Besinlerde ve takviyelerde biyotin: referans değerler ve birimler

Besinlerle ne kadar biyotin alındığı, mg’nin mikrograma nasıl çevrildiği ve referans değerin takviye dozundan farkı.

Önemli noktalar

  • Yetişkinler için ABD yeterli alım referansı günde 30 mikrogram biyotin, emzirme döneminde 35 mikrogramdır. Bu değerle yalnızca kapsül dozunu değil, besin ve takviyelerden toplam alımı karşılaştırın. [1] Kanıtları gör 1
  • Bir miligram 1000 mikrogramdır: 5 mg içeren takviyede 5000 mikrogram biyotin vardır. Beslenme referansıyla karşılaştırmadan önce birimleri kontrol edin. [2] [3] [4] [1] Kanıtları gör 1
  • NIH verilerine göre bir pişmiş yumurta yaklaşık 10 mikrogram biyotin içerir. Beslenmedeki yiyecekler birlikte toplam alıma katkıda bulunur. [1] Kanıtları gör 1
  • Yüksek doz tek başına saç veya tırnak için faydayı kanıtlamaz; biyotin test sonuçlarını bozabilir. Takviyeyi doktora ve laboratuvara bildirin. [2] [5] [6] [1] Kanıtları gör 1

Pratik rehber

Sonuçları ve durumunuza uygulanabilirliğini kontrol edin.

Biyotin besinlerden ve takviyelerden alınır. Miktarları karşılaştırmak için porsiyon büyüklüğü ve etiketteki birimler önemlidir.

Temel noktalar

Bu sonuçların gerekçesi

Referans değer, birimler ve besinler

ABD yeterli alım referansı yetişkinler ve gebelik için günde 30 mikrogram, emzirme için 35 mikrogramdır; besin ve takviyeleri birlikte kapsar. Çocuklarda yaşa bağlıdır: örneğin 1–3 yaşta 8, 14–18 yaşta 25 mikrogram. [1] [2] [5] [6]

Takviye miktarı mikrogram veya miligram olarak belirtilir: 1 mg 1000 mikrogram, 5 mg 5000 mikrogramdır. Araştırmalardaki günlük 15 ve 300 mg dozları toplam alım referansına değil, belirli gruplara ve amaçlara aitti. [2] [3] [4] [1]

NIH verilerine göre bir pişmiş yumurta yaklaşık 10 mikrogram, 85 g pişmiş dana karaciğeri yaklaşık 30,8 mikrogram ve 85 g suda konserve pembe somon yaklaşık 5 mikrogram biyotin içerir. Tabloda kaynak porsiyonlar ve besinler belirtilmiştir. [1]

Kaynak bilgileri

BölgeGrupMiktarBirimTemelKaynaklar
USDoğumdan 6 aya kadar5mikrogram/günYeterli alım (AI), besin ve takviyelerden toplam[1]
US7–12 ay6mikrogram/günYeterli alım (AI), besin ve takviyelerden toplam[1]
US1–3 yaş8mikrogram/günYeterli alım (AI), besin ve takviyelerden toplam[1]
US4–8 yaş12mikrogram/günYeterli alım (AI), besin ve takviyelerden toplam[1]
US9–13 yaş20mikrogram/günYeterli alım (AI), besin ve takviyelerden toplam[1]
US14–18 yaş25mikrogram/günYeterli alım (AI), besin ve takviyelerden toplam[1]
US19 yaş ve üzeri yetişkinler30mikrogram/günYeterli alım (AI), besin ve takviyelerden toplam[1]
USGebelik, 14–18 yaş30mikrogram/günYeterli alım (AI), besin ve takviyelerden toplam[1]
USGebelik, 19 yaş ve üzeri30mikrogram/günYeterli alım (AI), besin ve takviyelerden toplam[1]
USEmzirme, 14–18 yaş35mikrogram/günYeterli alım (AI), besin ve takviyelerden toplam[1]
USEmzirme, 19 yaş ve üzeri35mikrogram/günYeterli alım (AI), besin ve takviyelerden toplam[1]

Kaynak bilgileri

AdAçıklamaKaynaklar
Takviyelerde biyotinMiktar mikrogram veya miligram olarak belirtilir: 1 mg = 1000 mikrogram, 5 mg = 5000 mikrogram. Yüksek doz tek başına kozmetik etkiyi belirlemez.[1]
Araştırma dozlarıMultipl sklerozda görme denemesinde MD1003 günde 300 mg kullanıldı. Küçük bir metabolik denemede günde 15 mg kullanıldı; bu değer 2007’de yayımlanan düzeltmeyi dikkate alır.[2] [4] [3]

Besinlerdeki içerik

AdDurumPorsiyonAçıklamaNotKaynaklar
Dana karaciğeriPişmiş30,8 mikrogram 85 g (3 ons)85 g’da (3 ons) 30,8 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.85 g’da (3 ons) 30,8 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.[1]
YumurtaBütün pişmiş10 mikrogram bir yumurtaBir yumurtada 10 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.Bir yumurtada 10 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.[1]
Pembe somonSuda konserve5 mikrogram 85 g (3 ons)85 g’da (3 ons) 5 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.85 g’da (3 ons) 5 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.[1]
Domuz etiPişmiş pirzola3,8 mikrogram 85 g (3 ons)85 g’da (3 ons) 3,8 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.85 g’da (3 ons) 3,8 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.[1]
Dana köftesiPişmiş3,8 mikrogram 85 g (3 ons)85 g’da (3 ons) 3,8 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.85 g’da (3 ons) 3,8 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.[1]
Ay çekirdeğiKavrulmuş2,6 mikrogram çeyrek bardakÇeyrek bardakta 2,6 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.Çeyrek bardakta 2,6 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.[1]
Tatlı patatesPişmiş2,4 mikrogram yarım bardakYarım bardakta 2,4 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.Yarım bardakta 2,4 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.[1]
BademKavrulmuş1,5 mikrogram çeyrek bardakÇeyrek bardakta 1,5 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.Çeyrek bardakta 1,5 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.[1]
Ton balığıSuda konserve0,6 mikrogram 85 g (3 ons)85 g’da (3 ons) 0,6 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.85 g’da (3 ons) 0,6 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.[1]
IspanakHaşlanmış0,5 mikrogram yarım bardakYarım bardakta 0,5 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.Yarım bardakta 0,5 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.[1]
BrokoliTaze0,4 mikrogram yarım bardakYarım bardakta 0,4 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.Yarım bardakta 0,4 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.[1]
ÇedarHafif0,4 mikrogram 28 g (1 ons)28 g’da (1 ons) 0,4 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.28 g’da (1 ons) 0,4 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.[1]
%2 yağlı sütHazır0,3 mikrogram bir bardakBir bardakta 0,3 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.Bir bardakta 0,3 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.[1]
Sade yoğurtHazır0,2 mikrogram bir bardakBir bardakta 0,2 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.Bir bardakta 0,2 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.[1]
Yulaf lapasıHazır0,2 mikrogram bir bardakBir bardakta 0,2 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.Bir bardakta 0,2 mikrogram biyotin; bu porsiyon için NIH değeri.[1]

Kaynak bilgileri

ABD yeterli alım referansı (AI), besin ve takviyelerden biyotini birlikte kapsar. Yetişkinler ve gebelik için günde 30 mikrogram, emzirmede 35 mikrogramdır. Çocuklarda 1–3 yaş için 8, 4–8 yaş için 12, 9–13 yaş için 20, 14–18 yaş için günde 25 mikrogramdır. Bu genel bir referanstır; belirli bir takviyenin dozunu veya güvenli üst sınırı belirlemez. Eksiklik nadirdir. Belirtileri başka durumlarda da görülebilir. 1 mg 1000 mikrogram, 5 mg 5000 mikrogramdır. Yüksek doz tek başına saç, cilt veya tırnaklar için fayda hakkında bir şey söylemez. Güvenli üst sınır (UL) belirlemek için veri yetersizdir. Biyotin, kişi yan etki fark etmese de test sonuçlarını bozabilir. Eksiklik doğrulanmışsa giderilmesi ilişkili belirtileri ortadan kaldırmaya yardımcı olabilir. Vücudun biyotini kullanmasına yardımcı olan enzim biyotinidazın kalıtsal eksikliği uzman desteği gerektirir. Açıklanan vakalar, eksikliği olmayan kişilerin saç, cilt veya tırnaklarında nasıl değişiklik olacağını göstermez. Biyotinidaz eksikliği, kronik alkol kullanımı ve uzun süre çiğ yumurta akı tüketiminde yetersizlik riski daha yüksektir. Risk grubunda olmak tek başına tanı anlamına gelmez. Multipl sklerozda görme çalışmasında günde 300 mg biyotin alan 65 katılımcının 9’u ve plasebo alan 28 katılımcının 1’i atak bildirdi. Biyotin kullanımıyla ilişki belirlenmedi. Bir katılımcının retina atardamarı tıkandı ve araştırmadan ayrıldı. Araştırmacılar kullanımla ilişkiyi olası gördü. Ayrıca biyotinin tiroit işlev testlerini bozduğunu belirttiler. [2] [5] [6] [1]

Ayrıntılar

Testler ve yüksek dozlar

Yüksek doz tek başına saç, cilt veya tırnaklar için fayda anlamına gelmez. Biyotin belirgin yan etki olmasa bile test sonuçlarını bozabilir; güvenli üst sınır belirlemek için veri yetersizdir. [2] [5] [6] [1]

Kaynaklar

  1. Biotin — Fact Sheet for Health Professionals. https://ods.od.nih.gov/factsheets/Biotin-HealthProfessional/
  2. MD1003 (High-Dose Pharmaceutical-Grade Biotin) for the Treatment of Chronic Visual Loss Related to Optic Neuritis in Multiple Sclerosis: A Randomized, Double-Blind, Placebo-Controlled Study. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29808469/
  3. Erratum: Effects of biotin on pyruvate carboxylase, acetyl-CoA carboxylase, propionyl-CoA carboxylase, and markers for glucose and lipid homeostasis in type 2 diabetic patients and nondiabetic subjects. https://ajcn.nutrition.org/article/S0002-9165%2823%2927949-6/fulltext
  4. Effects of biotin on pyruvate carboxylase, acetyl-CoA carboxylase, propionyl-CoA carboxylase, and markers for glucose and lipid homeostasis in type 2 diabetic patients and nondiabetic subjects. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/14749229/
  5. Biotinidase Deficiency. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK1322/
  6. Biotin Interference with Troponin Lab Tests — Assays Subject to Biotin Interference. https://www.fda.gov/medical-devices/in-vitro-diagnostics/biotin-interference-troponin-lab-tests-assays-subject-biotin-interference

Yöntem: Kanıta dayalı Subpages takviye süreci v1

İçerik maddesine genel bakış: Biotin