Kompozisyon:
Tedavide kullanılır:
Fedorchenko Olga Valeryevna tarafından tıbbi olarak gözden geçirilmiştir, Eczane Son güncelleme: 27.03.2022
![](/style/images/attention_blue.png)
Dikkat! Sayfadaki bilgiler sadece sağlık profesyonelleri içindir! Bilgi kamu kaynaklarında toplanır ve anlamlı hatalar içerebilir! Dikkatli olun ve bu sayfadaki tüm bilgileri tekrar kontrol edin!
Aynı bileşenlere sahip en iyi 20 ilaç:
![](/style/images/attention_blue.png)
![](/style/images/attention_blue.png)
![](/style/images/attention_blue.png)
Esansiyel hipertansiyon tedavisi.
Bu sabit doz kombinasyonu, kan basıncı tek başına kaptopril veya tek başına hidroklorotiyazid tarafından yeterince kontrol edilmeyen hastalarda endikedir.
![](/style/images/attention_blue.png)
Pozoloji
Zapto-COe, kan basıncı tek başına kaptopril veya tek başına hidroklorotiyazid tarafından yeterince kontrol edilmeyen hastalarda yiyecekle birlikte veya yiyeceksiz tek veya iki bölünmüş dozda uygulanabilir.
Maksimum günlük 50 mg kaptopril / 25 mg hidroklorotiyazid dozu aşılmamalıdır. Kan basıncında tatmin edici bir azalma sağlanamazsa, ek antihipertansif ilaç eklenebilir.
Yetişkinler: sabit kaptopril ve hidroklorotiyazid kombinasyonunun uygulanması genellikle tek tek bileşenlerle dozaj titrasyonundan sonra önerilir. Normal idame dozu sabahları günde bir kez 50 mg / 25 mg'dır. Klinik olarak uygun olduğunda, monoterapiden sabit kombinasyona doğrudan bir değişiklik düşünülebilir.
Böbrek yetmezliği: 30 ila 80 ml / dak arasında kreatinin klerensi: başlangıç dozu genellikle sabahları günde bir kez 25 mg / 12.5 mg'dır.
Kaptopril / hidroklorotiyazid kombinasyonu, ciddi böbrek yetmezliği olan hastalarda (kreatinin klerensi <30 ml / dak) kontrendikedir.
Özel popülasyonlar: tuz / hacim tükenmiş hastalarda, yaşlı hastalarda ve diyabetik hastalarda, normal başlangıç dozu günde bir kez 25 mg / 12.5 mg'dır.
Pediyatrik popülasyon: Çocuklarda Zapto-COe kullanımı ile ilgili bir gösterge yoktur.
Uygulama şekli
Oral kullanım için.
![](/style/images/attention_blue.png)
- türetilmiş ilaç.
- Önceki ACE inhibitörü tedavisi ile ilişkili anjiyoödem öyküsü.
- Kalıtsal / idiyopatik anjiyonörotik ödem.
- Şiddetli böbrek yetmezliği (kreatinin klerensi <30 ml / dak).
- Şiddetli karaciğer yetmezliği.
- Gebeliğin ikinci ve üçüncü üç aylık dönemleri.
- Zapto-COe'nin aliskiren içeren ürünlerle birlikte kullanımı, diyabetes mellitus veya böbrek yetmezliği olan hastalarda (GFR <60 ml / dak / 1.73 m²) kontrendikedir.
![](/style/images/attention_blue.png)
KAPTOPRİL
Hipotansiyon: komplike olmayan hipertansif hastalarda nadiren hipotansiyon görülür.
Şiddetli diüretik tedavisi, diyet tuzu kısıtlaması, ishal, kusma veya hemodiyaliz ile tükenmiş hacim ve / veya sodyum olan hipertansif hastalarda semptomatik hipotansiyon oluşma olasılığı daha yüksektir. Bir ACE inhibitörünün uygulanmasından önce hacim ve / veya sodyum tükenmesi düzeltilmeli ve daha düşük bir başlangıç dozu düşünülmelidir.
Herhangi bir antihipertansif ajanda olduğu gibi, iskemik kardiyovasküler veya serebrovasküler hastalığı olan hastalarda aşırı kan basıncının düşürülmesi miyokard enfarktüsü veya inme riskini artırabilir. Hipotansiyon gelişirse, hasta sırtüstü pozisyona getirilmelidir. İntravenöz normal salin ile hacim replikasyonu gerekebilir.
Renovasküler hipertansiyon: bilateral renal arter darlığı veya arterin tek işlevli bir böbreğe darlığı olan hastalar ACE inhibitörleri ile tedavi edildiğinde hipotansiyon ve böbrek yetmezliği riski artar. Böbrek fonksiyon kaybı, serum kreatinininde sadece hafif değişikliklerle ortaya çıkabilir. Bu hastalarda, düşük dozlar, dikkatli titrasyon ve böbrek fonksiyonunun izlenmesi ile yakın tıbbi gözetim altında tedaviye başlanmalıdır.
Anjiyoödem: Captopril dahil anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörleri ile tedavi edilen hastalarda yüz, ekstremiteler, dudaklar, dil, glotis ve / veya gırtlak anjiyonörotik ödemi bildirilmiştir. Bu, tedavi sırasında herhangi bir zamanda ortaya çıkabilir. Bu gibi durumlarda, Captopril derhal kesilmeli ve hastayı işten çıkarmadan önce semptomların tam olarak çözülmesini sağlamak için uygun izleme yapılmalıdır. Şişliğin yüz ve dudaklarla sınırlı olduğu durumlarda, antihistaminikler semptomları hafifletmede yararlı olmasına rağmen, durum genellikle tedavi olmadan düzelir.
Laringeal ödem ile ilişkili anjiyonörotik ödem ölümcül olabilir. Dil, glotis veya gırtlak tutulumu durumunda, hava yolu tıkanıklığına neden olması muhtemel, subkütan epinefrin çözeltisi 1: 1000 (0.3 ml ila 0.5 ml) içerebilen uygun tedavi ve / veya patent hava yolunu sağlamak için önlemler uygulanmalıdır. derhal.
ACE inhibitörleri alan siyah hastaların, siyah olmayanlara kıyasla daha yüksek anjiyoödem insidansına sahip oldukları bildirilmiştir.
ACE inhibitörü tedavisi ile ilgisi olmayan anjiyoödem öyküsü olan hastalar, bir ACE inhibitörü alırken anjiyoödem riski altında olabilir.
MTOR inhibitörlerinin birlikte kullanımı (ör. sirolimus, everolimus, temsirolimus).
Eşzamanlı mTOR inhibitörleri alan hastalar (ör. sirolimus, everolimus, temsirolimus) tedavisi anjiyoödem için yüksek risk altında olabilir (örn. solunum yolu veya dilin şişmesi, solunum bozukluğu olan veya olmayan).
ACE inhibitörleri ile tedavi edilen hastalarda bağırsak anjiyoödemi nadiren bildirilmiştir. Bu hastalar karın ağrısı (bulantı veya kusma ile veya bulantı olmadan) sundu; bazı durumlarda önceden yüz anjiyoödemi yoktu ve C-1 esteraz seviyeleri normaldi. Anjiyoödem, karın BT taraması veya ultrason veya cerrahi gibi prosedürlerle teşhis edildi ve ACE inhibitörünü durdurduktan sonra semptomlar düzeldi. Karın ağrısı ile başvuran ACE inhibitörleri olan hastaların ayırıcı tanısına bağırsak anjiyoödemi dahil edilmelidir .
Öksürük: ACE inhibitörlerinin kullanımı ile öksürük bildirilmiştir. Karakteristik olarak, öksürük üretken değildir, kalıcıdır ve tedavinin kesilmesinden sonra düzelir.
Karaciğer yetmezliği: nadiren, ACE inhibitörleri kolestatik sarılık ile başlayan ve fulminan hepatik nekroz ve (bazen) ölüme ilerleyen bir sendromla ilişkilendirilmiştir. Bu sendromun mekanizması anlaşılamamıştır. Sarılık veya belirgin hepatik enzim yükselmeleri geliştiren ACE inhibitörleri alan hastalar, ACE inhibitörünü bırakmalı ve uygun tıbbi takip almalıdır.
Renin-anjiyotensin-aldosteron sisteminin (RAAS) çift blokajı: ACE-inhibitörleri, anjiyotensin II reseptör blokerleri veya aliskirenin birlikte kullanımının hipotansiyon, hiperkalemi ve azalmış böbrek fonksiyonu (akut böbrek yetmezliği dahil) riskini artırdığına dair kanıtlar vardır.
Bu nedenle ACE-inhibitörleri, anjiyotensin II reseptör blokerleri veya aliskirenin birlikte kullanılmasıyla RAAS'ın çift blokajı önerilmez. Çift blokaj tedavisinin kesinlikle gerekli olduğu düşünülürse, bu sadece uzman gözetimi altında gerçekleşmeli ve böbrek fonksiyonlarının, elektrolitlerin ve kan basıncının sık sık yakından izlenmesine tabi tutulmalıdır. Diyabetik nefropatili hastalarda ACE-inhibitörleri ve anjiyotensin II reseptör blokerleri birlikte kullanılmamalıdır.
Hiperkalemi: Bir ACE inhibitörü ile tedavi sırasında hiperkalemi oluşabilir. Hiperkalemi gelişimi riski taşıyan hastalar arasında böbrek yetmezliği, diabetes mellitus, hipoaldosteronizm veya eşlik eden potasyum tutucu diüretikler, potasyum takviyeleri veya potasyum içeren tuz ikameleri kullanan hastalar; veya serum potasyumundaki artışlarla ilişkili diğer aktif maddeleri alan hastalar (ör. heparin, trimetoprim / sülfametoksazol olarak da bilinen ko-trimoksazol). Yukarıda belirtilen ajanların birlikte kullanılması uygun görülürse, serum potasyumunun düzenli olarak izlenmesi önerilir.
Aort ve mitral kapak darlığı / Obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopati / Kardiyojenik şok :
ACE inhibitörleri, sol ventrikül valvüler ve çıkış yolu tıkanıklığı olan hastalarda dikkatle kullanılmalı ve kardiyojenik şok ve hemodinamik olarak önemli tıkanıklık durumlarından kaçınılmalıdır.
Nötropeni / Agranülositoz: kaptopril dahil ACE inhibitörleri alan hastalarda nötropeni / agranülositoz, trombositopeni ve anemi bildirilmiştir. Böbrek fonksiyonu normal olan ve başka komplikasyon faktörü olmayan hastalarda, nötropeni nadiren görülür. Kaptopril, kollajen vasküler hastalığı, immünosüpresan tedavisi, allopurinol veya prokainamid ile tedavi veya özellikle önceden var olan böbrek fonksiyonu varsa bu komplikasyon faktörlerinin bir kombinasyonunda çok dikkatli kullanılmalıdır. Bu hastaların bazıları, birkaç durumda yoğun antibiyotik tedavisine cevap vermeyen ciddi enfeksiyonlar geliştirdi.
Bu tür hastalarda kaptopril kullanılırsa, beyaz kan hücresi sayısının ve diferansiyel sayımların tedaviden önce, kaptopril tedavisinin ilk 3 ayında her 2 haftada bir ve daha sonra periyodik olarak yapılması tavsiye edilir. Tedavi sırasında tüm hastalara herhangi bir enfeksiyon belirtisi bildirmeleri söylenmelidir (ör. boğaz ağrısı, ateş) diferansiyel beyaz kan hücresi sayımı yapılması gerektiğinde.
Nötropeni (1000 / mm'den az nötrofiller) varsa kaptopril ve diğer eşlik eden ilaçlar geri çekilmelidir3) tespit edilir veya şüphelenilir.
Çoğu hastada, kaptopril kesildikten sonra nötrofil sayıları hızla normale döner.
Proteinüri: proteinüri özellikle mevcut böbrek fonksiyon bozukluğu olan hastalarda veya nispeten yüksek dozlarda ACE inhibitörlerinde ortaya çıkabilir.
Kaptopril alan hastaların yaklaşık% 0.7'sinde günde 1 g'dan fazla toplam idrar proteinleri görülmüştür. Hastaların çoğunda önceki böbrek hastalığı kanıtı vardı veya nispeten yüksek dozlarda kaptopril (150 mg / gün'ü aşan) veya her ikisi birden almıştı. Nefrotik sendrom, proteinürik hastaların yaklaşık beşte birinde meydana geldi. Çoğu durumda, proteinüri, kaptoprilin devam edip etmediği altı ay içinde azaldı veya temizlendi. Proteinüri hastalarında BUN ve kreatinin gibi böbrek fonksiyon parametreleri nadiren değiştirildi.
Böbrek hastalığı olan hastalarda tedaviden önce ve daha sonra periyodik olarak idrar protein tahminleri (ilk sabah idrarında daldırma çubuğu) olmalıdır.
Duyarsızlaştırma sırasında anafilaktoid reaksiyonlar: başka bir ACE inhibitörü alırken hymenoptera zehiri ile duyarsızlaştırıcı tedavi gören hastalarda yaşamı tehdit eden anafilaktoid reaksiyonlar nadiren bildirilmiştir. Aynı hastalarda, ACE inhibitörü geçici olarak atıldığında bu reaksiyonlardan kaçınıldı, ancak yanlışlıkla yeniden mücadele üzerine tekrar ortaya çıktılar. Bu nedenle, bu tür duyarsızlaştırma prosedürlerine tabi tutulan ACE inhibitörleri ile tedavi edilen hastalarda dikkatli olunmalıdır.
Yüksek akı diyalizi / lipoprotein aferez membran maruziyeti sırasında anafilaktoid reaksiyonlar: yüksek akı diyaliz membranları ile hemodiyalize edilen veya dekstran sülfat emilimi ile düşük yoğunluklu lipoprotein aferez geçiren hastalarda anafilaktoid reaksiyonlar bildirilmiştir. Bu hastalarda, farklı tipte bir diyaliz membranı veya farklı bir ilaç sınıfı kullanılmasına dikkat edilmelidir.
Cerrahi / Anestezi : hipotansiyon, majör cerrahi geçiren hastalarda veya kan basıncını düşürdüğü bilinen anestezik ajanlarla tedavi sırasında ortaya çıkabilir. Hipotansiyon oluşursa, hacim genişlemesi ile düzeltilebilir.
Diyabetik hastalar: glisemi seviyeleri, daha önce oral antidiyabetik ilaçlar veya insülin ile tedavi edilen diyabetik hastalarda, yani bir ACE inhibitörü ile tedavinin ilk ayında yakından izlenmelidir.
Diğer anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörlerinde olduğu gibi, Zapto-COe, muhtemelen siyah hipertansif popülasyonda düşük renin durumlarının daha yüksek prevalansı nedeniyle, siyah insanlarda kan basıncını düşürmede siyah olmayanlardan daha az etkilidir.
HİDROKLOROTHİZİT
Böbrek yetmezliği: böbrek hastalığı olan hastalarda tiazidler azotaemiyi çökeltebilir. Böbrek fonksiyon bozukluğu olan hastalarda ilacın kümülatif etkileri gelişebilir. Protein olmayan bir azotla belirtildiği gibi ilerleyici böbrek yetmezliği ortaya çıkarsa, diüretik tedavisinin kesilmesine dikkat edilerek tedavinin dikkatli bir şekilde yeniden değerlendirilmesi gerekir.
Karaciğer yetmezliği: tiazidler, karaciğer fonksiyon bozukluğu veya ilerleyici karaciğer hastalığı olan hastalarda dikkatle kullanılmalıdır, çünkü sıvı ve elektrolit dengesindeki küçük değişiklikler hepatik komaya neden olabilir.
Metabolik ve endokrin etkiler : tiazid tedavisi glikoz toleransını bozabilir. Diyabetik hastalarda insülin veya oral hipoglisemik ajanların doz ayarlaması gerekebilir. Gizli diabetes mellitus tiazid tedavisi sırasında ortaya çıkabilir. Kolesterol ve trigliserit düzeylerindeki artışlar tiazid diüretik tedavisi ile ilişkilendirilmiştir.
Tiazid tedavisi alan bazı hastalarda hiperürisemi oluşabilir veya açık gut çökelebilir.
Elektrolit dengesizliği : diüretik tedavisi alan herhangi bir hastada olduğu gibi, serum elektrolitlerinin periyodik olarak belirlenmesi uygun aralıklarla yapılmalıdır.
Hidroklorotiyazid dahil tiazidler sıvı veya elektrolit dengesizliğine (hipokalemi, hiponatremi ve hipokloraemik alkaloz) neden olabilir. Sıvı veya elektrolit dengesizliğinin uyarı işaretleri ağız kuruluğu, susuzluk, halsizlik, uyuşukluk, uyuşukluk, huzursuzluk, kas ağrısı veya krampları, kas yorgunluğu, hipotansiyon, oligüri, taşikardi ve bulantı veya kusma gibi gastrointestinal rahatsızlıklardır.
Tiazid diüretikleri kullanılarak hipokalemi gelişebilse de, kaptopril ile eşzamanlı tedavi diüretik kaynaklı hipokalemiyi azaltabilir. Hipokalemi riski, karaciğer sirozu olan hastalarda, tempolu diürez yaşayan hastalarda, yetersiz oral elektrolit alımı alan hastalarda ve kortikosteroidler veya ACTH ile birlikte tedavi gören hastalarda en yüksektir
Sıcak havalarda ödemli hastalarda dilüsyon hiponatremi oluşabilir. Klorür eksikliği genellikle hafiftir ve genellikle tedavi gerektirmez.
Tiazidler, bilinen kalsiyum metabolizması bozukluklarının yokluğunda idrar kalsiyum atılımını azaltabilir ve serum kalsiyumunun aralıklı ve hafif bir yükselmesine neden olabilir. Belirgin hiperkalsemi gizli hiperparatiroidizmin kanıtı olabilir. Paratiroid fonksiyonu için testler yapılmadan önce tiazidler kesilmelidir.
Tiazidlerin hipomagnezemiye neden olabilecek idrar magnezyum atılımını arttırdığı gösterilmiştir.
Dopingle mücadele testi: bu ilaçta bulunan hidroklorotiyazid, bir anti-doping testinde pozitif bir analitik sonuç üretebilir.
Diğer: alerji veya bronşiyal astım öyküsü olan veya olmayan hastalarda duyarlılık reaksiyonları ortaya çıkabilir. Sistemik lupus eritematozusun alevlenmesi veya aktivasyonu olasılığı bildirilmiştir.
Akut Miyopi ve İkincil Akut Açı Kapanışı Glokomu: sülfonamid ilaçları veya sülfonamid türev ilaçları, geçici miyopi ve akut açı kapanması glokomuna neden olan kendine özgü bir reaksiyona neden olabilir. Hidroklorotiyazid bir sülfonamid olmakla birlikte, hidroklorotiyazid ile şimdiye kadar kesin nedensel ilişkisi olmayan sadece izole edilmiş akut açı kapanması glokomu vakaları bildirilmiştir. Semptomlar akut görme keskinliğinde azalma veya oküler ağrıyı içerir ve tipik olarak ilaca başladıktan birkaç saat sonra ortaya çıkar. Tedavi edilmemiş akut açı kapanması glokomu kalıcı görme kaybına yol açabilir. Birincil tedavi, ilaç alımını mümkün olduğunca hızlı bir şekilde bırakmaktır. Göz içi basıncı kontrolsüz kalırsa hızlı tıbbi veya cerrahi tedavilerin düşünülmesi gerekebilir. Akut açı kapanması glokomu için risk faktörleri arasında sülfonamid veya penisilin alerjisi öyküsü bulunabilir.
KAPTOPRİL / HİDROCHLOROTHİZİT KOMBİNASYONU
Gebelik: ACE inhibitörleri hamilelik sırasında başlatılmamalıdır. Devam eden ACE inhibitörü tedavisinin gerekli olmadığı düşünülmedikçe, hamileliği planlayan hastalar, gebelikte kullanılmak üzere belirlenmiş bir güvenlik profiline sahip alternatif antihipertansif tedavilere değiştirilmelidir. Hamilelik teşhisi konduğunda, ACE inhibitörleri ile tedavi derhal durdurulmalı ve uygunsa alternatif tedaviye başlanmalıdır.
Hipokalemi riski: bir ACE inhibitörünün bir tiazid diüretik ile kombinasyonu hipokalemi oluşumunu dışlamaz. Kalemi düzenli olarak izlenmelidir.
Lityum ile kombinasyon: Zapto-COe, lityum toksisitesinin güçlendirilmesi nedeniyle lityum ile ilişkili olarak önerilmez.
Laktoz: Nadir kalıtsal galaktoz intoleransı, Lapp laktaz eksikliği veya glikoz-galaktoz malabsorpsiyonu problemleri olan hastalar bu ilacı almamalıdır.
![](/style/images/attention_blue.png)
Diğer antihipertansiflerde olduğu gibi, araç ve makine kullanma yeteneği azaltılabilir, örn. tedavinin başlangıcında veya doz değiştirildiğinde ve ayrıca alkolle kombinasyon halinde kullanıldığında, ancak bu etkiler bireyin duyarlılığına bağlıdır.
![](/style/images/attention_blue.png)
Frekans aşağıdaki kural kullanılarak tanımlanır: çok yaygın (> 1/10), yaygın (> 1/100 ila <1/10), nadir (> 1 / 1,000 ila <1/100), nadir (> 1 / 10.000 ila <1 / 1,00), çok nadir (<1/1).
KAPTOPRİL
Kaptopril ve / veya ACE inhibitörü tedavisi için bildirilen istenmeyen etkiler şunlardır:
Kan ve lenfatik sistem bozuklukları:
Çok seyrek: nötropeni / agranülositoz, özellikle böbrek fonksiyon bozukluğu olan hastalarda pansitopeni, anemi (aplastik ve hemolitik dahil), trombositopeni, lenfadenopati, eozinofili, oto-immün hastalıklar ve / veya pozitif ANA titreleri.
Metabolizma ve beslenme bozuklukları:
Yaygın olmayan: Anoreksiya.
Çok seyrek: Hiperkalemi, hipoglisemi.
Psikiyatrik bozukluklar:
Yaygın: uyku bozuklukları.
Çok seyrek: Karışıklık, depresyon.
Sinir sistemi bozuklukları:
Yaygın olmayan: Baş ağrısı, parestezi.
Yaygın: Tat bozukluğu, baş dönmesi.
Seyrek: Uyuşukluk.
Çok seyrek: İnme, serebrovasküler yetmezlik ve senkop dahil serebrovasküler olaylar.
Göz bozuklukları:
Çok seyrek: bulanık görme.
Kardiyak bozukluklar:
Yaygın olmayan: taşikardi veya taşiaritmi, anjina pektoris, çarpıntı.
Çok seyrek: Kalp durması, kardiyojenik şok.
Vasküler bozukluklar:
Yaygın olmayan: hipotansiyon, Raynaud sendromu, sifon, solgunluk.
Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar:
Yaygın: Kuru, tahriş edici (üretken olmayan) öksürük ve dispne.
Çok seyrek: bronkospazm, rinit, alerjik alveolit / eozinofilik pnömoni.
Gastrointestinal hastalıklar:
Yaygın: mide bulantısı, kusma, mide tahrişleri, karın ağrısı, ishal, kabızlık, ağız kuruluğu, peptik ülser.
Seyrek: stomatit / etöz ülserasyonlar, bağırsak anjiyoödemi.
Çok seyrek: Glossit, pankreatit.
Hepatobiliyer hastalıklar:
Çok seyrek: karaciğer fonksiyon bozukluğu ve kolestaz (sarılık dahil), nekroz dahil hepatit, yüksek karaciğer enzimleri ve bilirubin.
Deri ve deri altı doku hastalıkları:
Yaygın: Kaşıntı, döküntü, alopesi.
Yaygın olmayan: Anjiyoödem.
Çok seyrek: Ürtiker, Stevens Johnson sendromu, eritema multiforme, ışığa duyarlılık, pemfigoid reaksiyonları, eritroderma ve eksfolyatif dermatit.
Kas-iskelet sistemi ve bağ dokusu bozuklukları:
Çok seyrek: kas ağrısı, artralji.
Böbrek ve idrar hastalıkları:
Seyrek: Böbrek yetmezliği, poliüri, oligüri, artmış idrar sıklığı gibi böbrek fonksiyon bozuklukları.
Çok seyrek: Nefrotik sendrom.
Üreme sistemi ve meme hastalıkları:
Çok seyrek: İktidarsızlık, jinekomasti.
Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar:
Yaygın olmayan: göğüs ağrısı, yorgunluk, halsizlik.
Çok seyrek: Ateş.
Soruşturmalar:
Çok seyrek: Proteinüri, eozinofili, serum potasyumunun artması, serum sodyumunun azalması, BUN yükselmesi, serum kreatinin ve serum bilirubin, hemoglobin, hematokrit, lökositler, trombositler, pozitif ANA titresi, yüksek ESR .
HİDROKLOROTHİZİT
Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar :
sialadenit.
Kan ve lenfatik sistem bozuklukları:
lökopeni, nötropeni / agranülositoz, trombositopeni, aplastik anemi, hemolitik anemi, kemik iliği depresyonu.
Metabolizma ve beslenme bozuklukları:
anoreksiya, hiperglisemi, glikozüri, hiperürisemi, elektrolit dengesizliği (hiponatremi ve hipokalemi dahil), kolesterol ve trigliseritlerde artış.
Psikiyatrik bozukluklar:
huzursuzluk, depresyon, uyku bozuklukları.
Sinir sistemi bozuklukları:
iştahsızlık, parestezi, baş dönmesi.
Göz bozuklukları:
ksantostopsi, geçici bulanık görme, akut miyopi ve ikincil akut açı kapanması glokomu.
Kulak ve iç kulak hastalıkları:
baş dönmesi.
Kardiyak bozukluklar:
postüral hipotansiyon, kardiyak aritmiler.
Vasküler bozukluklar:
nekrotizan anjiyit (vaskülit, kutanöz vaskülit).
Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar:
solunum sıkıntısı (pnömonit ve pulmoner ödem dahil).
Gastrointestinal hastalıklar:
mide tahrişi, ishal, kabızlık, pankreatit.
Hepatobiliyer hastalıklar:
sarılık (intrahepatik kolestatik sarılık).
Deri ve deri altı doku hastalıkları:
ışığa duyarlılık reaksiyonları, döküntü, kutanöz lupus eritematozus benzeri reaksiyonlar, kutanöz lupus eritematozusun yeniden aktivasyonu, ürtiker, anafilaktik reaksiyonlar, toksik epidermal nekroliz.
Kas-iskelet sistemi ve bağ dokusu bozuklukları:
kas spazmı.
Böbrek ve idrar hastalıkları:
böbrek fonksiyon bozukluğu, interstisyel nefrit.
Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar:
ateş, halsizlik.
Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması
Tıbbi ürünün yetkilendirilmesinden sonra şüpheli advers reaksiyonların bildirilmesi önemlidir. Tıbbi ürünün fayda / risk dengesinin sürekli izlenmesine izin verir. Sağlık uzmanlarından şüpheli advers reaksiyonları www.mhra.gov.uk/yellowcard adresindeki Sarı Kart Şeması aracılığıyla bildirmeleri istenir.
![](/style/images/attention_blue.png)
Doz aşımı belirtileri şunlardır: artmış diürez, elektrolit dengesizliği, şiddetli hipotansiyon, bilinç depresyonu (koma dahil), konvülsiyonlar, parezi, kardiyak aritmiler, bradikardi ve böbrek yetmezliği.
Emilimi önlemek için önlemler (ör. mide lavajı, emici ajanların ve sodyum sülfatın alımdan sonraki 30 dakika içinde uygulanması) ve yutulması yakınsa acele eliminasyonu uygulanmalıdır. Hipotansiyon meydana gelirse, hasta şok pozisyonuna getirilmeli ve sodyum klorür ve hacim takviyesi hızla verilmelidir. Anjiyotensin-II ile tedavi düşünülebilir. Bradikardi veya geniş vagal reaksiyonlar atropin uygulanarak tedavi edilmelidir. Kalp pili kullanımı düşünülebilir. Su, elektrolit ve asit baz dengesi ve kan şekerinin sürekli izlenmesi esastır. Hipokalemi durumunda potasyum ikamesi gereklidir.
Kaptopril hemodiyaliz ile dolaşımdan uzaklaştırılabilir. Hidroklorotiyazidin hemodiyaliz ile uzaklaştırılma derecesi belirlenmemiştir.
![](/style/images/attention_blue.png)
Farmakoterapötik grup: kaptopril ve diüretikler, ATC kodu: C09BA01
Zapto-COe, bir ACE inhibitörü, kaptopril ve bir antihipertansif diüretik, hidroklorotiyazidin bir kombinasyonudur. Bu ajanların kombinasyonu, kan basıncını tek başına bileşenlerden daha fazla azaltan ilave bir antihipertansif etkiye sahiptir.
- Captopril bir anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE) inhibitörüdür, yani. adrenal korteks tarafından aldosteron sekresyonunu da uyaran bir vazokonstriktör olan anjiyotensin I'in anjiyotensin II'ye dönüştürülmesinde rol oynayan ACE'yi inhibe eder.
Bu tür bir inhibisyon aşağıdakilere yol açar:
- aldosteron sekresyonunu azalttı
- aldosteron artık negatif geribildirim uygulamadığından plazma renin aktivitesinde artış
- uzun süreli tedavi sırasında su ve sodyum retansiyonu veya refleks taşikardi ile birlikte olmayan toplam periferik dirençte (kaslar ve böbrekler üzerinde tercihli bir etkiye sahip) bir düşüş.
Captopril ayrıca düşük veya normal renin konsantrasyonları olan hastalarda antihipertansif etkisini gösterir.
Kaptopril, hipertansiyonun tüm aşamalarında etkilidir, yani. hafif, orta veya şiddetli. Sırtüstü ve ayakta sistolik ve diyastolik kan basınçlarında bir azalma gözlenir.
Tek bir dozdan sonra, antihipertansif etki dozdan on beş dakika sonra belirgindir ve ilacın uygulanmasından sonra maksimum 1 saat ile 1,5 saat arasında ulaşır. Etki süresi doza bağlıdır ve 6 ila 12 saat arasında değişir.
İki haftadan bir aya kadar tedaviden sonra hastalarda kan basıncı normalleşir (oturmuş DBP <90 mmHg) ve ilaç zaman içinde etkinliğini korur. Hastalar ayrıca, DBP'nin başlangıç-BP'den% 10 veya daha fazla azalması durumunda yanıt veren olarak sınıflandırılır
Tedavi kesildiğinde geri tepme hipertansiyonu oluşmaz.
Hipertansiyonun kaptopril ile tedavisi, arteriyel uyumda bir artışa, glomerüler filtrasyon hızında önemli bir düşüş olmadan böbrek kan akışında bir artışa ve sol ventrikül hipertrofisinde bir azalmaya yol açar.
- Hidroklorotiyazid renal tübüllerin kortikal seyreltici segmentinde sodyumun yeniden emilimini inhibe ederek etki eden bir tiazid diüretiktir. Sodyum ve klorürün idrarla atılımını ve daha az ölçüde potasyum ve magnezyum atılımını arttırır, böylece idrar çıkışını arttırır ve antihipertansif bir etki yapar.
Diüretik aktivitenin başlama süresi yaklaşık 2 saattir. Diüretik aktivite 4 saat sonra zirveye ulaşır ve 6 ila 12 saat korunur. Belirli bir dozun üzerinde, tiazid diüretikleri terapötik etki açısından bir platoya ulaşırken, advers reaksiyonlar çoğalmaya devam eder. Tedavi etkisiz olduğunda, dozun önerilen dozların ötesine çıkarılması yararlı bir amaca hizmet etmez ve genellikle olumsuz reaksiyonlara yol açar.
- Kaptopril ve hidroklorotiyazidin birlikte uygulanması klinik çalışmalarda kan basıncında, ürünlerin herhangi birinin tek başına uygulandığından daha fazla azalmaya yol açmıştır.
Kaptopril uygulaması renin anjiyotensin aldosteron sistemini inhibe eder ve hidroklorotiyazid kaynaklı potasyum kaybını azaltma eğilimindedir.
Bir ACE inhibitörünün bir tiazid diüretik ile kombinasyonu sinerjistik bir etki yaratır ve ayrıca sadece diüretik tarafından kışkırtılan hipokalemi riskini azaltır.
- Renin-anjiyotensin-aldosteron sisteminin (RAAS) çift blokajı:
İki büyük randomize, kontrollü çalışma (ONTARGET (Yalnız Devam Eden Telmisartan ve Ramipril Global Endpoint Denemesi ile birlikte) ve VA NEPHRON-D (Diyabette Gaziler İşleri Nefropatisi)) bir ACE inhibitörünün anjiyotensin II reseptör bloker.
ONTARGET, kardiyovasküler veya serebrovasküler hastalık öyküsü olan veya tip 2 diabetes mellituslu hastalarda son organ hasarı kanıtı ile yapılan bir çalışmadır. VA NEPHRON-D, tip 2 diyabetes mellitus ve diyabetik nefropatisi olan hastalarda yapılan bir çalışmadır.
Bu çalışmalar, böbrek ve / veya kardiyovasküler sonuçlar ve mortalite üzerinde önemli bir yararlı etki göstermezken, monoterapiye kıyasla hiperkalemi, akut böbrek hasarı ve / veya hipotansiyon riski artmıştır. Benzer farmakodinamik özellikleri göz önüne alındığında, bu sonuçlar diğer ACE-inhibitörleri ve anjiyotensin II reseptör blokerleri için de geçerlidir.
Bu nedenle ACE-inhibitörleri ve anjiyotensin II reseptör blokerleri diyabetik nefropatili hastalarda birlikte kullanılmamalıdır.
ALTITUDE (Kardiyovasküler ve Böbrek Hastalığı Uç Noktaları Kullanılarak Tip 2 Diyabette Aliskiren Denemesi) tip 2 diabetes mellitus ve kronik böbrek hastalığı olan hastalarda standart bir ACE-inhibitörü veya anjiyotensin II reseptör bloker tedavisine aliskiren eklemenin yararını test etmek için tasarlanmış bir çalışmadır, kardiyovasküler hastalık, veya her ikisi de. Olumsuz sonuç riski arttığı için çalışma erken sonlandırıldı. Kardiyovasküler ölüm ve inme aliskiren grubunda plasebo grubuna göre sayısal olarak daha sıktı ve advers olaylar ve ciddi advers olaylar (hiperkalemi, hipotansiyon ve böbrek fonksiyon bozukluğu) aliskiren grubunda plasebo grubuna göre daha sık bildirildi.
![](/style/images/attention_blue.png)
Kaptopril oral uygulamadan sonra hızla emilir ve uygulamadan yaklaşık bir saat sonra maksimum serum konsantrasyonları elde edilir. Minimum ortalama emilim yaklaşık% 75'tir. En yüksek plazma konsantrasyonlarına 60-90 dakika içinde ulaşılır. Gastrointestinal sistemde yiyecek varlığı emilimi yaklaşık% 30-40 oranında azaltır. Dolaşımdaki ilacın yaklaşık% 25-30'u plazma proteinlerine bağlanır. Kandaki değişmemiş kaptoprilin belirgin eliminasyon yarılanma ömrü yaklaşık 2 saattir.
Emilen dozun% 95'inden fazlası idrarda 24 saat içinde elimine edilir; % 40-50 değişmemiş ilaçtır ve geri kalanı aktif olmayan disülfit metabolitleridir (kaptopril disülfit ve kaptopril sistein disülfür). Böbrek fonksiyon bozukluğu ilaç birikimine neden olabilir.
Hayvanlar üzerinde yapılan çalışmalar, kaptoprilin kan-beyin bariyerini önemli ölçüde geçmediğini göstermektedir.
Hidroklorotiyazidin oral emilimi nispeten hızlıdır. Açlıktaki bireylerde ortalama plazma yarılanma ömrünün 5 ila 15 saat olduğu bildirilmiştir. Hidroklorotiyazid böbrek tarafından hızla elimine edilir ve idrarda değişmeden (>% 95) atılır.
Laktasyon:
Günde 3 kez 100 mg oral kaptopril alan on iki kadının raporunda, ortalama pik süt seviyesi 4.7Î1⁄4g / L idi ve dozdan 3.8 saat sonra meydana geldi. Bu verilere dayanarak, emziren bir bebeğin alacağı maksimum günlük dozaj, maternal günlük dozajın% 0.002'sinden azdır.
![](/style/images/attention_blue.png)
![](/style/images/attention_blue.png)
Kaptopril ve / veya hidroklorotiyazid ile organogenez sırasında yapılan hayvan çalışmaları herhangi bir teratojenik etki göstermemiştir, ancak kaptopril, geç gebelik sırasında fetal mortalite, büyüme geriliği ve sıçanlarda doğum sonrası mortalite dahil olmak üzere çeşitli türlerde fÅ “tal toksisitesi üretmiştir.
Klinik olmayan veriler, geleneksel güvenlik farmakolojisi, tekrarlanan doz toksikolojisi, genotoksisite ve kanserojen potansiyel çalışmalarına dayanarak insanlar için başka bir özel tehlike ortaya koymaz.
![](/style/images/attention_blue.png)
Uygulanamaz.
![](/style/images/attention_blue.png)
Özel bir gereklilik yok.