunun şu şekilde ortaya çıktığı bildirilmiştir: Böbrek yetmezliği (akut böbrek yetmezliği, geri dönüşümsüz böbrek yetmezliği; ölümcül sonuçlar bildirilmiştir), Serum kreatinin artışı, BUN artışı, Kreatinin klerensi azaldı, Metabolik asidoz, Anüri, Oligüri, Glikozüri, Hiponatremi, Ürem, Kreatinin klerensi arttı. Böbrek yapısal hasarının şu şekilde ortaya çıktığı bildirilmiştir: Akut tübüler nekroz, renal parankimal hasar, Enzimuria, Silindirüri, Proteinüri. ýFlebit ve venöz duvarların tahrişi olarak bildirilen vakaları içerir. £Nötropenik ateş sıklığı: Granülositopenik ateş olarak bildirilen vakaları içerir. |
Pazarlama Sonrası Deneyim
MedDRA Sistem Organ Sınıfı (SOC) tarafından listelenen pazarlama sonrası deneyimde, daha sonra mümkünse şiddet sırasına göre Tercih Edilen Terim ile aşağıdaki advers reaksiyonlar bildirilmiştir. Bu reaksiyonlar, belirsiz büyüklükteki bir popülasyondan gönüllü olarak bildirildiğinden, sıklıklarını güvenilir bir şekilde tahmin etmek veya ilaca maruz kalma ile nedensel bir ilişki kurmak her zaman mümkün değildir.
Enfeksiyonlar ve Enfestasyonlar
Aşağıdaki belirtiler, ifosfamidin neden olduğu miyelosupresyon ve immünosupresyon ile ilişkilendirilmiştir: enfeksiyon riski ve şiddeti †, pnömoni †, sepsis ve septik şok (ölümcül sonuçlar dahil) ve ayrıca viral hepatit † dahil olmak üzere gizli enfeksiyonların yeniden aktivasyonu, Pneumocystis jiroveci†, herpes zoster, Strongyloides, progresif multifokal lökoensefalopati † ve diğer viral ve mantar enfeksiyonları.
† Şiddetli immünosupresyon ciddi, bazen ölümcül enfeksiyonlara yol açmıştır.
Neoplazmalar ,, Benign Ve Malign Ve Uuspecified (Kistler ve Polipler Dahil) :
Tedaviye bağlı sekonder malignite *, Akut lösemi * (Akut miyeloid lösemi) *, Akut promiyelositik lösemi *, Akut lenfositik lösemi *, Miyelodisplastik sendrom, Lenfoma (Hodgkin dışı lenfoma), Sarkomlar *, Renal hücreli karsinom, Tiroid kanseri
Kan ve Lenf Sistemi Bozuklukları :
Hematotoksisite *, Kemik iliği yetmezliği, Agranülositoz; Febril kemik iliği aplazisi; Yaygın damar içi pıhtılaşma, Hemolitik üremik sendrom, Hemolitik anemi, Yenidoğan anemisi, Methemoglobinemi
Bağışıklık Sistemi Bozuklukları :
Anjiyoödem *, Anafilaktik reaksiyon, İmmünosupresyon, Ürtiker, Aşırı duyarlılık reaksiyonu
Endokrin Bozuklukları :
Uygunsuz antidiüretik hormon salgısı sendromu (SIADH)Metabolizma ve Beslenme Bozuklukları :
Tümör lizis sendromu, Metabolik asidoz, Hipokalemi, Hipokalsemi, Hipofosfatemi, Hiperglisemi, Polidipsi
Psikiyatrik Bozukluklar:
Panik atak, Kataton, Mania, Paranoya, Delüzyon, Deliryum, Bradyphrenia, Mutizm, Zihinsel durum değişikliği, Echolalia, Logorrhea, Azim, Amnezi
Sinir Sistemi Bozuklukları :
Konvülsiyon *, Durum epileptikus (konvülsif ve konvülsif olmayan), geri dönüşümlü posterior lökoensefalopati sendromu, Lökoensefalopati, Ekstrapiramidal bozukluk, Asterixis, Hareket bozukluğu, Polinöropati, Disestezi, Hipotezi, Nevralji, Yürüyüş rahatsızlığı, Fekal inkontinans, Disyon
Göz Bozuklukları:
Görme bozukluğu, Görme bulanıklığı, Konjonktivit, Göz tahrişi
Kulak ve Labirent Bozuklukları :
Sağırlık, Hipoaküs, Vertigo, Tinnitus
Kardiyak Bozukluklar:
Kardiyotoksisite *, Kardiyak arrest *, Ventriküler fibrilasyon *, Ventriküler taşikardi *, Kardiyojenik şok *, Miyokard enfarktüsü *, Kardiyak yetmezlik *, Demet şube bloğu kaldı, Şube bloğunu sağ paketleyin, Perikardiyal efüzyon, Miyokardiyal kanama, Anjina pektoris, Sol ventrikül yetmezliği, Kardiyomiyopati *, Konjestif kardiyomiyopati, Miyokardit *, Aritmi *, Perikardit, Atriyal fibrilasyon, Atriyal çarpıntı, Bradikardi, Supraventriküler ekstrasistoller, Erken atriyal kasılmalar, Ventriküler ekstrasistoller, Miyokardiyal depresyon, Çarpıntı, Ejeksiyon fraksiyonu azaldı *, Elektrokardiyogram ST segmenti anormal, Elektrokardiyogram T dalgası ters çevirme, Elektrokardiyogram QRS kompleksi anormal
Vasküler Bozukluklar :
Pulmoner emboli, Derin ven trombozu, Kılcal sızıntı sendromu, Vaskülit, Hipertansiyon, Kızarma, Kan basıncı azaldı
Solunum, Torasik ve Mediastinal Bozukluklar:
Solunum yetmezliği *, Akut solunum sıkıntısı sendromu *, Pulmoner hipertansiyon *, Pulmoner fibroz *, Alveolit alerjik, İnterstisyel pnömonit, Pnömonit *, Pulmoner ödem *, Plevral efüzyon, Bronkospazm, Dispne, Hipoksi, Öksürük
Gastrointestinal Hastalıklar :
Kekit, Kolit, Enterokolit, Pankreatit, Ileus, Gastrointestinal kanama, Mukozal ülserasyon, Kabızlık, Karın ağrısı, Tükürük hipersekresyonu
Hepatobiliyer Bozukluklar :
Karaciğer yetmezliği *, Hepatit fulminan *, Veno-oklüzif karaciğer hastalığı, Portal ven trombozu, Sitolitik hepatit, Kolestaz
Deri ve Deri Altı Doku Bozuklukları :
Toksik epidermal nekroliz, Stevens-Johnson sendromu, Palmar-plantar eritrodisestezi sendromu, Radyasyon hatırlama dermatiti, Cilt nekrozu, Yüz şişmesi, Peteşiler, Maküler döküntü, Döküntü, Kaşıntı, Eritem, Cilt hiperpigmentasyonu, Hiperhidroz, tırnak bozukluğu
Kas-İskelet sistemi ve Bağ Doku Bozukluğu:
Rabdomiyoliz, Osteomalazi, Raşitizm, Büyüme geriliği, Miyalji, Artralji, Ekstremitede ağrı, Kas seğirmesi
Böbrek ve İdrar Hastalıkları :
Fanconi sendromu, Tubulointerstisyel nefrit, Nefrojenik diyabet insipidus, Fosfatüri, Aminoasidüri, Poliüri, Enürezis, Artık idrar hissi
Akut ve kronik böbrek yetmezliğinden kaynaklanan ölümcül sonuçlar belgelenmiştir.
Üreme Sistemi ve Meme Bozuklukları :
İnfertilite, Yumurtalık yetmezliği, Erken menopoz, Amenore, Yumurtalık bozukluğu, Yumurtlama bozukluğu, Azoospermi, Oligospermi, spermatogenez bozukluğu, Kan östrojeni azaldı, Kan gonadotropini arttı
Konjonktürel, Ailesel ve Genetik Bozukluklar :
Fetal büyüme geriliği
Genel Bozukluklar ve İdari Site Koşulları :
Çok organ yetmezliği *, Genel fiziksel bozulma, Şişme, iltihaplanma, ağrı, eritem, hassasiyet, kaşıntı dahil olmak üzere Enjeksiyon / İnfüzyon bölgesi reaksiyonları; Göğüs ağrısı, Ödem, Mukozal inflamasyon, Ağrı, Pireksi, Titreme
* Ölümcül sonuçlar dahil
![](/style/images/attention_blue.png)
İzoksan için spesifik bir antidot bilinmemektedir.
Doz aşımı alan hastalar, toksisite gelişimi açısından yakından izlenmelidir. Doz aşımının ciddi sonuçları arasında CNS toksisitesi, nefrotoksisite, miyelosupresyon ve mukozit gibi doza bağlı toksisitelerin belirtileri bulunur.
Doz aşımı yönetimi, herhangi bir eşzamanlı enfeksiyon, miyelosupresyon veya diğer toksisite için uygun son teknoloji tedavi de dahil olmak üzere, hastanın ortaya çıkabilecek herhangi bir toksisite dönemi boyunca sürdürülmesi için genel destekleyici önlemleri içerecektir. Ifosfamid ve ifosfamid metabolitleri diyaliz edilebilir.
Mezna ile sistit profilaksisi, aşırı doz ile ürotoksik etkilerin önlenmesinde veya sınırlandırılmasında yardımcı olabilir.
IFEX için spesifik bir antidot bilinmemektedir.
Doz aşımı alan hastalar, toksisite gelişimi açısından yakından izlenmelidir. Doz aşımının ciddi sonuçları arasında CNS toksisitesi, nefrotoksisite, miyelosupresyon ve mukozit gibi doza bağlı toksisitelerin belirtileri bulunur.
Doz aşımı yönetimi, herhangi bir eşzamanlı enfeksiyon, miyelosupresyon veya diğer toksisite için uygun son teknoloji tedavi de dahil olmak üzere, hastanın ortaya çıkabilecek herhangi bir toksisite dönemi boyunca sürdürülmesi için genel destekleyici önlemleri içerecektir. Ifosfamid ve ifosfamid metabolitleri diyaliz edilebilir.
Mezna ile sistit profilaksisi, aşırı doz ile ürotoksik etkilerin önlenmesinde veya sınırlandırılmasında yardımcı olabilir.
![](/style/images/attention_blue.png)
Ifosfamid insanlarda doza bağlı farmakokinetik sergiler. 3.8 ila 5.0 g / m'lik tek dozlarda2 plazma konsantrasyonları iki fazlı olarak bozunur ve ortalama terminal eliminasyon yarılanma ömrü yaklaşık 15 saattir. 1.6 ila 2.4 g / m dozlarında2 / gün, plazma bozunması tek yönlüdür ve terminal eliminasyon yarılanma ömrü yaklaşık 7 saattir.
Ifosfamid insanlarda zamana bağlı farmakokinetik sergiler. 1.5 g / m intravenöz uygulamayı takiben2 neoplastik hastalığı olan 15 hastaya 5 gün boyunca günde bir kez 0.5 saatten fazla, medyan eliminasyon yarılanma ömründe 1. günde 7.2 saatten 5. günde 4.6 saate bir azalma meydana geldi ve medyan klerensinde 1. günde 66 mL / dk'dan 5. günde 115 mL / dk'ya eşzamanlı bir artış meydana geldi. 5. günde 1. güne kıyasla dağılım hacminde önemli bir değişiklik olmamıştır.
Dağıtım
Ifosfamid dağılım hacmi (Vd) toplam vücut suyu hacmine yaklaşır, bu da dağılımın minimum doku bağlanmasıyla gerçekleştiğini gösterir. 1.5 g / m intravenöz uygulamayı takiben2 neoplastik hastalığı olan 15 hastaya 5 gün boyunca günde bir kez 0.5 saatten fazla, ifosfamidin medyan Vd'si 1. günde 0.64 L / kg ve 5. günde 0.72 L / kg idi. Ifosfamid az plazma proteinlerine bağlanma gösterir. Ifosfamid ve aktif metabolitleri kırmızı kan hücreleri tarafından yoğun bir şekilde bağlanır. Ifosfamid, P-glikoprotein için bir substrat değildir.
Metabolizma
Ifosfamid insanlarda iki metabolik yolla yoğun bir şekilde metabolize edilir: aktif metaboliti oluşturmak için halka oksidasyonu ("aktivasyon"), aktif olmayan metabolitleri oluşturmak için 4-hidroksi-ifosfamid ve yan zincir oksidasyonu, 3-dekloro-etilifosfamid veya 2-dekloroetilifosfamid toksik metabolit, kloroasetaldehitin serbest bırakılması ile. İnsan plazmasında küçük miktarlarda (nmol / mL) ifosfamid hardalı ve 4-hidroksifosfamid tespit edilebilir. Biyolojik olarak aktif türlerin üretimi için ifosfamidin metabolizması gereklidir ve metabolizma geniş olmakla birlikte hastalar arasında da oldukça değişkendir.
Boşaltım
5 g / m'lik dozların uygulanmasından sonra2 nın-nin 14Dozlanan radyoaktivitenin% 70 ila% 86'sı C etiketli ifosfamid, idrarda metabolit olarak geri kazanıldı ve dozun yaklaşık% 61'i ana bileşik olarak atıldı. 1.6 ila 2.4 g / m dozlarında2 dozun sadece% 12 ila% 18'i 72 saat içinde değişmemiş ilaç olarak idrarla atılmıştır. İnsanlarda ifosfamidin ana idrar metabolitleri olarak iki farklı kloroetillenmiş ifosfamid, 4- karboksifosfamid, tiyodiyasetik asit ve kloroasetik asidin sistein konjügatları tanımlanmıştır ve sadece az miktarda 4-hidroksifosfamid ve akrolein mevcuttur.
Pediatri
Nüfus PK analizi, 32 pediatrik hastanın 1 ila 18 yaşları arasındaki çeşitli malign hastalıklardan alınan plazma verileri üzerinde gerçekleştirilmiştir. Hastalara 1.2, 2.0 ve 3.0 g / m dozlarında toplam 45 ders ifosfamid verildi2 1, 2 veya 3 günde 1 veya 3 saat boyunca intravenöz olarak verilir. İfosfamidin başlangıç klerensi ve dağılım hacmi için ortalama ± standart hata popülasyonu tahminleri 2.4 ± 0.33 L / s / m ve 21 ± 1.6 L / m idi2 bireyler arası değişkenliği sırasıyla% 43 ve% 32'dir.
Yaşın Etkisi
40 ila 71 yaşları arasındaki 20 hastanın 1.5 g / m aldığı bir çalışma2 3 veya 5 gün boyunca günlük ifosfamid, eliminasyon yarılanma ömrünün yaşla birlikte arttığı görülmüştür. Eliminasyon yarılanma ömrü artışının, yaşla birlikte ifosfamid dağılım hacmindeki artışla ilişkili olduğu görülmüştür. Toplam plazma klerensi veya yaşla birlikte böbrek klerensinde önemli bir değişiklik bildirilmemiştir.