Kompozisyon:
Uygulama:
Tedavide kullanılır:
Fedorchenko Olga Valeryevna tarafından tıbbi olarak gözden geçirilmiştir, Eczane Son güncelleme: 18.03.2022
![](/style/images/attention_blue.png)
Dikkat! Sayfadaki bilgiler sadece sağlık profesyonelleri içindir! Bilgi kamu kaynaklarında toplanır ve anlamlı hatalar içerebilir! Dikkatli olun ve bu sayfadaki tüm bilgileri tekrar kontrol edin!
Aynı bileşenlere sahip en iyi 20 ilaç:
![](/style/images/attention_blue.png)
![](/style/images/attention_blue.png)
![](/style/images/attention_blue.png)
![](/style/images/attention_blue.png)
Diastabol, tip 2 diabetes mellituslu yetişkinlerde glisemik kontrolü geliştirmek için diyet ve egzersize ek olarak endikedir.
![](/style/images/attention_blue.png)
Diastabol Tabletleri veya başka bir farmakolojik ajan ile diabetes mellitus tedavisi için sabit bir dozaj rejimi yoktur. Diastabol dozu, günde 3 kez önerilen maksimum 100 mg'lık dozu aşmamakla birlikte, hem etkinlik hem de tolerans temelinde kişiselleştirilmelidir. Diastabol, her ana yemeğin başında günde üç kez alınmalıdır. Diastabol 25 mg'da başlatılmalı ve dozaj hem gastrointestinal yan etkileri azaltmak hem de hastanın yeterli glisemik kontrolü için gereken minimum dozun tanımlanmasına izin vermek için kademeli olarak arttırılmalıdır. Tedaviye başlama ve doz titrasyonu sırasında, Diastabol'a terapötik yanıtı belirlemek ve hasta için minimum etkili dozu belirlemek için bir saatlik postprandiyal plazma glikozu kullanılabilir.
Daha sonra glikosile hemoglobin yaklaşık 3 aylık aralıklarla ölçülmelidir. Terapötik amaç, monoterapi olarak veya bir sülfonilüre ile kombinasyon halinde en düşük etkili Diastabol dozu kullanılarak hem postprandiyal plazma glikozunu hem de glikosile hemoglobin seviyelerini normale veya normale düşürmek olmalıdır.
İlk Dozaj
Diastabol'un önerilen başlangıç dozu, her ana öğünün başlangıcında günde üç kez oral olarak verilen 25 mg'dır. Bununla birlikte, bazı hastalar gastrointestinal yan etkileri en aza indirmek için günde bir kez 25 mg'dan başlayarak ve uygulama sıklığını günde 3 kez kademeli olarak artırarak yararlanabilir.
Bakım Dozajı
Diastabol'un olağan idame dozu günde 3 kez 50 mg'dır, ancak bazı hastalar dozu günde 3 kez 100 mg'a çıkarmaktan yararlanabilir. Potansiyel gastrointestinal yan etkilere adaptasyona izin vermek için, Diastabol tedavisinin günde 3 kez 25 mg'lık bir dozajda başlatılması, daha sonra adaptasyona izin vermek için kademeli olarak yukarı doğru titre edilmesi önerilir. Günde 3 kez 25 mg'lık rejimin 4 ila 8 haftasından sonra, dozaj yaklaşık üç ay boyunca günde 3 kez 50 mg'a çıkarılmalı, ardından terapötik yanıtı değerlendirmek için glikosile hemoglobin seviyesi ölçülmelidir. O zaman, glikosile hemoglobin seviyesi tatmin edici değilse, dozaj günde 3 kez 100 mg'a, önerilen maksimum doza yükseltilebilir.
Kontrollü çalışmalardan toplanan veriler, önerilen dozaj aralığı boyunca hem HbA1c hem de bir saatlik postprandiyal plazma glikozu için bir doz yanıtı olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, hiçbir çalışma aynı çalışma içinde titre edilen hastaların dozlarının glisemik kontrolü üzerindeki etkisini incelememiştir. Günde 3 kez 100 mg'a titrasyon ile postprandiyal glikoz veya glikosile hemoglobin seviyelerinde daha fazla azalma gözlenmezse, dozun düşürülmesine dikkat edilmelidir. Etkili ve tolere edilen bir dozaj oluşturulduktan sonra korunmalıdır.
Maksimum Dozaj
Diastabol'un önerilen maksimum dozu günde 3 kez 100 mg'dır. Bir klinik çalışmada, günde 3 kez 200 mg, ilave glisemik kontrol sağladı, ancak yukarıda açıklanan gastrointestinal semptomların insidansını arttırdı.
Sülfonilüre alan hastalar
Sülfonilüre ajanları hipoglisemiye neden olabilir. Herhangi bir klinik çalışmada sadece sülfonilüre alan hastalarda hipoglisemi insidansına kıyasla, sülfonilüre ajanları ile kombinasyon halinde Diastabol alan hastalarda hipoglisemi insidansında artış olmamıştır. Bununla birlikte, bir sülfonilüre ile kombinasyon halinde verilen Diastabol, kan şekerinin daha da düşmesine neden olur ve iki ajanın katkı etkileri nedeniyle hipoglisemi riskini artırabilir. Hipoglisemi meydana gelirse, bu ajanların dozajında uygun ayarlamalar yapılmalıdır (bkz ÖNLEMLER).
![](/style/images/attention_blue.png)
Diastabol Tabletler aşağıdaki hastalarda kontrendikedir
- Diyabetik ketoasidoz
- Enflamatuar bağırsak hastalığı, kolon ülseri veya kısmi bağırsak tıkanıklığı ve bağırsak tıkanıklığına yatkın hastalarda
- Belirgin sindirim veya emilim bozuklukları veya bağırsakta artan gaz oluşumu nedeniyle bozulabilecek durumlar ile ilişkili kronik bağırsak hastalıkları
- İlaca veya bileşenlerinden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık.
![](/style/images/attention_blue.png)
UYARILAR
Bilgi verilmedi..
ÖNLEMLER
Makrovasküler Sonuçlar
Diastabol veya başka bir anti-diyabetik ilaç ile makrovasküler risk azaltımına dair kesin kanıtlar oluşturan hiçbir klinik çalışma yapılmamıştır.
Genel
Hipoglisemi
Etki mekanizması nedeniyle, Diastabol, tek başına uygulandığında, açlık veya postprandiyal durumda hipoglisemiye neden olmamalıdır. Sülfonilüreler ve insülin hipoglisemiye neden olabilir. Bir sülfonilüre veya insülin ile kombinasyon halinde verilen Diastabol Tabletleri kan şekerinin daha da düşmesine neden olacağından, sülfonilüre veya insülinin hipoglisemik potansiyelini artırabilir. Diastabol bu ilaçlarla kombinasyon halinde kullanıldığında sülfonilüre veya insülin dozunu azaltmayı düşünün.
Hafif ila orta şiddette hipoglisemi tedavisinde emilimi Diastabol tarafından geciktirilmeyen oral glikoz (dekstroz), sükroz (şeker kamışı) yerine kullanılmalıdır. Glikoz ve fruktoza hidrolizi Diastabol tarafından inhibe edilen sükroz, hipogliseminin hızlı bir şekilde düzeltilmesi için uygun değildir. Şiddetli hipoglisemi, intravenöz glikoz infüzyonu veya glukagon enjeksiyonunun kullanılmasını gerektirebilir.
Kan Şekeri Kontrol Kaybı
Diyabetik hastalar ateş, travma, enfeksiyon veya cerrahi gibi strese maruz kaldığında, kan şekerinin geçici kontrol kaybı meydana gelebilir. Bu zamanlarda geçici insülin tedavisi gerekebilir.
Böbrek Bozukluğu
Böbrek yetmezliği olan gönüllülerde Diastabol'un plazma konsantrasyonları, böbrek fonksiyon bozukluğu derecesine göre orantılı olarak artmıştır. Önemli böbrek fonksiyon bozukluğu (serum kreatinin> 2.0 mg / dL) olan diyabetik hastalarda uzun süreli klinik çalışmalar yapılmamıştır. Bu nedenle, bu hastaların Diastabol ile tedavisi önerilmez.
Laboratuvar Testleri
Diastabol'a terapötik yanıt, periyodik kan şekeri testleri ile izlenebilir. Uzun süreli glisemik kontrolün izlenmesi için glikosile hemoglobin seviyelerinin ölçülmesi önerilir.
Kanserojenez, Mutajenez ve Doğurganlığın Bozukluğu
Miglitol, 21 ay boyunca farelere diyet yoluyla yaklaşık 500 mg / kg vücut ağırlığına kadar (AUC'ye dayalı insanlarda maruziyetin 5 katından daha fazla) dozlarda uygulandı. İki yıllık bir sıçan çalışmasında, diyette AUC'ye dayalı maksimum insan maruziyetiyle karşılaştırılabilir maruziyetlerde miglitol uygulandı. Miglitol ile diyet tedavisinden kaynaklanan kanserojenlik kanıtı yoktu.
İn vitromiglitolün bakteriyel mutajenez (Ames) testinde ve ökaryotik ileri mutasyon testinde (CHO / HGPRT) mutötajenik olmadığı bulunmuştur. Miglitolün klastojenik etkisi yoktu in vivo fare mikronükleus testinde. Baskın ölümcül tahlilde kalıtsal mutasyon tespit edilmedi.
300 mg / kg vücut ağırlığı doz seviyelerinde (vücut yüzey alanına dayalı maksimum insan maruziyetinin yaklaşık 8 katı) miglitol ile oral yoldan tedavi edilen Wistar sıçanlarında yapılan birleşik erkek ve dişi doğurganlık çalışması, üreme performansı veya üreme yeteneği üzerinde istenmeyen bir etki yaratmadı . Yavruların hayatta kalması, büyümesi, gelişmesi ve doğurganlığı tehlikeye atılmadı.
Gebelik
Teratojenik Etkiler
Diastabol'un hamile kadınlarda güvenliği belirlenmemiştir. Sıçanlarda, vücut yüzey alanına göre önerilen maksimum insan maruziyetinin yaklaşık 1.5, 4 ve 12 katı seviyelerine karşılık gelen 50, 150 ve 450 mg / kg'lık dozlarda gelişimsel toksikoloji çalışmaları yapılmıştır. Tavşanlarda, insan maruziyetinin yaklaşık 0.5, 3 ve 10 katı seviyelerine karşılık gelen 10, 45 ve 200 mg / kg dozları incelenmiştir. Bu çalışmalar miglitole atfedilebilen fetal malformasyonlara dair bir kanıt ortaya koymamıştır. Sıçanlar ve tavşanlar için insan dozunun (vücut yüzey alanına göre) 4 ve 3 katına kadar miglitol dozları, doğurganlığın azaldığını veya fetüse zarar verdiğini kanıtlamamıştır. Bu çalışmalarda test edilen en yüksek dozlar, sıçanda 450 mg / kg ve tavşanda 200 mg / kg maternal ve / veya fetal toksisiteyi teşvik etti. Fetotoksisite, sıçan çalışmasında fetal ağırlıkta hafif fakat önemli bir azalma ve fetal ağırlıkta hafif bir azalma, fetal iskeletin gecikmiş kemikleşmesi ve tavşan çalışmasında yaşayamayan fetüslerin yüzdesinde artış ile gösterilmiştir. Sıçanlarda yapılan peri-postnatal çalışmada, NOAEL (Gözlenen Olumsuz Etki Seviyesi Yok) 100 mg / kg idi (vücut yüzey alanına bağlı olarak insanlara maruz kalmanın yaklaşık dört katına karşılık gelir). Sıçan peri-postnatal çalışmasında yüksek dozda (300 mg / kg) ölü doğmuş dölde bir artış kaydedildi, ancak sıçan gelişimsel toksisite çalışmasının doğum segmentindeki yüksek dozda (450 mg / kg) değil. Aksi takdirde, sıçan gelişimsel toksisitesinde veya peripostnatal çalışmalarda sağkalım, büyüme, gelişme, davranış veya doğurganlık üzerinde olumsuz bir etki olmamıştır. Bununla birlikte, hamile kadınlarda yeterli ve iyi kontrollü bir çalışma yoktur. Hayvan üreme çalışmaları her zaman insan tepkisini öngörmediğinden, miglitol hamilelik sırasında sadece açıkça ihtiyaç duyulduğunda kullanılmalıdır.
Hemşirelik Anneler
Miglitolün anne sütüne çok az bir ölçüde atıldığı gösterilmiştir. Sütün toplam atılımı, 100 mg maternal dozun% 0.02'sini oluşturmuştur. Emziren bir bebeğe tahmini maruz kalma, anne dozunun yaklaşık% 0.4'üdür. Anne sütünde ulaşılan miglitol seviyeleri son derece düşük olmasına rağmen, Diastabol'un emziren bir kadına uygulanmaması önerilir.
Pediatrik Kullanım
Pediyatrik hastalarda Diastabol'un güvenliği ve etkinliği belirlenmemiştir.
Geriatrik Kullanım
Amerika Birleşik Devletleri'nde Diastabol klinik çalışmalarında toplam denek sayısından, güvenlik analizleri için geçerli olan hastalar 65'in üzerinde% 24 ve 75'in üzerinde% 3'tür. Bu konular ve genç konular arasında güvenlik ve etkililik konusunda genel bir fark gözlenmemiştir. Miglitolün farmakokinetiği yaşlı ve genç erkeklerde (grup başına n = 8) incelenmiştir. 3 gün boyunca günde 3 kez 100 mg'lık dozajda, iki grup arasında hiçbir fark bulunmadı.
![](/style/images/attention_blue.png)
Gastrointestinal
Gastrointestinal semptomlar Diastabol Tabletlerine en sık görülen reaksiyonlardır. ABD plasebo ile yapılan çalışmalarda, günde 3 kez 25 100 mg Diastabol ile tedavi edilen 962 hastada karın ağrısı, ishal ve şişkinlik insidansı sırasıyla% 11.7,% 28.7 ve% 41.5 iken, karşılık gelen insidanslar% 4.7, 10.0 idi. plasebo ve 12.0. İshal ve karın ağrısı insidansı, tedavinin devamı ile azalma eğilimindedir.
Dermatolojik
Diastabol ile tedavi edilen hastaların% 4.3'ünde plasebo ile tedavi edilen hastaların% 2.4'üne kıyasla deri döküntüsü bildirilmiştir. Döküntüler genellikle geçiciydi ve çoğu doktor araştırmacıları tarafından Diastabol ile ilgisiz olarak değerlendirildi.
Anormal Laboratuvar Bulguları
Düşük serum demiri, Diastabol ile tedavi edilen hastalarda (% 9.2) plasebo ile tedavi edilen hastalara (% 4.2) göre daha sık meydana geldi, ancak vakaların çoğunda devam etmedi ve hemoglobin azalması veya diğer hematolojik indekslerdeki değişikliklerle ilişkili değildi.
Pazarlama Sonrası Deneyim
Diastabol'un onay sonrası kullanımı sırasında aşağıdaki advers reaksiyonlar bildirilmiştir. Bu reaksiyonlar, belirsiz büyüklükteki bir popülasyondan gönüllü olarak bildirildiğinden, sıklıklarını güvenilir bir şekilde tahmin etmek veya ilaca maruz kalma ile nedensel bir ilişki kurmak genellikle mümkün değildir.
Gastrointestinal Hastalıklar : ileus (paralitik ileus dahil), subileus, gastrointestinal ağrı, bulantı, karın şişliği.
Pnömatozis Sistositler Bağırsak
Diastabol dahil alfa-glukosidaz inhibitörlerinin kullanımı ile ilişkili pnömatozis sistoidleri bağırsaklarının nadir pazarlama sonrası raporları vardır. Pnömatoz kistoidleri bağırsak ishal, mukus akıntısı, rektal kanama ve kabızlık belirtileri ile ortaya çıkabilir.
Komplikasyonlar arasında pnömoperiton, volvulus, bağırsak tıkanıklığı, intussepsiyon, bağırsak kanaması ve bağırsak perforasyonu sayılabilir. Pnömatoz kistoidlerinden bağırsaktan şüpheleniliyorsa, Diastabol'u bırakın ve uygun tanısal görüntülemeyi gerçekleştirin.
![](/style/images/attention_blue.png)
Sülfonilüre veya insülinin aksine, aşırı dozda Diastabol tabletleri hipoglisemiye neden olmaz. Doz aşımı şişkinlik, ishal ve karın rahatsızlığında geçici artışlara neden olabilir. Diastabol ile görülen bağırsak dışı etkilerin olmaması nedeniyle, aşırı doz durumunda ciddi sistemik reaksiyonlar beklenmez.
![](/style/images/attention_blue.png)
Emilim
Miglitolün emilmesi yüksek dozlarda doyurulabilir: 25 mg'lık bir doz tamamen emilirken, 100 mg'lık bir doz% 50 -% 70 emilir. Tüm dozlar için pik konsantrasyonlara 2 ila 3 saat içinde ulaşılır. Miglitolün sistemik emiliminin terapötik etkisine katkıda bulunduğuna dair bir kanıt yoktur.
Dağıtım
Miglitolün protein bağlanması ihmal edilebilir (<% 4.0). Miglitol, öncelikle hücre dışı sıvıya dağılımla tutarlı olarak 0.18 L / kg'lık bir dağılım hacmine sahiptir.
Metabolizma
Miglitol insanlarda veya incelenen herhangi bir hayvan türünde metabolize olmaz. Plazma, idrar veya dışkıda sistemik veya sistemik öncesi metabolizma eksikliğini gösteren hiçbir metabolit tespit edilmemiştir.
Boşaltım
Miglitol, değişmemiş ilaç olarak renal atılım ile elimine edilir. 25 mg'lık bir dozun ardından, dozun% 95'inden fazlası 24 saat içinde idrarda geri kazanılır. Daha yüksek dozlarda, ilacın idrardan kümülatif geri kazanımı, eksik biyoyararlanım nedeniyle biraz daha düşüktür. Miglitolün plazmadan eliminasyon yarılanma ömrü yaklaşık 2 saattir.
However, we will provide data for each active ingredient