Kompozisyon:
Uygulama:
Tedavide kullanılır:
Oliinyk Elizabeth Ivanovna tarafından tıbbi olarak gözden geçirilmiştir, Eczane Son güncelleme: 27.03.2022
![](/style/images/attention_blue.png)
Dikkat! Sayfadaki bilgiler sadece sağlık profesyonelleri içindir! Bilgi kamu kaynaklarında toplanır ve anlamlı hatalar içerebilir! Dikkatli olun ve bu sayfadaki tüm bilgileri tekrar kontrol edin!
Aynı bileşenlere sahip en iyi 20 ilaç:
Aynı kullanıma sahip ilk 20 ilaç:
![](/style/images/attention_blue.png)
![](/style/images/attention_blue.png)
![](/style/images/attention_blue.png)
Kötü huylu hastalıklar
Maks
Siklofosfamid sadece duyarlı maligniteler için etkilidir, ancak diğer antineoplastik tıbbi ürünlerle daha sık veya sırayla kullanılır.
Pediyatrik hastalarda nefrotik sendromda minimum değişiklik:
Siklofosfamid, adrenokortikosteroid tedavisine yeterince cevap vermeyen veya tolere edemeyen pediatrik hastalarda nefrotik sendromda minimal değişiklik ile biyopsilerin tedavisi için endikedir.
Kullanım kısıtlamaları
Yetişkinlerde veya diğer böbrek hastalıklarında nefrotik sendromun tedavisi için güvenlik ve etkinlik belirlenmemiştir.
![](/style/images/attention_blue.png)
İdrar toksisitesi riskini azaltmak için diürezi zorlamak için uygulama sırasında veya hemen sonrasında yeterli miktarda sıvı alınmalı veya infüze edilmelidir. Bu nedenle sabah siklofosfamid uygulanmalıdır.
Malignite hastalıkları için dozaj
Yetişkinler ve pediatrik hastalar
İntravenöz
Tek onkolitik ilaç tedavisi olarak kullanıldığında, hematolojik eksikliği olmayan hastalarda siklofosfamidin ilk seyri genellikle kg başına 40 mg ila kg başına 50 mg'dır ve bu da 2 ila 5 günlük bir süre boyunca bölünmüş dozlarda intravenöz olarak uygulanır. Diğer intravenöz tedaviler arasında her 7 ila 10 günde bir kg başına 10 mg ila kg başına 15 mg veya haftada iki kez kg başına 5 mg ila kg başına 5 mg bulunur.
Oral
Oral siklofosfamid dozu genellikle hem başlangıç hem de idame dozu için günde kg başına 1 mg ila kg başına günde 5 mg arasındadır.
İntravenöz ve oral siklofosfamid için başka birçok tedavi bildirilmiştir. Dozlar, antitümör aktivitesi ve / veya lökopeni kanıtlarına göre ayarlanmalıdır. Toplam lökosit sayısı, dozajın düzenlenmesi için iyi ve objektif bir kılavuzdur.
Siklofosfamid kombine sitotoksik tedavilerde bulunursa, siklofosfamid ve diğer tıbbi ürünlerin dozunu azaltmak gerekebilir.
Minimum değişim dozu Pediatrik hastalarda nefrotik sendrom
8 ila 12 hafta boyunca günde kg başına 2 mg'lık bir oral doz (kg başına maksimum kümülatif doz 168 mg) önerilir. 90 günden fazla tedavi, erkeklerde sterilite olasılığını artırır.
Hazırlama, taşıma ve uygulama
Siklofosfamidi diğer sitotoksik ilaçlarla tutarlı bir şekilde tedavi edin ve atın.1 Enjeksiyon, USP (liyofilize toz) veya siklofosfamid tabletleri içeren şişeler için siklofosfamid kullanılırken ve hazırlanırken dikkatli olunmalıdır. Dermal maruziyet riskini en aza indirmek için, şişeleri enjeksiyon için siklofosfamid, USP (liyofilize toz) veya siklofosfamid tabletli şişelerle tedavi ederken daima eldiven giyin. Siklofosfamid tabletlerin kaplanması, tabletleri aktif madde ile tedavi eden kişilerin doğrudan temasını önler. Bununla birlikte, aktif maddeye kasıtsız maruz kalmayı önlemek için, siklofosfamid tabletleri kesilmemeli, çiğnenmemeli veya ezilmemelidir. Personel kırık tabletlerle temastan kaçınmalıdır. Kırık tabletlerle temas halinde, ellerinizi hemen ve iyice yıkayın.
Enjeksiyon için siklofosfamid, USP
İntravenöz uygulama
Parenteral ilaçlar, çözelti ve kap izin veriyorsa, uygulamadan önce parçacıklar ve renk değişikliği açısından görsel olarak incelenmelidir. Erime belirtileri varsa siklofosfamid şişeleri kullanmayın. Erimiş siklofosfamid, normalde bağlı bir faz olarak veya etkilenen şişelerdeki damlacıklarda bulunan berrak veya sarımsı bir viskon sıvıdır.
Siklofosfamid bir antimikrobiyal koruyucu içermez ve bu nedenle hazırlanan çözeltilerin sterilitesinin garanti edilmesini sağlamak önemlidir. Aseptik teknik kullanın.
doğrudan intravenöz enjeksiyon için
Tablo 1'de listelenen miktarları kullanarak siklofosfamidi sadece USP olan% 0.9 sodyum klorür enjeksiyonu ile sulandırın. İlacı tamamen çözmek için şişeyi dikkatlice döndürün. Enjeksiyon için steril su kullanmayın, USP, bu hipotonik bir çözeltiye yol açar ve doğrudan enjekte edilmemelidir.
Tablo 1: Doğrudan intravenöz enjeksiyon için sulandırma
Güç | Hacim% 0.9 sodyum klorür | Siklofosfamid konsantrasyonu |
500 mg | 25 mL | ML başına 20 mg |
1 g | 50 mL | |
2 g | 100 mL |
İntravenöz infüzyon için
Siklofosfamidin sulandırılması
Siklofosfamidi% 0.9 sodyum klorür enjeksiyonu, USP veya enjeksiyon için steril su, USP ile aşağıdaki Tablo 2'de listelenen seyreltici hacmi ile sulandırın. Flakon seyrelticiyi ekleyin ve ilacı tamamen çözmek için hafifçe döndürün.
Tablo 2: İntravenöz infüzyona hazırlıkta sulandırma
Güç | Seyreltme hacmi | Siklofosfamid konsantrasyonu | ||
500 mg | 25 mL | ML başına 20 mg | ||
1 g | 50 mL | / td> | ||
2 g | 100 mL |
Sulandırılmış siklofosfamidin seyreltilmesi
Sulandırılmış siklofosfamid çözeltisini, aşağıdaki seyrelticilerden biriyle mL başına minimum 2 mg konsantrasyona kadar seyreltin:
- % 5 dekstroz enjeksiyonu, USP
- % 5 dekstroz ve% 0.9 sodyum klorür enjeksiyonu, USP
- % 0.45 sodyum klorür enjeksiyonu, USP
Uygulama oranına bağlı gibi görünen yan etki olasılığını azaltmak (ör. yüz şişmesi, baş ağrısı, burun tıkanıklığı, kafa derisinin yakılması), siklofosfamid çok yavaş enjekte edilmeli veya infüze edilmelidir. İnfüzyon süresi, infüze edilecek taşıyıcı sıvının hacmi ve tipi için de uygun olmalıdır.
Sulandırılmış ve seyreltilmiş siklofosfamid çözeltisinin saklanması
Hemen kullanılmazsa, mikrobiyolojik bütünlük için siklofosfamid çözeltileri Tablo 3: 'de tarif edildiği gibi saklanmalıdır
Tablo 3: Siklofosfamid çözeltilerinin saklanması
Seyreltici | Depolama | |||
Oda sıcaklığı | Soğutulmuş | |||
Sulandırılmış çözelti (daha fazla seyreltilmeden) | ||||
% 0.9 sodyum klorür enjeksiyonu, USP | 24 saate kadar | 6 güne kadar | ||
Enjeksiyon için steril su, USP | saklamayın; hemen kullanın | |||
Seyreltilmiş çözeltiler1 | ||||
% 0.45 sodyum klorür enjeksiyonu, USP | 24 saate kadar | 6 güne kadar | ||
% 5 dekstroz enjeksiyonu, USP | 24 saate kadar | 36 saate kadar | ||
% 5 dekstroz ve% 0.9 sodyum klorür enjeksiyonu, USP | 24 saate kadar | 36 saate kadar | ||
1Depolama süresi, siklofosfamidin% 0.9 steril sodyum klorür enjeksiyonu, USP veya enjeksiyon için steril su, USP içinde yeniden oluşturulduğu zaman dahil olmak üzere çözelti içindeki toplam süredir . |
Sulandırılmış oral çözelti kullanımı
Oral uygulama için siklofosfamidin sıvı preparatları, aromatik iksire enjeksiyon için siklofosfamidin çözünmesi ile hazırlanabilir. Ulusal formül (NF) Bu tür müstahzarlar soğutma altındaki cam kaplarda saklanmalı ve 14 gün içinde kullanılmalıdır.
![](/style/images/attention_blue.png)
- Aşırı duyarlılık
Siklofosfamid, geçmişte metabolitlerinden birine veya ürünün diğer bileşenlerine karşı aşırı duyarlılık reaksiyonları olan hastalarda kontrendikedir. Siklofosfamid ile ölüm dahil anafilaktik reaksiyonlar bildirilmiştir. Diğer alkilleyici ajanlarla olası bir çapraz duyarlılık oluşabilir.
- Üriner drenaj tıkanıklığı
Siklofosfamid, idrar drenaj tıkanıklığı olan hastalarda kontrendikedir.
![](/style/images/attention_blue.png)
UYARILAR
Bir parçası olarak içerir ÖNLEMLER Bölüm.
ÖNLEMLER
Miyelosupresyon, immünosupresyon, kemik iliği yetmezliği ve enfeksiyonlar
Xyclomed (siklofosfamid) miyelosupresyona (lökopeni, nötropeni, trombositopeni ve anemi), kemik iliği yetmezliğine ve sepsis ve septik şok dahil ciddi ve bazen ölümcül enfeksiyonlara yol açabilecek ciddi immünosupresyona neden olabilir. Gizli enfeksiyonlar yeniden aktif hale getirilebilir.
Antimikrobiyal profilaksi, bazı nötropeni vakalarında kıdemli doktorun takdirine bağlı olarak belirtilebilir. Nötropenik ateş için antibiyotik tedavisi endikedir. Antifungaller ve / veya antiviraller de belirtilebilir.
Siklofosfamid ile tedavi sırasında tam kan sayımının izlenmesi önemlidir, böylece doz gerekirse ayarlanabilir. Siklofosfamid, nötrofiller ≤ 1.500 / mm³ ve trombositler <50.000 / mm³ olan hastalara uygulanmamalıdır. Siklofosfamid ile tedavi, ciddi enfeksiyonu olan veya olan hastalarda gösterilemez veya kesilmeli veya doz azaltılmalıdır. G-CSF, siklofosfamid kullanımı ile ilişkili nötropeni komplikasyonları riskini azaltmak için uygulanabilir. Nötropeni komplikasyonları riski yüksek olan tüm hastalarda G-CSF ile primer ve sekonder profilaksi düşünülmelidir. Lökosit sayısında ve trombosit sayısında azalma nadiren genellikle tedavinin 1. ve 2. haftalarında elde edilir. Periferik kan hücrelerinin sayısının yaklaşık 20 gün sonra normalleşmesi beklenir. Kemik iliği yetmezliği bildirilmiştir. Şiddetli miyelosupresyon, özellikle kemoterapi ve / veya radyasyon tedavisi ile tedavi edilen ve / veya alan hastalarda beklenebilir.
İdrar yolu ve böbrek toksisitesi
Siklofosfamid ile hemorajik sistit, piyelit, üreterit ve hematüri bildirilmiştir. Uzun süreli şiddetli hemorajik sistit vakalarını tedavi etmek için tıbbi ve / veya cerrahi destekleyici tedavi gerekebilir. Şiddetli hemorajik sistit için siklofosfamid tedavisini kesin. Ürotoksisite (kabarcık ülserleri, nekroz, fibroz, kontraktür ve sekonder kanser) siklofosfamid tedavisinde veya kistektomide bir kesinti gerektirebilir. Urotoksisite ölümcül olabilir. Ürotoksisite, siklofosfamidin kısa süreli veya uzun süreli kullanımı ile ortaya çıkabilir.
Tedaviye başlamadan önce idrar tıkanıklıklarını hariç tutun veya düzeltin. Üriner tortu, eritrositlerin ve diğer ürotoksisite ve / veya nefrotoksisite belirtileri açısından düzenli olarak kontrol edilmelidir. Siklofosfamid, aktif idrar yolu enfeksiyonu olan hastalarda, varsa dikkatli kullanılmalıdır. Zorla diürez ve sık mesane boşalması ile agresif hidrasyon, mesane toksisitesinin sıklığını ve şiddetini azaltabilir. Mesna, şiddetli mesane toksisitesini önlemek için kullanıldı.
Kardiyotoksisite
Siklofosfamid tedavisi ile miyokardit, miyoperikardit, kardiyak tamponat dahil perikardiyal efüzyon ve ölümcül olabilen konjestif kalp yetmezliği bildirilmiştir
Siklofosfamid ile tedaviden sonra supraventriküler aritmiler (atriyal fibrilasyon ve çarpıntı dahil) ve ventriküler aritmiler (ventriküler taşiaritmi ile ilişkili şiddetli QT uzaması dahil) bildirilmiştir.
Kardiyotoksisite riski, ileri yaştaki hastalarda ve kalp bölgesinde daha önce radyasyon tedavisi gören ve / veya diğer kardiyotoksiklerle daha önce veya eşzamanlı tedavi gören hastalarda yüksek dozlarda siklofosfamidde arttırılabilir.
Kardiyotoksisite için risk faktörleri olan hastalarda ve mevcut kalp hastalıkları olan hastalarda özellikle dikkatli olunmalıdır.
Kardiyotoksisite ve önceden var olan kalp hastalığı için risk faktörleri olan hastaları izleyin.
Pulmoner toksisite
Siklofosfamid tedavisi sırasında ve sonrasında pnömonit, pulmoner fibroz, akciğer venöz-oklüzif hastalık ve solunum yetmezliğine yol açan diğer akciğer toksisitesi bildirilmiştir. Geç pnömonit (siklofosfamidin başlamasından 6 aydan fazla) mortalitenin artmasıyla ilişkili görünmektedir. Pnömonit, siklofosfamid ile tedaviden yıllar sonra gelişebilir.
Akciğer toksisitesi belirtileri ve semptomları için hastaları izleyin.
İkincil maligniteler
Siklofosfamid genotoksiktir. Siklofosfamid içeren tedavilerle tedavi edilen hastalarda sekonder maligniteler (idrar yolu kanseri, miyelodisplazi, akut lösemi, lenfoma, tiroid kanseri ve sarkomlar) bildirilmiştir. Mesane kanseri riski, hemorajik sistit önlenerek azaltılabilir.
Veno-oklüzif karaciğer hastalığı
Siklofosfamid içeren tedaviler alan hastalarda ölümcül sonuçları içeren venöz-oklüzif karaciğer hastalığı (VOD) bildirilmiştir. Tüm vücut radyasyonu, busulfan veya diğer aktif maddelerle kombinasyon halinde siklofosfamidden oluşan bir kemik iliği nakli hazırlamak için sitoredüktif bir rejim ana risk faktörü olarak tanımlanmıştır. VOD'un ayrıca uzun süreli düşük doz immünosüpresif siklofosfamid dozları alan hastalarda yavaş yavaş geliştiği bildirilmiştir. VOD gelişimine yatkın olan diğer risk faktörleri arasında önceden var olan karaciğer fonksiyon bozuklukları, önceki karın radyasyon tedavisi ve düşük performans durumu bulunur.
Embriyo-fetal toksisite
Siklofosfamid hamile bir kadına verildiğinde fetal hasara neden olabilir. Hamilelik sırasında siklofosfamide maruz kalmak doğum kusurlarına, düşüklere, fetal büyüme gecikmelerine ve yenidoğanda fetotoksik etkilere neden olabilir. Siklofosfamid, farelerde, sıçanlarda, tavşanlarda ve maymunlarda teratojenik ve embriyo-fetal olarak toksiktir.
Üreme potansiyeli olan kadın hastalara gebeliği önlemek ve tedavi sırasında ve tedavinin bitiminden 1 yıl sonrasına kadar oldukça etkili doğum kontrolü kullanmasını tavsiye edin.
Kısırlık
Siklofosfamid ile tedavi edilen hastalarda erkek ve dişi üreme fonksiyonu ve doğurganlığı bozulabilir. Siklofosfamid oogenezi ve spermatogenezi bozar. Her iki cinsiyette de steriliteye neden olabilir. Sterilite gelişimi, siklofosfamid dozuna, tedavi süresine ve tedavi sırasında gonaden fonksiyonunun durumuna bağlı gibi görünmektedir. Siklofosfamide bağlı sterilite bazı hastalarda geri döndürülemez olabilir. Hastalara infertilite için potansiyel riskler konusunda tavsiyelerde bulunun.
Yara iyileşmesinin bozulması
Siklofosfamid normal yara iyileşmesini etkileyebilir.
Hiponatremi
Hiponatremi, artmış toplam su, akut su zehirlenmesi ve SIADH'ye (uygun olmayan antidiüretik hormon salgılanmasının sendromu) benzeyen ve ölümcül olabilen bir sendromla bildirilmiştir.
Klinik olmayan toksikoloji
Kanserojenez, mutajenez, doğurganlık bozukluğu
İntravenöz, subkütan veya intraperitonal enjeksiyon veya içme suyunda çeşitli zeminde uygulanan siklofosfamid, hem farelerde hem de sıçanlarda tümörlere neden oldu. Lösemi ve lenfomaya ek olarak, mesane, meme, akciğerler, karaciğer ve enjeksiyon bölgesi dahil olmak üzere çeşitli doku bölgelerinde iyi huylu ve malign tümörler bulunmuştur.
Siklofosfamid birkaç kişiydi in vitro - ve genetik toksikoloji üzerine mutajenik ve klastojenik in vivo çalışmalar.
Siklofosfamid, erkek ve dişi mikrop hücrelerinde genotoksiktir. Hayvan verileri, folikül gelişimi sırasında yumurtaların siklofosfamide maruz kalmasının, implantasyon oranının ve yaşayabilir gebeliklerin azalmasına ve ayrıca malformasyon riskinin artmasına neden olabileceğini göstermektedir. Siklofosfamid ile tedavi edilen erkek fareler ve sıçanlar, erkek üreme organlarında değişiklikler gösterir (ör., AĞIRLIKLAR, atrofi, spermatogenezdeki değişiklikler) ve üreme potansiyelini azalttı (ör.implantasyonlarda azalma ve implantasyon sonrası kayıp artışı) ve tedavi edilmemiş kadınlarla eşleştirildiğinde fetal malformasyonlarda artış.
Belirli popülasyonlarda kullanın
Gebelik
Gebelik kategorisi D risk özeti
Siklofosfamid, etki mekanizması ve hamile hastalarda veya hayvanlarda etki raporları nedeniyle hamile bir kadına uygulandığında fetal hasara neden olabilir. Hamilelik sırasında siklofosfamide maruz kalma, fetusun malformasyonlarına, düşüklere, fetüste büyüme gecikmelerine ve yenidoğanda toksik etkilere yol açabilir. Siklofosfamid, farelerde, sıçanlarda, tavşanlarda ve maymunlarda teratojenik ve embriyo-fetal olarak toksiktir. Bu ilaç hamilelik sırasında kullanılırsa veya hasta bu ilacı alırken hamile kalırsa, hastaya fetusun potansiyel riskini bildirin.
İnsan verileri
Siklofosfamide maruz kaldıktan sonra ilk üç aylık dönemde iskelet, damak, uzuvlar ve gözlerin malformasyonları ve düşükler bildirilmiştir. Siklofosfamide maruz kaldıktan sonra lökopeni, anemi, pansitopeni, şiddetli kemik iliği hipoplazisi ve gastroenterit dahil olmak üzere yenidoğanda ortaya çıkan fetal büyüme geriliği ve toksik etkiler bildirilmiştir.
Hayvan verileri
Gebe farelere siklofosfamid uygulanması, fareler, vücut yüzeyine göre hastalarda dozun altında veya altında dozlarda organogenez döneminde tavşan ve maymunlar çeşitli malformasyonlara neden oldu, nöral tüp defektleri dahil, uzuv ve kemik kusurları ve diğer iskelet anormallikleri, Dudak ve damak çatlak ve iskelet ayak bileği azaldı.
Emziren anneler
Siklofosfamid anne sütündedir. Siklofosfamid ile tedavi edilen kadınlar tarafından emzirilen bebeklerde nötropeni, trombositopeni, düşük hemoglobin ve ishal bildirilmiştir. Siklofosfamid nedeniyle emziren bebeklerde ciddi yan etki potansiyeli nedeniyle, emzirmeyi bırakıp bırakmayacağına veya ilacın anne için önemini dikkate alarak durmaya karar verilmelidir.
Pediatrik kullanım
Siklofosfamid ile tedavi edilen ergenlik öncesi kızlar genellikle ikincil cinsiyet özellikleri geliştirir ve düzenli menstrüasyona sahiptir. Ergenlik öncesi dönemde uzun süreli siklofosfamid tedavisinden sonra mikrop hücrelerinin tamamen kaybolduğu gözükmektedir. Siklofosfamid ile tedavi edilen ve tedavi tamamlandıktan sonra yumurtalık fonksiyonunu koruyan kızların erken menopoz gelişme riski yüksektir.
Siklofosfamid ile tedavi edilen ergenlik öncesi çocuklar genellikle ikincil cinsiyet özellikleri geliştirir, ancak oligospermi veya azoospermi ve artmış gonadotropin sekresyonu olabilir. Belli bir miktarda testis atrofisi oluşabilir. Siklofosfamide bağlı azoospermi bazı hastalarda geri dönüşümlüdür, ancak tedavinin bitiminden sonra birkaç yıl boyunca geri dönüşüm gerçekleşemez.
Geriatrik uygulama
65 yaş ve üstü hastalar için siklofosfamid ile yapılan klinik çalışmalardan, genç hastalardan farklı yanıt verip vermediğinizi belirlemek için yeterli veri yoktur. Genel olarak, yaşlı bir hasta için doz seçimi, genellikle doz aralığının alt ucundan başlayarak, karaciğer, böbrek veya kalp fonksiyonlarında azalma sıklığını ve eşlik eden bir hastalığı veya diğer ilaç tedavisini yansıtan dikkatli olmalıdır.
Üreme potansiyeli olan kadınlar ve erkekler
Doğum kontrolü
Fetüse zarar verme riski nedeniyle siklofosfamid ile tedavi sırasında gebelikten kaçınılmalıdır.
Üreme potansiyeli olan kadın hastalar, tedavi tamamlandıktan sonra ve tedaviden sonra 1 yıla kadar oldukça etkili doğum kontrol yöntemi kullanmalıdır.
Kadın partnerlerle cinsel olarak aktif olan veya hamile kalabilecek erkek hastalar, tedavi sırasında ve tedaviden sonra en az 4 ay boyunca prezervatif kullanmalıdır.
Kısırlık
Dişiler
Siklofosfamid ile tedavi edilen kadınların bir kısmında östrojen azalması ve artmış gonadotropin sekresyonu ile ilişkili geçici veya kalıcı amenore gelişir. Etkilenen hastalar genellikle tedavinin bitiminden itibaren birkaç ay içinde düzenli menstrüasyona devam ederler. Siklofosfamid ile erken menopoz riski yaşla birlikte artar. Siklofosfamid tedavisi ile oligomenore de bildirilmiştir.
Hayvan verileri, başarısız hamilelik riskinin arttığını gösterir ve olgunlaşma aşamalarınızdan biri sırasında siklofosfamide maruz kalan oositler / foliküller mevcut olduğu sürece siklofosfamidin kesilmesinden sonra malformasyonlar devam edebilir. İnsanlarda folikül gelişiminin kesin süresi bilinmemektedir, ancak 12 aydan daha uzun olabilir.
Erkek
Siklofosfamid ile tedavi edilen erkeklerde, genellikle artmış gonadotropin ancak normal testosteron sekresyonu ile ilişkili olan oligospermi veya azoospermi gelişebilir.
Böbrek yetmezliği olan hastalarda kullanın
Şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda, böbrek atılımının azalması siklofosfamid ve metabolitlerinin plazma seviyelerinin artmasına neden olabilir. Bu toksisitenin artmasına neden olabilir. Şiddetli böbrek yetmezliği olan hastaları (CrCl = 10 mL / dak ila 24 mL / dak) toksisite belirtileri ve semptomları açısından izleyin.
Siklofosfamid ve metabolitleri diyaliz edilebilir, ancak kullanılan diyaliz sistemine bağlı olarak kantitatif farklılıklar olması muhtemeldir. Diyalize ihtiyaç duyan hastalarda siklofosfamid uygulaması ile diyaliz arasında tutarlı bir aralık düşünülmelidir.
Karaciğer yetmezliği olan hastalarda kullanın
Şiddetli karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalar, siklofosfamidin aktif 4hidroksil metabolitlerine dönüşümünü azaltmıştır, bu da etkinliği azaltabilir.
![](/style/images/attention_blue.png)
Aşağıdaki yan etkiler etiketin diğer bölümlerinde açıklanmaktadır.
- aşırı duyarlılık
- Miyelosupresyon, immünosupresyon, kemik iliği yetmezliği ve enfeksiyonlar
- İdrar yolu ve böbrek toksisitesi
- Kardiyotoksisite
- Akciğer toksisitesi
- İkincil maligniteler
- Veno-oklüzif karaciğer hastalığı
- Embriyo-fetal toksisite
- Üreme sistemi toksisitesi
- yara iyileşmesi bozuldu
- Hiponatremi
ortak yan etkiler
hematopoietik sistem
Nötropeni, ksiklomlu (siklofosfamid) ile tedavi edilen hastalarda görülür. Nötropeni derecesi özellikle önemlidir, çünkü enfeksiyon direncindeki bir azalma ile ilişkilidir. Nötropenik hastalarda belgelenmiş enfeksiyon olmadan ateş bildirilmiştir.
Gastrointestinal sistem
Bulantı ve kusma siklofosfamid tedavisinde görülür. Anoreksiya ve nadir karın rahatsızlığı veya ağrı ve ishal ortaya çıkabilir. Hemorajik kolit, oral mukozal ülser ve tedavi sırasında ortaya çıkan sarılık hakkında izole raporlar vardır.
Cilt ve yapılarınız
Alopesi, siklofosfamid ile tedavi edilen hastalarda görülür. Döküntü bazen ilacı alan hastalarda görülür. Cildin pigmentasyonu ve tırnaklarda değişiklikler meydana gelebilir.
Pazarlama sonrası deneyim
Aşağıdaki yan etkiler klinik çalışmalarda veya lansmandan sonra tanımlanmıştır. Büyüklüğü bilinmeyen bir popülasyondan raporlandığından, kesin frekans tahminleri yapılamaz.
Kalp: Kardiyak arrest, ventriküler fibrilasyon, ventriküler taşikardi, kardiyojenik şok, perikardiyal efüzyon (kardiyak tampona ilerleme), miyokardiyal kanama, miyokard enfarktüsü, kalp yetmezliği (ölümcül sonuçlar dahil), kardiyomiyopati, miyokardit, perikardit, kardit, atriyal fibrilasyon, supraventriküler.
Konjenital, aile ve genetik: intrauterin ölüm, fetal malformasyon, fetal büyüme gecikmesi, fetal toksisite (miyelosupresyon, gastroenterit dahil).
Kulak ve labirent : Sağırlık, işitme bozuklukları, kulak çınlaması.
endokrin : Su zehirlenmesi.
Göz: Görme bozukluğu, konjonktivit, gözyaşı akışı.
Gastrointestinal: gastrointestinal kanama, akut pankreatit, kolit, enterit, apandisit, stomatit, kabızlık, parotit iltihabı.
Enjeksiyon bölgesinde genel bozukluklar ve durumlar: Çok organ yetmezliği, genel fiziksel bozulma, grip benzeri hastalık, enjeksiyon / infüzyon bölgesindeki reaksiyonlar (tromboz, nekroz, damarların iltihabı, iltihaplanma, ağrı, şişme, eritem), pireksi, ödem, göğüs ağrısı, iltihaplanma mukoza zarı, asteni, ağrı, titreme, yorgunluk, halsizlik, baş ağrısı.
Hematolojik : miyelosupresyon, kemik iliği yetmezliği, yaygın damar içi pıhtılaşma ve hemolitik üremik sendrom (trombotik mikroanjiyopati ile).
Karaciğer: veno-oklüzif karaciğer hastalığı, kolestatik hepatit, sitolitik hepatit, hepatit, kolestaz; Karaciğer yetmezliği ile hepatotoksisite, karaciğer ensefalopatisi, asit, hepatomegali, kan bilirubin arttı, karaciğer fonksiyonu anormal, karaciğer enzimleri arttı.
Bağışıklık: İmmünsüpresyon, anafilaktik şok ve aşırı duyarlılık reaksiyonu.
Enfeksiyonlar: aşağıdaki belirtiler siklofosfamid ile miyelosupresyon ve immünosupresyon ile ilişkilendirilmiştir: artmış risk ve zatürre (ölümcül sonuçlar dahil), diğer bakteriyel, fungal, viral, protozoal ve parazitik enfeksiyonlar; Gizli enfeksiyonların (viral hepatit, tüberküloz dahil) yeniden aktivasyonu, Pneumocystis jiroveci,.
Soruşturmalar: kan laktat dehidrojenaz arttı, C-reaktif protein arttı.
Metabolizma ve beslenme : Hiponatremi, sıvı tutulumu, kan şekeri arttı, kan şekeri azaldı.
Kas-iskelet sistemi ve bağ dokusu: Rabdomiyoliz, skleroderma, kas krampları, kas ağrısı, artralji.
Neoplazmlar : akut lösemi, miyelodisplastik sendrom, lenfoma, sarkom, renal hücreli karsinom, böbrek kanseri, mesane kanseri, üreter kanseri, tiroid kanseri.
Sinir sistemi: Ensefalopati, kramplar, baş dönmesi, nörotoksisite bildirilmiştir ve geri dönüşümlü posteriores lökoensefalopati sendromu, miyelopati, periferik nöropati, polinöropati, nevralji, disestezi, hipestezi, disgeus, hipogeus, paros olarak kendini gösterir.
Gebelik: erken emek.
Psikiyatrik: Karışıklık.
Böbrek ve idrar yolu: Böbrek yetmezliği, böbrek tübüler bozukluğu, böbrek fonksiyon bozukluğu, toksik nefropati, hemorajik sistit, mesane nekrozu, mesane iltihabı ülseratif, mesane kontraktürü, hematüri, nefrojenik diyabet insipidus, atipik idrar epitel hücreleri.
Üreme sistemi: İnfertilite, yumurtalık yetmezliği, yumurtalık bozukluğu, amenore, oligomenore, testis atrofisi, azospermi, oligospermi.
Solunum: akciğer veno-oklüzif hastalığı, akut solunum sıkıntısı sendromu, solunum yetmezliği (ölümcül sonuçlar dahil), obliteratif bronşiolit, kronik pnömoni, alveolit, alerjik, pnömonit, akciğer kanaması ile kendini gösteren interstisyel akciğer hastalığı; Nefes darlığı, pulmoner hipertansiyon, pulmoner ödem, plevral efüzyon, bronkosp.
Deri ve deri altı dokusu: toksik epidermal nekroliz, Stevens-Johnson sendromu, eritema multiforme, palmar-plantar-eritrodisestezi sendromu, radyasyon, dermatit, toksik döküntü, ürtiker, dermatit, mesane, kaşıntı, eritem, tırnak bozukluğu, yüz şişmesi, hiperhidroz.
Tümör-Lizis sendromu: Diğer sitotoksik ilaçlar gibi, siklofosfamid hızla büyüyen tümörleri olan hastalarda tümör lizis sendromunu ve hiperürisemiyi tetikleyebilir.
Vasküler: Akciğer emboli, ven trombozu, vaskülit, periferik iskemi, yüksek tansiyon, hipotansiyon, kızarma, sıcak basmaları.
![](/style/images/attention_blue.png)
Siklofosfamide spesifik bir antidot bilinmemektedir.
Doz aşımı, eşlik eden enfeksiyon, miyelosupresyon veya kalp toksisitesi için uygun tedavi de dahil olmak üzere destekleyici önlemlerle tedavi edilmelidir.
Doz aşımının ciddi sonuçları, miyelosupresyon, ürotoksisite, kardiyotoksisite (kalp yetmezliği dahil), veno-oklüzif karaciğer hastalıkları ve stomatit gibi doza bağlı toksisitelerin belirtileridir.
Doz aşımı geçiren hastalar, toksisitelerin gelişimi ve özellikle hematolojik toksisite açısından yakından izlenmelidir.
Xyclomed (siklofosfamid) ve metabolitleri diyaliz edilebilir. Bu nedenle, intihar veya kazara aşırı doz veya zehirlenme tedavi edildiğinde hızlı hemodiyaliz endikedir.
Mezna ile sistit profilaksisi, siklofosfamid doz aşımı durumunda ürotoksik etkileri önlemek veya sınırlamak için yardımcı olabilir.
![](/style/images/attention_blue.png)
Xiklomed (siklofosfamid) esas olarak aktif alkilleyici metabolitlere karışık fonksiyonlu bir mikrozomal oksidaz sistemi ile karaciğerde biyotransforme edilir. Bu metabolitler duyarlı, hızla çoğalan malign hücrelerin büyümesini bozar.
![](/style/images/attention_blue.png)
İntravenöz uygulamadan sonra, eliminasyon yarılanma ömrü (t ½) 3 ila 12 saat arasında değişir ve toplam vücut klerensi (CL) değerleri 4 ila 5.6 L / H arasındadır. Farmakokinetik klinik olarak kullanılan doz aralığında doğrusaldır. Siklofosfamid 90 dakikalık bir infüzyon üzerinde 4.0 g / m²'de uygulandıysa, birinci dereceden renal eliminasyona paralel doyurucu eliminasyon ilacın kinetiğini tanımlar.
Emilim
Oral uygulamadan sonra, bir saat sonra pik siklofosfamid konsantrasyonları meydana geldi. Oral ve IV uygulamasından sonra ilacın eğri oranının altındaki alan (AUCpo: AUCiv) 0.87 ila 0.96 arasında değişmektedir.
Dağıtım
Yaklaşık% 20 siklofosfamid, doza bağlı değişiklikler olmadan proteine bağlıdır. Bazı metabolitler% 60'tan fazla proteine bağlıdır. Dağılım hacmi toplam vücut suyuna (30 ila 50 L) karşılık gelir.
Metabolizma
Karaciğer, siklofosfamid aktivasyonunun ana bölgesidir. Uygulanan siklofosfamid dozunun yaklaşık% 75'i, 2B6 en yüksek 4-hidroksilaz aktivitesine sahip CYP2A6, 2B6, 3A4, 3A5, 2C9, 2C18 ve 2C19 dahil olmak üzere mikrozomal sitokrom P450'ler tarafından karaciğerde aktive edilir. Siklofosfamid, halka açılmış tautomer-aldofosfamid ile dengede olan 4-hidroksiklofosfamid oluşturmak üzere aktive edilir. 4-hidroksisiklofosfamid ve aldofosfamid, aldehit dehidrojenazlar tarafından aktif olmayan metabolitlere 4-ketosiklofosfamid veya oksitlenebilir.. Aldofosfamid, aktif metabolitler fosforamid hardalı ve akrolein oluşturmak için β-eliminasyona uğrayabilir. Bu spontan dönüşüm albümin ve diğer proteinler tarafından katalize edilebilir. % 5'ten az siklofosfamid, doğrudan yan zincir oksidasyonu ile detoksifiye edilebilir, bu da inaktif metabolitlerin 2-dekloroetilsiklofosfamid oluşumuna yol açar. Yüksek dozlarda, 4-hidroksilasyon ile çözülen bileşiğin fraksiyonu azalır, bu da hastalarda siklofosfamidin doğrusal olmayan eliminasyonuna yol açar. Siklofosfamid kendi metabolizmasını indükler gibi görünmektedir. Otoindüksiyon, toplam klerensde bir artışa, 4-hidroksil metabolitlerinin oluşumunda bir artışa ve 12 ila 24 saatlik aralıklarla tekrarlanan uygulamadan sonra t1 / 2 değerlerinin kısalmasına yol açar.
Eliminasyon
Siklofosfamid esas olarak metabolitler olarak atılır. % 10 ila 20'si değişmeden idrarla atılır ve% 4'ü IV uygulamasından sonra safraya atılır.
However, we will provide data for each active ingredient